Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

liis es? El tamen miserrimc incrassatus, impingialiis, le recurro, non contemnendo scientinin luam, non dilalalus, recalcitrasti contra Deum factorem imm. averlendo luam sapientiain; sed interpelto luam cleEt ecce elalus in superbia , ignarus Dei gratia', in- mentiam. Non enim, Domine, injuste patior, quia scins de justilia, cecidisti in lacum miserie, in lulo non pro alieno delicto, sed pro meo patior : vim lanfiecis, et in anbra inortis, Ideo allende quid sequillir. tum, Domine, palior, quia fortiter patior, et juste Pulas quod Deus mentiatur, vel ut filius hominis mu- patior. Peccavi, Domin', substantins el divitias contelur ? Siituit enim ipse, et sententiam posuit, ul quo- gregando, nec pauperibus ut jusseras sullicienter tritiescumqne comederes ex ligno , mori debuisses. buendo. Sed multa infelis congregavi cuni dolore et Numquid ludendo hoc edixit , vel ridendo hoc asse. microre, nesciens cui ea dimiiterem amico vel ruil? 'Umnino hoc tamen mihi non apparet. Quare proximo. O infelix homo, considera , el diligenter non app:rel, nisi quia cxperientia didici, el ocii: adverie quid agis, quid cogitas , dum cunctis diebus lata fide probavi? Numquid experior , quod post vilæ lui congragare non desinis. O homo, avaritia peccatum elementa quæ in sumuna et optima qua- plenus, an ignoras quoi tria sunt insatiabilia, et lilale erant, mox propler peccatum pugnare cæpe. quarium nunquam dicit, Sufficit? Et quid est quod runt? Est enim ralio lerræ in carne, ralio humoris

nunquam dicit, Sufticit, nisi animus hominis, qui in sanguine, ralio aeris in spiritu , ratio ignis in ca- nunquam dicit, Salis est? O homo, an ignoras quod lore : el hæc quatuor mox post peccatum ad invicem radix omniuin malorum avaritia est et servitus idolopræliari cæperunt, et sic nostri primi parentes infir- latriit, maler usure, genitrix simoniie, fomcs culpæ, initalibus aggravantur, et dolore capitis, slomachi, alern:c ponc via, nutrix gehenn:r? O avaritia abyshepalis, omniumque mcmbrorum vexantur, sicque sus insatiabilis, quæ nunquam diris, Sufficit : semper morinnlır, sicque ad sepulcra deducuntur. Sed dicet Saniescis, semper doles, semper trislaris in cunciis. quis : Quid est homo post mortem? Cerlum est, quod Nam si sol quotidie oritur; dolendo dicis, Siccitas non est homo : et tamen est aliquid, quantum ad erit : si pluvia descendit, omnia periclitari asseris : duas partes. Quie sunt illir parıcs, nisi anima el cor- si temperiem adesse prospicis, solem vel pluviam pus, materia el forma? Anina enini non irorilur, nec adesse desiderabis. O pestis interminabilis, o samcsuccumbit per mortem, cum omnino sil immortalis : lica rabics ! nam omnia suis lerminis clauduntur, sola nec corporis materia, cum sit una numero : quia licet avaritia nullo clauditur fine. Omnia in homine sacorpus resolvalur, non tamen devenit ad labiam re

nescunt vilia , sola avaritia juvenescit. O rabies omni solutionem, quod omnino nihil sil, el quod cedat in line carens ! Nuniquid lerra suis limitibus terminanon ens. Manet eadem anima semper, el lanquami tur, aqua suis finibus limilatur, aer suo line concluquid divinain : deficit tamen humo quantum ad esse. ditur, caluin suis terminis arctatur, sola avaritia lerOmnes enim animic spiritus sunt, et omnia corpora minum nescil ? O avare, si terra libi cuncta datur. terra sunt, et erunt quousque anima induet se silo mire quieris. Sed si lerra el mare, atrem pelis. Sed Forpore, ul lotus homo glorilicetur, corpore videlicet

