Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

57ון

ADMONITIO IN SERMONES DUOS PROXIME SUBSEQUENTES.

1158 cerdote confiteri habes, ipsiusquc judicium subire de- occasione lui doceantur presbyteri, el huc etiam probes. Sed sicut stella d sert a stella in claritate, sic liciat saluti, quod in extremo positis et tamen confisacerdos differt a sacerdote in sua conversatione. Mul- lentibus responderem, sublexo : Nemini imponenforum siquidem est vocari sacerdotes , sed non est dum est quod aut impossibilitas ei abdical, aut temomnium esse sacerdotes. Siquidem multis presbylc- pus evanescens adimplere prohibeat. Si autem aliquid ratus commilitur dispensatio, sed non omnes pariter quod pauperibus prodessc' habeal, manns ejus invecommissæ dispensationis inserviunt ministerio. Alius neril, aut amici sui de suo dare voluerini, legale est equidem commodis præscntibus , quae sua sunt, non ut peccala sua eleemosynis redimanlur; oraciones quæ Jesu Christi exquirens, inexplebiliter inhial: alius eliain amicorum ei profuturas credimus Sin autem pr:rpedilur ex incuria : alius suffocatur ex ignorantia, quantulacımque pecuniir: summadeerit, aut qui el tamen ignorans ignorabitur (1 Cor. xiv, 38): alius orent pro co amicorum religiositas de fueril, el ex lolo vero concredilic custodie competenter locum el lem- nihil nisi confiteri el pirmitere valebit, enormitas pus explorat, respondelque probati rila ministri ne- quoque culparum eum aggravabil, quid isti farciani? cessitatibus injuncii ministerii. Ex his vocandi sunt, Dedicam enim, aut ego etiam de eo in desperationem si noveris, peritiores et curiosiores. Si cnim morbis deducar? Sed quis, o bone Jesii, a misericordia lua corporum medici probatiores exquiruntur ; quando desperel? Audenter pronuntio, quoniam cumulatius magis spiritualibus animarum putredinibus adhibendi delictum est a te desperatio, quam qualiscumque busunt medici subliliores, el, si dici liceal, spiritualio- mana fragilitatis offensio. Quare Apostolorum pri. res? Non dico tamen ut damnes reprehend:rs Du

micerio lacryme prolucrunt, nisi prosint el mihi ?' mini sacerdotes : novil enim Dominus qui sunt ejus Latronis illius in Evangelio niemoria quare nobis Lun (II Tim. vi, 19). Sed dico, si recipis prophelain in no- venerabiliter recensila est? Quibus cleemosynis quimine prophetæ, vel justum in nomine justi, mercedem busve operibus, vel quibus orationibus respondisti, ni vel proplictie vel justi recipies ( Malih. x, 41). Ergo Jesu benignissime, dulcissime, misericordissime, quasi talcs vocandi sunt.

sub jurejurando, Amen dico libi, hodie mécum eris in CAPUT VIII. Error sacerdotum etiam post mor- paradiso : nisi fidei suæ orationique brevissima, Mesem ligantium. An judicium eorum noceai. _lli do- mento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum (Luc. cendi. Quæ confessis satisfactio imponenda. Despera- XXIII, 43, 42)? Dico itaque omnibus,dico landem contione nullum gravius crimen. Absolvendi in exiremo litentibus, dico consessis consulentibus, ne confessi deposili, si rogeni. Si convaluerint, canonum censuram de- sperent, ne sacerdotes post mortem aliquos ligent:imo bent subire. Jam vide quid de ignorantia ignorantium cum suo Jesu dicant, Solvite eum, el sinile abire (Joun. proveniat. Audivit quidam ex minus erudilis sacer- XI, 44). Melius est enim ul lalis prosit, vel non noceat doribus confessioneni tuam, videl infirinitatem tuam, absolutio, quam obsit indiscreta ligatio. Nec prietennescit tamen res hujuscemodi æqua lance pensare : dant sacerdotes de fallaci securitate occasionem : ignoral quia velox medicina subitaneis infirmitatibus

quoniam melius est ut morientem in manu misericorvel is extremo posilis sit pernecessaria, respondel dissimi Dei commillant, quam desperantem cum quiagrolo, Fralır, si supervixeris, ita jujuna, ila fac busdam induciarum fabulis à regno Dei eliminent. eleemosynai, ila ora (hæc tamen omnia bene dixit, Nam quomodo dicet sacerdos pro defunclo quem ipse sed errorem impium animadverte) : si autem ex hac

Jigavil, Absolve, Domine, animam famuli lui, vel infirmjlale morieris, ne anima tua Deo videatur iin

cieleras absolutionum eulogias? Absolvendi suni itapænitens, per obedientiam injungo tibi, quatenus que omnes, absolutionem duntax:ll rógántes, nec sus. anima tua vol lolam septiinanam, vel annum inte. pendendi sunt a fideliuni communione, quibus niors grum, vel tantum temporis paliendo pænni guain linielur sine dilatione, et quos peccatorum anara rcmeruisti, in pænitentia post niortem tuam sil. O ex. cordatio vel ciel in lacrymas, vel metus mortis ducit lerminanda cordis cæcatio ! Ad consolandum venerat au veniam, sicut Scriptura testatur, Et territi purgii. infirmum : el cui major el propera incunibil absol

buntur (Job. xli, 16). Si tamen tales convaluerint, vendi necessitas, absolutione interdicta ligationis ad- canonuin diuturnam non negligant subire censurami. jicit particulam. O perditionis animarum occasio!