si lcrram, mare el aerem possederis , adhuc coelum et anima. Si ergo petis quid est homo borluus : quid ambis, et ipsum penetrarc affecias. Et si cælum pealiud dicere poterimus, nisi quod terra, putredo, ca

nelraveris, adhuc rion quieveris, donec le Deo adedaver el fetor est? Și pelis de suo esse, vides quod quaveris, vel fueris superior Allissimo. O pestis dedelicil. Si peris de corpore, interroga terram. Euntes

mone savior! nam dæmon similis Allissimo esso vos, o juvenes et pouentes, ad sepulcra palrum vestro voluit; sed avarus super Deum, si posscl, ascendere rum, considerale quid fucrunt, el quid sunt. Monu- vellct. Merito avaris in die novissimo loquctur Domimenta corum aperiamus, et vidcamiis quis dominus, nus, dicens, O homo, sine honore mundum intrasti él quis servos, quis pulcher, quis turpis, quis rectus, in pellicula sanguine cruentalus, sine divitiis natus, quis curvus inter eos fuerit. Aperiamus oculus mentis

sine avaritia geoilus : el lu in avaritia visisti, el diel corporis, et nostram grandem miseriam frequen- lalatus es in auro el argenlo, el oblilus es Dei creatoter non pigeal considerare. Intremus sepulcra, it ris lui. Ubi cnim est fructus et lucrum laborum vequid invenimus discamus. Quid, fratres, invenimus,

strorum ? lle ergo , maledicti, in ignem æternum, en vel quze ? Nam si respeserimus, invenimus mortuorum sicul voluistis, ita fiat. Ecce sententiam summi Regis.. capita, renes el venirem. Verum, el imubilanter vc

liaque , fratres , nolile amare plus corpus quam anirum : mihi experto credite, quod in capitibus invc

nam, el plus filios quam vos ipsos. Ecce enim in ja. nielis bufones sallantes, gencralos ex cerebro; in re- nua dies mortis est. Tunc enim quilibel a suis exclu, nibus serpentes generalos in lumbis ambulantes ; in

diluir, ab uxore diinillitur, a cognatis separatur, et al rentre verines scalurientes, generalos es visceribus.

eisdem ad sepulcrum ducitur. O inagna crudelitas ! Ecce quid sumus , el quid jam erimus; ecce in quod

O magna adıniralio! O admirabilis infidelitas! Ecce resolvimur. Quid ergo inflaris, o dives? Cur non at. marilus dileclus ab uxore dilecta relinquitur, filius a: tendis quse audis ? Cur lurbaris cum prospicis ? Cur matre projicilur, et paler a filiis, et filii a patre sub non converteris cum hoc quotidie experiris? Memen

lerra reconduntur : solus ille dimiltilur, el quilibet ad lote, fratres, hæc omuia, el agite pænitentiam in propria reveriilur; et cito oblivioni traditur, tanquam Nelu et lamento antequam vcniant dies illi amari

morluus a corde. Ecce, fratres, mundi amicitia quanţa pleni miseria el tristiliæ. Audistis jain quid est homo

vel qualis est. Non eniin est aliquis qui tanluni amimorluus : reslat nunc dieere quid sil de aninia. O

cum vel cognatum diligal, quod per noclem unam fratres mei, quid de hoc dicere poterimus, nisi con

secuin morari cupiat. Vide ergo, o homo, quales cordaverimus cum vetulis nostris ? Quid enim dicunt,

amicos habes, pro quibus animain perdis, pro quibus nisi quod vel in paradiso cun gaudentibus, vel in in.

Deum offendis. Onlies dimillent le, omnes se absconferno eum dolentibus : sed si in purgatorio, in via

dent, omnes cito lugient a le, et in loveam triuin braeundi ad patriam sunt; et isti jam bene sunt, quia chiorum collocabuni le. Nam cum essemus apud Ostia securi sunt. Orandum tamen pru eis est, el eis lolo Tiberina matre charitatis sociali, exspectanles leinaffectu subveniendum est orationibus, eleemosynis,

poris tranquillitatem, causa remeandi ad Africam, et sacrificiis , jejuniis et macerationibus, Isti sunt deni

gratia illius cui terra et ware obediunt, compulsi a que illi afflicti, qui ad Dominum quotidie clamant,

Pontiano præfcclo (a), viro clarissimo, qui de Roma el ad illum recurrunt, cujus scientia ubique allegalur, cujus sapientia demonstralur, cujus clenientia ubique

(a) Dum Augustinus Roma Mediolanum ad rhetoricae ponderaiur, cujus polentia ubique promulgatur. Isti

a professionem abiit, urbanam prelecturam gerebat Symquotidie clamant, unusquisque per se suam miseri

« inachus, ut dicitur lib. 5 Couless. cap. 13; eaque gessit cordiam implorantes, et suam miseriam de, lorantes, « plurimis adhuc post annis. Eam quippe adhuc gessit, el dicentes : Domine, scias quod vim p:itior, ideo ad « dum S. Bonifacius assumptus fuit ad sedem aj ostolicam,

• alpe adversus ipsum acriler foril s bisua fulalianunt, a 'yorle, ignari.s de gratia.

Lufils.

ad nos videndum vcacral, cum eodem herum rerersi despieiendo. Memorare novissima ina , quia terra es, sumus Romam ad intuendum diligentius magnifica et in terram ibis. Memorare novissima lua, quia conædificia et opera Paganorum : el ductus sum cum ceptus es in culpa, nalus in pæna, vivens in miseria, cxteris ad videndum cadaver Crsaris in scpulcro, et el necessario morieris in angustia. O hono cur lo rili quod omnino essel livido colore ornaliun, putre- jactas fortitudine? Erce nunc post modicum infirmadine circumdalum, ventrem ejus diruplum , el ver- ris, et deficis. Cur inllaris mundi sapientia ? Ecce mium per illun catervas Iranseuntes prospexi. Doo quod stultitia csi, ci eain perdes, rt luam prudentiam quoque famelici in foveis oculorum pascebanlır, cri- reprobabo, dicit Dominus. Cur inflaris seientia ? Numlies cjus non adherchant capili, dentes ejus appare. quid philosophis obscuratum est cor, et ini engilalie1...99 labiis consumptis, el revelatum erat narium nibus suis evanuerunt? Namquid iradili sunt in refundimentum. Elininens matrem christianissimanı, probınn sensum? Cur le jacias generis nobilitate ? dixi : Ubinain est :esaris corpus præclaruni, ubi ma- Numquid omnium hascendi conditio una est? Nune gnitudo divitiarum, ubi a'paraliis deliciarum, ubi quiil et moriendi una conclusio? Quis nubilium im. multitudo dominorum , ubi caterva baronum, ubi quam natus est sine sanguinis cruentatione? Numquid acics mililum, ubi canes renatici, ubi equi veloces, nobilis sinul cum paupere per eumdem dum nascitur ubi ares cantantes, ubi thalamus pictus, ubi lectus meatum ir:insit? A regula etiam mortis numquid pareburneus, ubi ihorus regalis, ubi ihronus imperialis, cilur divili ? Cur divitiis le jactas? Ipsz enim potius ubi mulatoria vestimentorum , ubi capilii solares, ubi insidi:c tibi sint, quam amicitic. Nam pauper lere facies decora, ubi ornnia quæ sub celo sant? Te nam- nunquam occidi quæritur; divili vero semper insidiaque verebantur homines, le timebant principes, le lor. Memorare, o homo, novissima lia, qui quotidie colebant urbes, le timebant omnes. Ubinam, qurso, epulitris, quomod, nudus de utero matris veni-li, et sunt hitc omnia , a quo recessil tanta jactantia ? Quo mudus revert ris. Eia ergo, fratres, doinos vestris ivit lua_nagnilicentia? El respondil maler pictate pauperibus aperile, eleemosynas facite, voluptales plena : Fili, omnia sibi pariicr defecerunt quando de- vestras rationi subjugate, in cunetis memorantes vosecil spiritlis ejus, el reliquerunt cum coplivalıtı, in vissima vesira, ut mortalili'r non peccetis in a ternum. sepulcro trium braw hinrom plenum fetorc ei putredine. Adjuvet autem nos Deus, sine cujus voluntate folium Eia ergo, fideles Christi ; considerale quid sumus. arboris non movetur, ad perliciendum ea qu:e placila animadvertite ail qui ven mus, pro-pcile quid jam sunt ei, qui est benedictus in sæcula sicculorun. somus. Agile ergo poenitentiam, filioli mei, quos ile- Amen. rum parturio donec reformetur in vobis Chrislırs.