Subilancum ergo dum non diutius licuerit, hoc in Virum autem hæc sacerdotis allocnlio confitentem

extremo posilis adhibealur consilium. Hoc etiam chanoceat (cerlum est autem quod non jurat), Dei judi- rissime, do tibi, amice; ascende oratuirus in templum cio reservelur. Sed quid huic consolatori , vel potius Domini corde, si non potes corpore. Dic justificandus desolatori, respondendum sit, si forte requiras : ab- cum illo jaw justificato peccatore, Deus propilius eslo solute dico, quod docendus est iste, non sequendus: mihi peccatori (Luc. itin, 13): ut ascendas jastus ad pec ibi erii inobedientia, ubi est eruditionis humilis Deum, justificatus ab ipso, qui vivit et regnal pop officiosilas.

omnia siccula seculorum. Amen. Si autem bujuscemodi putredinibus quod apponendum sil calaplasma scire desideras, ut sallem sub ! Mss., Summitas.

ADMONITIO IN SERMONES DUOS PROXIME SUBSEQUENTES.

Exstant sermones isti duo in vetere Corbeiensi codice ante mille, uti videtur, annos descripto, primus quidem locce titulo prænolatus : « Incipit sermo sancti Joannis de Consolatione mortis. . Secundus aulem primo quan proxime conjunclus absque titulo, niliilque aliud in fine babens nisi , · Explicit de resurrectione. , Cielerum aller isle sermo tertia parte, qua in anle excusis carebat , auctior nunc primum prodit ex laudato Corbeiensi exeinplari : eaque pars recapitulationem eorum quæ in primo serinone dicta fuerunt, continet , el aliis non incertis argumentis ad hoc opusculum pertinere cognoscitur. Joannem porro non alium quam Chrysostomum in fronte sermonis primi designatum opinamur. Confer homiliam ipsius quadragesimam primam in I Cor. xv, et homiliam primam in JI Cor., et homiliam sexagesimam primam in Joannem, homiliarn denique septuagesimam ad populum Antiochenum, etc.

Sermo primus.

CAPUT PRIMUM. Trislilia duplex. Præbele silen- provenisset. Cum rero Dei decretum firmum sit ei timm, fratres ; ve vos transeal sermo utilis et in tem- immutabile, frustra volemus, et de nobis qixerimus pore necessarius. Nam lunc vel maxime opus est me- quare sit mortius, cum scriptum sit, Domini Dei sunt Jicina, quando gravis nascitur argritudo : el lunc sol- exitus mo'lis (Psal. lxvii, 21). Ista ergo communis licile collyrium adbibendum est, cum fuerit oculus vitæ conditio si rccipiatur in animo , incipiel gravit dolorc urbatus. Quicumque ergo non habet hunc tus cordis oculus, quasi prima infusione relevari. colorem, non obstrepal, sed potius audiat; quia non CAPUT II. Alice respectii nostri nec magis rationainpedit salum, scire medicinam qu:e prosit. Qui vero biles. Tristilin nimin cur mortem operetur. Sed dicis, per hunc casum turbatum habet oculum mentis , et Scio communem esse hunc casuni, scio quia is qui doloribus cruciatur, magis intentus sit ut aperial ocil- morluus est , debitum solvit : seit delectationem co. Imun ad suscipiendum salutaris verbi collyrium , quo giro, necessitates repelo, consuetudinem requiro. Si non solum consolationem, sed etiam remedium con- propter hæc tristitia afticeris; crrore ducoris, non sequalur. Certum est autem, quia is qui dolet oculum, ratione gubernaris. Scire enim debes, quit Dominus, si cum medico infundenti collyrinin aperire noluerit, qui hanc dederat delectationen, dare potest et aliam cullyrium quidem foris exira pupillam funditur, ocu- poliorem , et necessitatem suflicit alia occasione relus vero remanet in dolore. Sic ct mens dolentis , si plere '. Utilitatem vero , sicut luam vides, debes el propler nimiam tristitiam verbo se clauserit, non re- ejus qni definiclus est cogitare : quia sic ei forsitan cepia salubri admonitione, incipiet plus dolere , el expediebal, sieut scriptum est : Raplus est , ne maliforsitan pali iHud quod in Scriptura continetur, Quia lia mularet ejus intellecluir. Placila enim erit Deo tristitia mundi mortem operalur (Il Cor. vii, 10). Bear - anima ejus, ideoque properaril de media iniquitate edulus Paulus apostolus, fidelium doctor el medicus Sil- cere eum ( Sap. iv, 11-14). I)e consuetudine autem lularis, duas esse dixit tristitias, unam bomain et alle. quid dicam ? quam dum tempus sic facit oblivisci, ram malam; unam utilem, et alteram inutilem ; unam ut nunquam fuisse videatur. Quod ergo tempus pilquic salval, el alteram que perdit. Et ne dubium ali- stat et dics, multo magis debet rilie et bona przstare cui videatur id quod dico , ipsa ejus verba recitabo. cogitatio. Et vel illud maxime cogitandum est, quod Ail enim, Quae secundum Deum est tristitia, pæniten- divina per Apostolum sententia diflinivit, Quia tristi. liam in salutem stabilem operatur : lire est illa bona tia inundi morlem operatur (Il Cor. vii, 10). Quod si Iristiti:. Sequitur deinde, Nam sæculi hujus tristitia , tam oblectatio quam utilijas pr.csens sive consuetudo, mortem operatur (ibid., 11): Hicc cst illa malii. res mundi sunt et gaudia sxeuli transitoria ; propter