SERMO XLIX. Agile ergo poenitentiam, antequam mors inimic:nillura vos aggrediatur. Slaluatis vobis simplicem , hu

DE MISERIA CARNES ET FALSITATE PRESESTIS VITE !. milem, nlilem , secretam, frequentem, promptam, (n) O vila que lantoj decipis, de propriis tautos amaram, lacrymosam et lestinam confessionem, cumi seduxisti , tantos excarcasti : quie duin fugis, nihil etiam horam niortis omnino ignoremus. Nam cum es; dum videris, umbra cs; dum exallas, fumus es ! in extrema agritudinc fueritis, fraires; o quam forle, Dulcis es stultis, el amara sapientibus. Qui le amal, o quain durum, o quam panosim, o quam lacryma- non tc cognoscit; qui ic contemnunt, ipsi le intellibile crit vobis pæniiere ci dolere de mulis commissis, gunt. Timenda es , et fugicnda es. Væ qui tibi creet de bonis omissis ! Quare hoc erit, nisi quia illic ca- duril, beati qui te contemnunt. Vera nion es viia, pitur lota intentio mentis, ubi cst vis doloris ? Multar quam le ostendis. Aliis ostendis le longam , ut perenim eccurrunt impedimenta cordi. N::m corpus do- dis in finem; aliis brevem, ut dum pænitere voluni, let, pana amigil , quia mors appropinquat intrare : non permiilas : aliis largam, ut faciant quid volunt; lilios quos patres summe dilexerunt, pro quibus etiam aliis angiislam, ut non faciant bonum. Quare, o sase dainnalós existimant, ienebroso oculo aspiciunt, piens, lige quod sugil. Sic enim esl vita nostra, 11xores jam facry.nantes considerant, mundus adhuc quasi homo in domo aliena , aesciens qua hora vel cis fiduciam przrstal, diabolus ne de peccatis doleant, dic p:itronus dical, Vade foras : quia non est la dofidem tribuit, el chirographum infirmantibus prirbel; mus in qua es. O saeuluen vanum , quid nobis talita caro non deficere adhuc siilis sperat; medici adhuc promitiis, dum decipis ? Qui tibi amicus voluerit lil fuerenlur, ipsum confortant; parentes applaudunt, esse, inimicus Dei eonstiluctur. Amicilia sæculi, saccrdoles alliciunt, el sic diviics moriuntur in in- inimicitia Dei est. (b) Caro esi, quæ animan perdit : ferno. O homo, andisti quid loculus sum; omnino caro est, quæ recipil inimicum cum vitiis. Jiem semi. credo quod haec omnia cito expericris. Obsecro igitur nal homicidia, seminat fornicationem, seminal conte, ut antcquam infirmitatc graveris, agas pæniteli- cupiscentiam , seminal rixas, seminal libidinem , setiam, disponas donium tuam. Fac quod fiendum est, minal furtum , seminat idololatriam , seminal cupidilac testamentum , dum sanus es, dum sapiens es, lalem, seminal superbiam, et inler (ratres discordiam, Jum luus es. Nam si exspectaveris infirmitatem, om- seminat invidiam, seminar contra Deum blasphemiam, wino minis vel blandimentis duceris quo tu non vis. provocal schismala, irritat hirreses, et inira EccleO bomo, dum juvenescis, dispone domum tuam, age siam Dci infert divisiones, inter populos christianos pænitentiam, dilige Deum non solum verbo , sed ponil offendicula, et inter geniles pugnas, el inter opere et veritate. El si proximum offendisti verbo,