CAPUT II. Lucius morluorum causa respectu ipso- harc animum dejicere, et spirit im contristari , vide rum. Ostenduntur vanæ. Videamus ergo, fratres, isla ne sit vere mortifera valetudo. Reperens aulem iletristitia que nunc est in manibus, que nunc agitur in rum atque iterum dicain : Quia tristitia mundi morpeclore, el auditur voce; utilis sit, an inutilis ; prod- tem operatur. Quare autem mortem operatur ? Quia esse valeal, an nocere. Jacel ccce corpus exanime, solet nimia tristitia aut ad dubitationem, aut ad perijacel in tabula homo sine homine, menibra otiqne sinc culosam perducrre blasphemiam. spirilu : clamalur, nec respondel; vocalur, et non au- CAPUT IV. Luctus his qui ante Christum licilus. dil; jacet facies pallida, sorina mutata, per quam mors Cur Christus fleverit Lazaruin. Sid dicet aliquis, Proipsa cernitur : cogitatur prælerea ejus perpetuumi hibes Ingere mortuos, cum et Patriarchæ plorati silentium, cogitatur delectatio, aut quzc fuit, aut quic sunt, et Moyscs ille fimlus Dei, et multi deinde profutura erat ulililas, cogitantur necessitates, veniunt plietæ, presertim cum Job quoquc justissimus vestem in menteni verbi dulcissim: , longa consuetudo re- snam supra filiorum consciiterit necem (Job 1, 20)? quiritur. II.rc sunt sine dubio qu:e movent tacrymas, Non cgo prohibeo lugere morluoś, sed gentium illuincilant ululaluin, el totum animum in profüurdam minator Apostolus , qai sic ait, Nolo ros ignorare , tristitiam demerginl. Contra hæc tam valida, tam for- fratres, de dormientibus, ul non contrislemini, sicul qui lia duloris arma , illud primo omnium opponendum spem non habent (1 Thess. IV, 12). Non potest Evangeest, quia omne quod nascitur in hoc mundo, ne- lii claritas obscurari, si hi qui antc legem aul sub lecesse est mori. Hæc est cnim lex Dei el sententia im- gis umbra positi fuerant , soos mortuos Nebant. Et inalabilis , quam posi delictum princepis generis hu- merito flebant, quia nondum de coelis venerat Chrimani accepil, dicente Deo, Terra es , ei in terram ibis slus, qui fontem illum lacrymarum sua resurrectione (Gen. 1, 19). Quid ergo novi couligit, si homo ad siccavit. Merito flebant, quia adhuc inorlis sententia hoc nalus, divine legi ac sententie satisfecit? Quid perinanebat. Merito famentabamur, quia nondum rcnovi accidit, si ex mortalibus nalus, nalurie proprii, surrectio prædicabatur. Sperabant quidem saucli quiquia nec polerat excusare, respondit? Non esi inusila- que adventum Domini ; sed mortiios interim flebant, cum quod antiquum est, non est inauditum quod quia nondum viderant quem speralanı. Denique Siquotidianum esi , non est proprium quod commune meon unirs de veteribus sanctis, qui prius fuer i de est. Si ayos el prowos novimus per hanc viam mortis sua morte sollicitus, postquam Jesoni Duminum profectos, si ipsos denique Patriarchas et Prophetais adhuc pueruny secuulam carnem suscepit in manis ab Adam protoplasto non sine occasu audivimus mi- bus, de suo exilu gratulatur dicens , Nunc dimillis grasse de sæculo; elevenius animum de profundo tri- Domine, servum tuum in pace, qui'r viderunt oculi mei slitiæ : quia quod debebat, hoc reddidit. Et utique de- salutare luum (Luc. 11, 29). 0° bealus ille Simeon! bitum cum redditur , quam polest habere tristitiam ? Quia quod sperabal videral, jam mortem siam pacem Huc est vere debitum, quod nulla potest pecunia red- el requiem computabat. Sed dices, Ecce in Evangeimi : hoc est debitum , quod nec virtus escusat , nec lio legitur , archisynagogi ploratam filiam (Id. vill, sapientia, nec poleslas, nec ipsi denique reges pole- 52), el sorores Lazari Lazarumi flevisse (Joan. 51, runt declinare. Plane horlarir ego, ui augeres tristi- 31). Sed illi adhuc secundum velerem legem sapietiam, si fuissct lalis res, que cu:u possel lua substan- bant, quia necdum a mortuis Christum resurrexisse tiä redimi , vel differri ; negligentia , aut parcitale conspexerant. Flevil plane et ipse Dominus Lazarum

jam sepultum (Ibid., 35), non utique ut lendi nior

quos formam daret, sed ul se por lacrymas suas re· Edili hic addunt, el horrelur.

· Alias, el qui tibi hanc intulit necessidiem, sufficiens est · Edili addunt, spiritualibus debemus ai mari præsi:liis. fer aliam occasionem supplere. Idud ergo primo, elc.

* Forte, interdum.

rum corpus assumpsissc monstraret. Vel ccrte Nerit

nem. Mors magis optanda qunm lugerda. Nec lunien ainore humano Judaeos, quia nec tali signo mone sibi inserenda. Sed quæris forte, quales erunt qui a siralo in eum fuerant credituri. Neque enim mors mortais resurrexcrint? Audi ipsum dicentem Domi. Lazari causa esse polerat lacrymarum, quem ipse num luum : Tunc , inquit, jusii fulgebunt sicul sol in Jesus el dormivisse dixeral, el suscitalurum sc pro- regno Patris sui (Malih. xiii, 43). Quid splendorem miserat, sicut et fecit.

commemorem solis ? cum fideles transfigurari necesso CAPUT V. Lugere morluos jam non licet. In die cst ad ipsius Christi Domini claritatem , ut testatur judicü qui vivi , non morientur. Habuerunt ergo vele- apostolus Paulus : Nostra, inquit, conversatio in cælis res suum iorem, suamque fragilitalem, Cliristi ad- esi. Onde et ipsum Salvatorem exspectamus Dominum venlum precedentes . Jam vero ex quo Verbum Jesum Christum , qui transformabil corpus humilitatis caro faclum est, et habitavit in nobis, cx quo primo nostræ ad conformationem corporis gloriæ suæ (Phi Adæ dalam sententiam Adam novissimus solvii , ex lipp. III, 20, 21). Transfigurabitur sine dubio caro quo nostram mortem sua morte destruxil, et ab inferis ista mortalis , ad conformationem Christi claritatis , die tertia Dominus resurrexit, jain non cst Icrribilis induet? mortale immortalitalem : quia quod seminamors lidelibus : non timelur occasus , quia Oriens uum fuerat in infirmitiile, protinns surgel in virtute venit ex allo. Clamat ipse Dominus qui mentiri nc- (1 Cor. xv, 43). Non timebii caro amplius corruptioscil : Ego sum, inquit, resurrectio el vila : qui credit in nem, non paticlur famem , non sitim , non agritudime, etiamsi mortuus fuerit, vivel ; el omnis qui vivil el nes, non casus adversos. Pax enim lula , el firma se, credit in me, morlem non videbil in ælernum (Joan. 25, curitas vilæ est. Alia utique cælestis est gloria , ubi 26). Manisesta est, fralres charissimi, vox divin: et gaudium sine defectione præstabilur. quia qui credit Christo, el ejus niandiilit custodil, si

Hæc in sensu et oculis gerens healus Paulus dice jnorluus fuerit, vivet. Ilanc vocem bealus Paulus apo. bat, Oplabam dissolvi, el cum Christo esse, multo magis stolus accipiens, et louis : fidei viribus retinens , in- melius (Philipp. I, 23). Et adhuc aperte docens , Struebat : Nolo, inquit, vos ignorare fratres de dor- Dum sumus , inquit, in corpore, peregrinamur a Domientibus, ut non tristes sitis (i Thess. iv, 12). O mira mino; per fidem enim ambulamus , et non per speciem. Apostoli pronuntiatio! uno sermone antequam do. Habemus autem magis, inquit, bonam voluntatem pere: ctrinam proferal, resurrectionem commendat. Dor- grinari a corpore , et præsentes esse ad Dominum': (11 nientes namque appellat illos qui morlui sunt, ul dum Cor. v, 6-8). Quid agimus nos parvae fidei homines , dornire cos dicit, resurreciuros sine dubitatione qui anxiamur et delicimus, si aliquis de charis nostris consignel. Non, inquit, tristes sitis de dormientibus, sic- nigrel ad Dominum ? Quid agiinus, quos peregrinatio ul et cæleri. Qui spem non habent , contrislenlur : in hoc mundo magis delectal, quam repræsentari ad nos aulein qui spei filii sumus, colliclemur. Quie au- Christi conspectum? Vere, vere peregrinatio est omne tem nobis spes sit, ipse commemoral diccus, Si cre- quod vivimus : nam sicut peregrini in seculo, sedes dimus quia Christus inortuus esi, el resurrexit; ila ch habemus inccrtas, laboramiis, desudamus, vias amDeus eos qui dormierunt, per Jesum adducel cum co bulantes dificiles, periculis plenas : undique insidic, (Ibid. 13). Jesus cnim nobis et hic viventibus salus a spiritualibus, à corporalibus inimicis, undique est, el hinc reccdentibus vila est. Mihi, inquit Apo. errorum calliculi sunt præparati '. Et cum tantis perislolus, vivere Christus est, et mori lucrum (Philipp. 1, culis urgeamur, non solum ipsi non cupimus libcrari, 21). Lucrum plane, quia angustias et tribulati'incs, sed clim liberalos tanquam perditos lugemus et quas habet longior vila, mors accelerans lucrifacit. plangimus. Quid nobis præstitit Deus per suum UniJam vero ordincmi et habitum spei nostrae de:cribit genitum, si adhuç mortis timemus casum ? Quid nos Apostolus. Hoc , inquit, vobis dicimus in verbo Do