consanguinitatem incantationes, el, quod pejus est, placa cum verbo; si facto, placa eum facio : quia ca- in corda servorum Dei diversa genera cogitationum dem mensura parcelur nobis, qua pepercimus aliis. immillit, et omnia que mala sunt in hoc mundo ca. O homo, fac pænitentiam. Memorare novissima lua, duco, pessimo et nesando, et quasi orla sub omni ut in æternum non pecces (Eccti. vn, 4u). Reverlere velocitale transil. Carnis eliam potestatem habet diaad te ipsum, nemorans quod luisti sperma liquidum, bolus, el non animae, dicente Domino ad diabolumi quod modo cs vas stercoruin, quod cris cibus ver- de bealo Job : Do libi illum in poleslale, sed non animium (a). Iliec enini sunt norissima que cogitare de- mam ejus (Job !1, 6). Caro misera gravat animam, caro let quotiilie qni fidelis est. O bomo, memorare no vaga demergit in infernum. Caro inimica est anime : vissima lua, quia post mortem vermis nascetur libi quæ si inimica non esset, non utique dilexissel istius de lingua pro peccato linga:r', dc stomacho pro pec- sæculi vanitatem , et vila vana non fruerelur. O vila valo gulic, de spermale renum scorpiones poro pecato luxurir, de cereliro buroves pro peccato super.

1 In Ms. Germanensi ann, circiter 400.: De misera rila Boiæ. Memorare novissima luat, o juvenis , qui floride

hujus sæculi. In reliquis plurima inter, olala ct mulata.,. ut. ambis et pergis capite clevalo cuncia quæc Dei sunt jam monuimus. Eadem arte conficti sunt sermones 62, 0kg

65, 66 et 67.

(a) Ex cpist. 1 Columbani ablalis. (w; 11. Judil. apud Bernard, cap. 3.

(6) vid. Tils de salutaribus Decumicalis, cap. 64.

atrocissima, (a) qiram bainores Lumidant, dolores id est, corruptionem , selerem el vermes. Ecce quie æsluant, aeres morbidant, escie inflant, jejunia ma- arquisivisti, dan viva cras : ecce quid possides, cerant, joci solvunt, trislitie consumunt, sollicitudo dilin in sepulcro jaces. Non potuisti le jejuniis macecoarctal, securitas liebelat, divitiæ superbiunt , pau- rarı, ac j juniis in cinere el cilicio humiliare? In perpertas ejicit, juvenlus extollit, senectus incurvat, peluum cum anima salva fuisses, si ci credidisses, frangit infirmitas, moeror consumit, et super his quia non bene facere poles, nisi aliis bene feceris : oinnibus mors atrocissima succumbit ut furibunda, hoc est, nisi corpus per abstinentiam afflixeris ,

caro cum deformitale depressa , illam debuisti vi- animam salvare non poteris. Audi quid Crcalor nolam amplecti quir in Pcrnilale consistit , ubi vila ster dical ad carniem : 0, inquit, mica creatura, egin est sine morte, ubi juventus sine seneclutc , ubi lus le ex limo lerræ pulchram el luciilim assumpsi, ima. sine tenebris, ubi gaudium sine tristitia , ubi nobililis ginem meam in le condidi , spiramen vilic Iribui , aniel voluntas sine injuria, ubi regnum sine commutil- mam invisibilem tibi concessi, immortalitatis turric: tione. Hæc sunt seplem que consequi debueras. O le indui, in paradiso voluptiitis le collocavi, vita aircaro miserabilis , quare negasti dum viveres? Si per- gelica perfruebaris , cibos el delectabilia jucunditatis severasses bona , et quibuslibet bonis privata non contemplabaris , et omnia qu.r, creavi in liva dominaluisses, si bene egisses. Illic eniin permansisses ubi lione humiliavi, el allluentes divitias deui. Insuper est gaudium sempiternum, ubi imma: cescibilis est el omnia ligna paradisi tibi subdila erant, el pro uno gloria , ubi incorruptibilis est el incomparabilis dele- velito quod ibidem comedisti, ecce ubi cecidisti, sciclatio, ubi Christus Apostoloruin et Prophelarum et licet de paradiso in infernum, de luce ad tenebras, sanctorum oninium csl jucunditas, necnon el suimma de amenitatis et jucunditatis loco ad chaos et ad lætitia cum sanctis Angelis cancntibus laritics Deo , omnia obscurissima mala : pro delectabili odore nunc ubi deleclatio omnium bonoruin. Hæc omnia bona putredini el pulori manciparis; pro esca angelica, in delectabilia per liujus sæculi pravilates sprevisti. cibo vermibus subjacebis ; pro iinmortalitatis veste, Ecce post finem quamvis in limo. terræ manciperis, corruplo indula es vestimento. Ecce quam concessi habes inimicitiam , id est corruptionem , fclorem el vitam abstuli et subtraxi, ut lu misera et putribilis vermem, et dissolutionem feloris paleris, ut viveil- caro inserno manciperis, ubi esl fletus et mingitus les de le exemplum accipiant, quid luisti, el quid atque ululatus, insuper el stridor dentium el leterrima es : quia, a vermibus consumeris, postremo vero in tormenta : ct, quod pejns est, post mortem in cor.