renal:s ex aqua cl spirito gloriamur, quos peregrina mini, quia nos qui vivimus , qui residui sumus, in ad. tio de lic mundo contristat? Ipse Dominus clamat , ventu ejus non præveniemus eos qui dormierunt : quia ipse Dondinus in jussu el voce Archangeli , et in luba ibi erit el minister meus (Joan. Xu, 26). Putas si res Dei descendel de cælo, el morlui qui in Christo sunt, lerrestris ad suum palaliuin vel convivium aliquem resurgent primi : deinde nos qui vivimus, simul cum il. vocet, non cum gratiarum actione properabil? Quanto lis rapiemur in nubibus obvinim Christo in aera , el ila inagis ad cælestem currendum esi regem , qui quos semper eum Domino erimus (1 Thess. IV, 14-16). Joc

receperit, non solum convivas , sed etiam conregnaest quod dicit , quia coni venerit Dominus, inveniet lores 6 esliciel, sicut scriptum est : Si commortui sumullos in corpore christianos, qui pondum experti mns, el convivemus; si sustinebimus, el conregnabinus sont mortem : el tamen non ante rapientur ad cæ- (Il Tim. 11, 11 el 12). Nec hoc ego dico, ut quis manus luin , quam mortui sancli de monumentis resurrexe. sibi inserai , aut sé interficiat contra voluntatem Dei rint, luba Dei el voce Archangeli suscitati. Cum au- creatoris, aut animanı ul de corporis sui expellat holem luerint suscitati, juncii paritcr cum viventibus spitio : sed hoc dico , ut latus cl gaulens, cum ant rapientur in nubibus obviam Christo in aera , et sic

ipse vocatur et proximus, et ipse vadat, et euntibus semper cum ipso regnabunt. Nec sane possii dubi.

graluletur. Hæc enim est christiana: fidei summa : vilari quod possint corpora , qu:m vis sint gravia , in

tam veram exspectare post mortem, reditum sperare acra sublevari : cum jubente Domino el Peirus ipsum post eximum. Accepla igilur voce Apostoli, cum fiducorpus habens super undas ambulaverit maris (auh. cia jain dicamus gratias Deo, qui nobis contra morXIV, 29); Elias quoque ad hujus spei confirmatio.

lem victoriam dedit, per Christum Dominum nostrum nem, per hunc aera curru flammco sil raplus ad ce- (1 Cor. x8,57) : cui es! gloria el potestas nunc et in lum (IV Reg. 11, 11).

Sircula sæculorum, Amen. C.JPUT VI. Quales fuluri simus post resurrectio

Ms., induetur. Ms. Corbeiensis, more.

Sic Ms. Corbeiensis. At edili, multo rnon mugis melius, · Ms. Corbeiensis, Christi adhuc (forle, advenni:) pen. 3 MS. Corbeiensis, et adventare Domino. dente.

Ms. non habet, u corporalibus. totius.

8 Ms., errorum casus sæculi præparati. * Erliti, mno sermone ut utramque doctrina!n.

& Ms., conregnaturos.

[ocr errors]

3 MSS.,

Eermo secundus. CAPUT PRIMUM. Resurrectio unde apud infideles

ler de consolatione mortalitatis', de spe resurre. Vio jubin. Sliperiori quidem libello perstrinsimus brevi. sic Ms. Corbeicnsis. Al cditi, mortuorum. Sancr. August. VI.

(Trente-sept.)

3

1164 nis : nunc plenius ac validius de cisdem dicere pro numentis , et lætabuntur qui sunt in lerra. Ros enim peramus. Siquidem hæc quit loculus sum, fidelibus qui abs le esi, sanitas esi illis (Isai. XXVI, 19). Vere quidem certa sunt, inlidelibu, autem ac dubiis v.den- enim sicut rorc madefacla semina gerininant et er. luir esse fabulosa, ad quos pauca strictius proferamus. surgunt; sic rore Spiritus ossa lidelium germinaCerle quicumque estis increduli, oninem dubitatio bunt ! vem de substantia corporis sustineris. Discreditur CAPUT III. El ingens panina ex modico silice. Sed cnim a quibusdam, carnem conversam in pulverem., dubilas, quomodo de parvis ossibus locus liomo resliiterum posse resurgere, iterumi reviviscere. Cælerum lui possit? Revera lu ex niodica scintilla ignis ingende aninia nullum posse ho:winuin dubitare : siquidem lem suscitas slainmam; Deus non poterit ex modico de anime immortalitate nec philosophi ipsi, cum sint cincris lui fermento lolum corpusculi lui redintegrare pagani, dissentiunt. Nam quid esl mors, nisi separa- consperson"? Nam el si dicas, Nusquam comparent iio corporis animeque? Reccdenle enim anima quæ carnis ipsius reliquix; forsilan enim aut igne consemper vivil, quic mori nescit, quia de Matu Dei est , sumplie sunt , aul a besliis devoralie : lioc primum solum corpus emorilur : quia aliud in nobis mortale, scilo, quia quidquid consunilur, in lerre visceribus aliud iuniortale est. Sed recedens anima, qu:: carna- continetur, uude rursus polerit Deo prircipiente prolibus oculis non videtur , ab Angelis suscipitur, el duci. Nam et tu cum non appareal ignis , adhibis lacollocalur aut in sinu Abrahat!, si fidelis est, aut in pillum et modicum ferri, el exculis de visceribus lacarceris inferni custodia , si peccatrix est: dum sta pilli quantum opus est ignis. Quod crgo per quam in. 1.1 us venint dies, quo suum recipit corpus, el apud dustrianı el sapientiam, quam libi Deus ipse concespribunal Christi jm.jicis veri reildal suorum operum sit, facis (ul producas quod non apparel '] : majeyalionem. Ergo quia de carne lola cunciatio est : slas illa divina facere sua virtute non potcril, [ul que Janjus est infirmitas defendenda , el resurrectio con- interim non videnlur, excutial] ? Mibi crede, potest signanela.