finem propter novissiina, propter redeuntem animain, ruplioncm, post vermes el lclorem el consumptionem , id est, vitam in corpore, in quo prius fuisli, suppli- postea in pulvercm rcdacia. O caro quæ igni inexstinsiis alernis mancipaberis, et sinul cum anima da- guibili mancipaberis , audi animam dicentem ad corinnaberis. (b) O misera aniina quam caro persequitur. pus : Ego de cælo veni a Deo concessa tibi. Nam lit Caro concupiscil, corpus operatur. Caro aulein cum de terra es : melius est ut mecum ascendas ad cælum, saliatur allluentissimis cibis et potibus et delectatio- quam ut me Irahas ad ipfernuni. Dum vivimus et sua nibus, hortalur omnia mala facere. Caro provocat mus in unum , operemur manibus quod bonum est, homicidia , caro perpetrat adulteria , caro committit id est, eleemosynas ct jejunia in castiliile et in hoc rikas et scandala, caro inserit ebrietatem , caro por- spitalitate egenorum, et in nuditate pauperum , et in lal omnem concupiscentiam hujus sæculi. O caro mi- oinnibus bonis operibus : ut per bonam operationem sera , quid liabes, quid agis, quid tantum gravas quam agimus , ascendere ad cælestia valeamus : ubi animani, quia nihil desideral nisi Deo servire ? Tu,

non jain solutione corporis, sed incorruptionis vesle o caro misera : non suflicit tibi perditio lua , quod induamur; ubi non jam setor, sed odor suavissimus; adhuc animam infelicem lecum demergere conaris ? ubi non jain tenebrie, scd lux perpelua mical; ubi non Væ tibi, anima , quic libi carnem contrariain acce. jam verinium multitudo, sed calerva angelorum , et pisti. Caró mala, quid quaeris, quid desideras ? Non innumerabilia millia sanctorum, el Proplietarum omenim poterit sine le anima judicari in die judicii.

nium chorus cum sanctis Angelis hymnum Deo incesCaro misera el pulribilis, et omni squalore peccato- s:inter canunt. Cum ipsis nos faciat alerna gaudiit rum plena, quando viva eras, pulchra er:s ut sol, percipere Christus : qui cum Patre el Spiril: sanciu splendida ut luna, el očuli tui micabant mt slellie ,

vivil el regnat in sæcula s:cc::lorum. Amen. ei crines tui longevi, et ingebas le preliosis ung cn