Omnia Deus. CAPUT II. Possibilem probal seminun germinatio. CAPUT IV. Reapse futuram resurrectionem testantur Probal el crealio. Quod si quis requirat a me dubius Chrislus, Apostoli, martyrum exempla, Machabæorun ch incredulus, Quomodo mortui resurgeut? quo au- maler. Hinc formido mortis excluditur. Præceplum non tem corpore venient ? respondebo ci ore ac verbis luyendi. lloc lantum require, utrum promiserii se facere Apostoli : Insipiens , lu quod seminas non vivificatur , resurrectionem : el cun: promissam Lantorun didiceris nisi prius morialur ; el quod seminas, nudum seminas testimoniis , imo cum ipsius Christi Domini certissigranum irilici, aut alterius alicujus seminis (1 Cor. mam habeas cantionem; confirmalus fide, mortcm iv, 36, 37), mortuum el ariduin sine humore; el cum desine jam limere. Qui enim limet adhuc, discredit : putrefactum fuerit , fecundius surgil, fitque veslitum qui discredil, peccatum contrahil insanabile; quia Cliculis, aristis armalum. Qui crgo granum trilici sua incredulilale audet Deum aut impoleniem, aut suscilat propter le, qui solem quotidie quasi de se. certe asseverare mendacem. Sed non ita beati Apopulcro noctis suscital, el lunain quasi de interilu re- sloli, non ita sanchi martyres probant. Apostoli proparal, el lempora recedentia revocat ad utilitalem sci- piler hanc prædicationem resurrectionis, Chrisium licet nostram : ipsos nos , propler quos omnia repa - resurrexisse prxdicant, et in ipso mortuos suscitanral, non requirel, ci semel paticlur esslingui, quos dos aununtiant, nec mortem nec tormenta recusave. suo Nalu accendit , quos suo spirili animavil? el in runt nec cruces. Si ergo in ore duorum vel trium leperpetuum jam non erit bomo, qui illum pie et agno- stium stat omne verbun; resurrectio mortuorum , vit, el coluit? Sed ilerum dubilas quod possis rcpa- cui lol ct lam idonei lesles esisiunt, cui cum ellurari post mortem, restitui post cinerem el ossa con- sione sanguinis testimoninm dicunt, quomodo potest sumpla ? 0 homo, dic mihi; quid fuisti antequam in in dubiun revocari? Quid aulen sancti mariyres ? matris ulero concipereris? Nihil utique. Dous ergo qui Habuerint certim spein resurrectionis, annori ? Si le creayit ex nibilo, nonne facilius poteril reparare de non habuissent, non utique per titulos crucialus et aliquo ? Mihi crede, facilius pole ril. relicere quod ante pænas mortem pro lucro masino suscepissent ; ann jani fuit , qui: poluit creare quod not. fuil. Qui le ex cogitabant supplicia præsentia, sed przemia seculura. gulta informis liquoris in luæ mauris ulero, in nervos,

Sciebant dictuin, Quæ videilur , ad lempus sunt; quic venas et ossa jussit excrescere, polerit, mihi crede, auleni non videntur, æternu sunt (II Cor. iv, 18) Aude ulero lerrie iterum generarc. Sed times ne furle dile, fratres , virtutis exemplum. Mater seplein filios ossa tua arida veştiri prislina carne non possint? Noli, horlabatur, ci non lugebat, sed polius lrtabalur : vinoli secundum tuam impotentiam Dei arstinuare m.- debat filios suos ungulis radi, ferro concidi, sartagine jeslalem. Dens illo, l'erum omnium procreator, pii assari; et non lacrymas fundebal, nou, ululatus tolle. vestit arbores foliis, cl prala Qoribu, ; poleril el lua bul, sed sollicile ad tolerantiam filios hortabatur. Non ossa illico veris ? lempore iu resurrectione vestire. enim erat illa crudelis utique, sed lidelis : amabat li. Dubitaverat aliquando de hoc ipso prophela Ezechiel, lios , non delicile, sed fortiter. Hortahitur filios ad et interrogatus a Domino ulrum viverenl ossa arida , passionem , quam gaudeus ipsa quoque suscepit quie videbanlur sparsa per campum : respondit, l'u Erat enim de sua el suorum filiorum resurrectione scis, Domine. Sed postquam Deo jubente, el se ipso secura (Il Machab. vu). Quid loquar viros, quid femiprophetanle vidit ossa ad sua loca el juncturas cur- nas, quid pueros, quid puellas ? Quomodo sibi de renija, pos!quam vislil ossa arida nervis ligari, venis ista morte luserit, quomodo summa celeritate ad inlexi, carne coulegi, cuk, vestiri, fosta proplaelavit colestein militiam transierunt! Polerant ulique ad in spiritu : et seniens spiribus uniuscujusque introivit præsens vivere, si voluissent; quia in ipsis eral posiin corpora iilit jacentia, el resurrexerunt, et nox ste- ium, Christum negando vivercnt, aut confitendo moIerunt 8. Sie conlirmalus de resurrectione Propheta , rerentur : sed magis clegerunt vitam projicerc lemseripsit visionem, ut ad posteros tantæ rei cognitio poraneam, et vitam assumere sempiternam; excludi pericniret (Ezech. XXXVII, 3-10). Alerilo ergo clamat de lerra , el incolere coelum, İsrias, Exsurgent mortui , el resurgent qui sunt in mo- Inter hæc, fratres, quis dubitationis est locus ? Ubi