SERMO L (a). lis, vestibus ulebaris optinis, et in cibis luis el potibus condcbas aromalum multitudinem. Et scito, anima , dum corpus lenebrosum el felidum reficiebas Quantum ad anime nostrædesiderium pertinel, fraalque fovebas, escas vermibris prieparabas. Memorare tres charissimi, voluntatis nostre esl, lil ad vos redebuisti quæ a factore et opilice ivo audieris, cum quirendos frequenter veniamus, sed necessitalu primum peccatum.commisisii : Terra es, inquit, et in lemporis nunc veniendi incolumes nos venire meierram reverleris (Gen. ni, 19). El Job audi dicentem, ruimus.: el ideo quia de coinmuni corporum sanitate Nudus egressus sum de utero matris meæ, el nudus re- gaudemus; de animarum salute, qu:e vera salus est, verlar illuc (Job 1, 21). Andi etiam Isaiam vaticinan. in quantum Dominus dederit , colloquamur. Ideo , ten, Vere lenum est populus (Isai XL, 7). Caro mi. fratres , ad imaginem Dei facti sumus, lit., Deo dosera et nefanda, audi Paulum apostolum prædicalo- nante, intelligamus quæ sil desideranda patria , quæ rem egregiuin dicentem, Nihil intulimis in hunc sil vera beatitudo, qu:e vera vita, que perfecia sanimunduin , nec auferre quid possimus (1 Tim. vi, 7). las, que sit ætcrna l'elicitas. Sed inius in corde, Deo Nihil aliud caro misera nisi peccalorum sarcinam sé. inspirante, cognoscamus. Nemo se excusare poterit, cum porlat. Non nisi per carnem anima peccat. ut dical, Non novi litteras, ideo Dei præcepla intelliAnima quomodo potest videat. Anima nostra carce

gere non possum : quia qui litteras non novil , quid rem palilur, caro eam lenet inclusam. Anima clamat sit aut non sit , intelligere debet. Interrogel bomo ad Dominum , non caro que ini malitia perseverat. conscientiam suam , et alloqualur sc ipsum, et dicat Anima remedium aliud non habet, nisi tollatur a sibi suis verbis : 0 homo, quis es, aut ubi es, et unde carne, et caro redig: tur in pulverein"; lollatur ei vi- venisti? El responde tibi : flom sum, el Dei crealılnum, el delur ei aqua; auferatur ei sanguis, el delur

ram me esse cognosco, llerum interroga, el dic : Quid ei bumor lerrenus. O caro misera , quid de le agelur in. te babes , aut ex quibus rebus te liclum esse coquando a le egrediar, el vila a le recedel? Tu sola

gnoscis? Responde et dic . Ex anima et carne me jn utero et sinu terra. jacebis, et aliud nunquam cunstare cognosco. Quid in le ex his du:bus rebus manciperis : habebis. in le hiredilalem pessimam, melius habes? Responde : Sine dubio animam melio

rem babco quam carnemi. Oplime el ordine legilingo (a) sic hib. Speculi, ca;: 21. 2. vid. Lib. de salutarilius Ducun.cntis, ca. 61.

(a) Ex variis Casarii Arelal. scuteliis confulus.

DE SALUTE ANIMÆ..