polest adhuc moriis residere forinido? Si martyrum · Esliti addunt, inspirala.

sumus filii, si eorum socii volumus inveniri, non con* Editi, videri non potel.

tristemur inorle, son lugeamus charos, qui nus præ$ Edili, contradictio. • Edili lic adjunt, ipsiim le non poteril sul cilarc propter i Edit, sic rore sancti Spirilus ossa fidelium rizituli cum

suo corpore in æternum gloi iimm germinabuit. o In editis, cineres, pro, somel.

9 Ns., consparsın. 6 Ms. a secunda maau, quum.

* Haec et alia mox inclusa omillil vs. ? Ms., illo cerlo veri.

* Us., susceperil. Forie, susciperel. • Nou babel Ms., et mox slelerunt.

• jis. Quid loquur pucros, p2:! lciunas, quid ruxellus."

[ocr errors]

cedunt ad Dominuin. Nam si plangere voluerimus , facta est, slullum est et impium animum lamentaipsi nobis insoltabunt beati martyres, el dicent, 0 lione inuiili macerari : sic dicens, Ego ibo ad illum , fideles, o regnum Dei cupientes, vos qui charos ve- ille non revertelur ad me ( 11 Reg. xli, 16-23). Ecce stros delicale niorienles , in lectis utique et plumis, cxemplum magnanimitatis atque virtutis. Quod si ille cum merore plangitis et lugelis ; si cos a Gentilibus David adhuc sub lege positus, sub illa non dico licenpropter nomen Domini cruciari et interfici videretis, tia, sed necessitale lamentationis, sic animum a luclu quid facturi esselis? Aut non vobis præcessit exein- irration: bili separavit', sic tristitiam suam suorumplum? Abraham patriarcha filium unicum offerens que con pescuit : nos qui jam sub gratia sumus, sub sacrificium, gladió obedienti jugulavil (Gen. xxii, certa spe resurrectionis , quibus omnis tristitia inter. 10): nec oi quein lanto amore dilexit, pepercil uit dicitur, qua fronte mortuos nostros Gentilium more Domino obediens probaretur. Sed si dicaiis , illum plangimus , ululatus insanos aliollimus, veluti alio propter Dei hoc fecisse præceplum; el vos habetis genere bacchantes, conscissis tunicis peclora nudapræceplum , ut non tristes sitis de dormicntibus mus, verba ivanja et nenias : circa corpus el lumul (1 Thess. iv, 12). Qui ergo minima non servant, majora fum * defuncti cantamus ? Postremo eliam qua raliono quando scrvabuni ? An nescitis quia animus qui in vestes nigris tingimus, nisi ut nos vere inlid.les et talibus frangitur, ad fortiora reprobus invenitur ? miscros non tantum felibus, scd ctiam vestibus apQuis linens rivuin, mare aliquando ingredilur? Sic probemus ? Aliena sunt ista , fratres , extranea suni, qui plangit impaticnler amisstim , quando poterit ad non liccnt:c! si lirerent, non decerent. Scd aliquaria mariyrii pervenire certamen ? Nam qui in his con- tus de fratribus et sororibus, licet fides propria et slans et magnanimus existit, jam sibi gradu ad poliu- przceplum Domini sortes faciat, parentini tamen et ra subslernit.

vicinorum opinio debilitat el frangit : ne lapidei et CAPUT V. Egregium de hoc Davidis cremplum. crudeles judicentur, si pepercerint vestimento", si Vestes nigras lucius ergo ferre haud licel. Ethnici au- non insanis luctibus fuerint deb:icchati. Et hoc quam di!a filii morle responsum. Plangendi Ethnici, Judæi ac ranum est, quam ineptum, opiniones hominum crcalechumeni morientes. Trislilia salutaris quænnm. Re- rantimin cogitare; et non limere, ne quid minus faciat capitulatio serniunis utriusque. Sufficiant liec, fratres, de lide quam suscepit ? Quirre non magis discit tulead mortis contemplum , et ad spei future confirma- rantiam ille qui lilis est, quare non a me discit fidem tionem. Superest ut unum de veleribus exemplum ille qui dubius cst? Quando eliamsi lantus sit dolor proferam, quod omnem consolationem faciat, et quod ejusniodi pectoris, tacite debeat luctum sensu digereetiam patientibus cordis auribus volo omnes audire. re", et non levilale sui animi publicare. David rex magnus filium dileclum , qucm sicut ani- Unum adhuc volo proponere exemplum ad corrimam propriam diligebat, infirmitale percussum,

im

gendos cos qui plangi mortuos arbitrantur. Exemplum p: tientissime fercbat : et cum humana jam auxilia autem de Paganoruin historia est. Fuit quidam prinnihil prodessent, se ipsum convertit ad Dominnm. ceps paganus (a), qui habebat filium unicum, satisque Deposita regali gloria, sedit in terra, jacuit in cilicio, dilecium. Ilic cum in Capitolio idolis suis gentili ernon manducavit, non bibit, septem diebus continuis rore sacrificaret, nuntiatur ei quod filius ille unicus orans Deum, si forte sibi filius don:relur. Accesse. defuisset . Non reliquit sacra quæ gerebat in manirunt seniorcs domus ejus, consolantes rogaverunt ut bus, non lacrymavit, nec omnino suspiravil : sed quid Paniem sumerei, verili ne sorte dum filium vellet vi.

respondit, audite. Sepelialur, inquit : memini enim verc, ipse ante deficeret. Non potuerunt extorqucrc, me filium genuissc mortalem. Vidc responsum, vido non cogere; amor enim impatiens solet pericula ipsa hominis pagani virtulein : ut nec exspectari se jussoconteinere. Jacet rex in squalore cilicii agrolante ril, vel ut przrsenle se sepulturæ lilius traderetur. filio : nec verba faciunt consolationem, nec ipsa esca- Quid agimus, fratres, si dinbilu: hunc in diem judicii rum ncccssitas vocal. Mens tristitia pascitur, pectus coram Christo contra los producat, el dical, llic dolore reficitur, oculi lacrymas pro potibus fluunt. meus culior, quem ego prastigiis decipiebam meis, Inter haec factum est quod decreverat Deus. Moritur ut serviret cicis et surdis simulacris ; cui ego niec pucr. Uxor in Juctu, iota domus in planctu, fimuli resurrectionem a mortuis, nec paradisum, nec copavidi, quid ficrel ex.rstianlı's : nemo enim audebat lorum regna promiseram; hie filii nobilis sapiens domino filium moriuurn nuntiare', timentes utique, unici moriem nec doluit, ncc ingemuil, nec tali nuntio ne ille qui sic impatienter adhuc vivum lugebat, si inea sacra deseruil : tui antem Christiani, lui fideles, wissel morlimm, vitit faceret finem. Dum strepunt pro quibus idco crucifixus et morluus es , ut morlein famuli inter se, din tristes , alter ad alterum dicere ipsi non timerent, seil essent de resurrectione securi, aut stadet aut velat, intellexit David, prevenit 1141)- non soluni lugent morlyos el voco et habitii, sed etiam lios. an ritam lilins exhalasset interrogat. Negare ad ecclesiam procedere confunduntur; aliquanti etiam nun possunt, factum sctibus indicant. Fil concursus ipsi clerici lui el pastores ministerium suum interinsolitiis , erspectatio grandis el metus, ne quid sibi millunt, vacantes lnclui, quasi insultantes lux vópericuli pius pater infusret. Surgit continuo rex Da- luntali? Quare? Quia quos voluisti, de su culi caligino vid de cilicio, surgit bilaris, quasi filium suum audis- ad te vocasli. Quid ail hec respondere potcrimus, set incolumem : vadit ad balneas, lavat corpusculuin, fratres ? Nonne confusio nos apprehendel, cum in hac vadit ad templum, adorat Deum, epulator cum ami- parte inferiores gentibus invenimur? Et utique fugeri cis, compressis suspiriis, gemitu omni deposito, vultu "debet paganus, qui nesciens Deum, mox ut moritur, jam larto. Mirantur domestici, stupent ainici novain recto cursu pergit ad pænam. Plangi debet Judiens el subiram conversationem : aldent denique inter- qui Christo non credens, animam suam perditioni rogare, quid sibi vellet hoc, ut cum vivenie filio sic deputavit. Dulendum est plane de catechumenis nodolueril, mortuo non doleret? Respondit vir ille ma- stris , si sul sna incredulitate , aut' negligentia proxignanimitate prrcipirus, Necesse fuit cum adhuc vive- morum, sine baptismo salulari recesserint. Cielerum ret filius, ei humiliari , cl jejunare, et lugere in qui sanctificatus gratia , signalus live, conversationo conspectu Domini; erat enim spes impetrandi com- probatus, vel innocentia securiis de fine mundo recemcalus vitiv? : at vero postquain voluntas Donini dil, beatilicandus est, non lugeadını, desiderandus, Ain

: Ms., gludio pene jrugularil, nec tanto amor i pepercit. · Edili, superarii,

· Edili, viecessiins arocail; triliii.in pariur : il mox, . Ms., et vana. lacrymi; perperibils Minivit.

Certe legcodum est, l'imul: 17. 1, MS., romiiiure.

Non habet Ms., si pepercerint reslim.Nb). II.s., sulills.

Editi, dirigere; et iu verbo, publicare,traclatun clauluist Ms., filii ip:i'us paler.

• Forte, defunctus essel. o Edili, conversionein.

(a) Horatius. vid. Tit. Lic. lib. 2. rlularchus Apoptalegra. I xoa havet Ms., vilB

Lacon. simile dictum a Laconico refert,

3

« ͹˹Թõ
 »