ornainis

s'espoudisti, el dixisti le aniinam meliorem babere cienier et vestitum simplicem reservemus, et qui:quam carnem. Dic mihi adhuc : Ubi es, o homo? Re- quid amplius Deus dederil, anime in æternam bearispondebis : In mundo. Postea vero ubi eris ? In cælo. Ludinem per eleemosynam pauperum reponamus : ne Quamdiu ibi eris? In secula seulorum. Justissime forle cum carnem nostram ornamentis componimus, eespondisli, et verum dixisti : fac modo salionem vilac el multis deliciis sagin:mus, parlem cum illo disile luze, ci esto judex juslus. Ex omuibus rebus quas de- purpuralo , et non cum Lazaro habeamus. Sritis dit tibi Deus, serva carui luæ unde sustentelur in enim, lit in Evangelio frequenter audistis, quod dives mundo, el repone anime luz unde in perpeluum vivint ille qui epulabatur quotidie splendide, et piirpora inin cælo. Allende diligenter conscientiam tuam , el duebalar el bysso, post de corporc exiit, el sepullius vide si tantas res anime inæ reposuisti in cælo , est in inferno, el ibi inter Nanimas aquæ gattam et quantas habes corpori luo in mundo : si lot solidos locum refrigerij requisiit, el invenire non meruit, reposuisti in coelo , quantos libi servasti in mundo. Ecce cujus caro luxurialur el epulatur in sæculo Ville si tot modios tritici , si tot amphoras vini per quales divitias inveniet in inferno. Lazarus vero qui cleemosynam in paradiso, inde vivat anima lua , re- liec divitias nec ornainenia habuit in seculo, poist posuisti , quantuin tibi reservasti unde vivere possit mortem in sancti Abrahæ requievil gremio. Sicut caro lua in mundo. Cum ergo ista diligenter attende- ergo supr: dixi, fratres charissimi, refrenemos gulam ris, cl considerans sapienter , viles le prope lotam no-tram, cl viciuni el vestitum simplicem carni nolibram carni lux servasse in mundo, el linam unciam strx in hoc seculo præparemus, ut remaneat aliquid reposuisse in cælo ; erubesce, ci cilo ad pænitentiin. quod in fuluro seculo anime reponamus. Quod permedicamenta confuge : quia incoeptan ini le ipsum itura gula copil, reservel eleemosyn:r. Ornamenta judicium judieasti. Aliud verum dixisti , et aliud ope- que luxuria ac suavitas requirit in mundo, miseriribns perfecisti : quia lolum carni non solum fideli:er, cordia et veritas reponat in cælo. Si ornali volumus sed etiam infideliter deputasti. Nescio si apud le esse, queramns ornamenta unde nemo ornalur indipericlitelur judicium luum , quando inter animain et gnus. Si delicias concupiscimus, non qurs:mus carnem tuam iniqua sunt judicia tua. El ubi te juslum carnales ac transitorias , ex quibus slercora confiinvenire polero , quem in le ipsum iniquuin esse co- ciuntur in mundo, sed magis spiriruales el lernas gnosco)? Et tunc certe nutrimus carncm

unde Angeli epulantir in cælo. Et si forte qurris carnem, aliquoties inebrimus nos, el nimium deli- qur sint illie deliciæ , audi Apostolum dicentem : ciose pascimus carnem, quam, velimus nolimus, post Quod nec oculus vidil , nec auris audivil , nec in cor paucos menses aut annos vermes devoraluri sunt in hominis ascendil , quæ præparuvil Deus diligentibus se sepulcro; el contemnimus anim:m quæ Deo ab Ange- (1 Cor. I, 9). Adhuc queris el interrogas , quid sit lis præsentatur in coelum. O quam dura erit anin:c

hoc? Si vis veruin agnoscere , Deus est delicie lue, peccatrici , et quam intoler:ibilis hora illa , quando requies tua, șanilas iya, gandium tuum, felicitas lua, viderit bonam animam requiem recipere in paradiso, refrigerium tuum, amenitas lua, el quidquid sancte se vero lorqueri in :rterno supplicio. Ergo conside- possil desiderare anima lua, lolum tibi Deus erit. Sic raic, fratres charissimi , si nom majorem , certe vel healus Apostolus dicit : Ei erit Deus omnia in omnibus æqualem partem anime faciamus. Non cnim foris in

(Ill. xv, 28). Avare, audi me; quid tibi suflicit, si corpore, sed intus in interiori homine facti sumus ad

Deus tibi non sullicit? Si ergo ista omnia desideratis, imaginem Dei. Caro enim nostra de limo terre for.

paradisi rejuiem quærile , pro æterna beatitudine inala est. Numquid juslum est, ut limus terræ imagini suspirale, unde non exit amicus, ubi non intrat inipræponatur ? Caro enim debel servire , et anima im

micus, unde nec bonus potest exire aliquando, nec perare. Ista debel exercere iinperium, et illa subjecta malus ullo modo introire. Ad islam ergo patriam serviļium. In omnibus christianis bonis anima doini- ornali bonis operibus festinemus, ul dum eleemosynalur, et caro servire compellilur. In peccatoribus nain pauperibus dederimus , ad cælestia regna pervero et amatoribus hujus mundi , inverso , imo per- venire possimus : ad que ille nos perducal qui est verso ordine caro erigitur, et anima humiliatur; illa benedicius in sæcula seculorun. Awen, deliciis pascitur, el isla fame lorquetur; illa luxuria

SERMO LI (a). tur in vestibns preliosis , et ista vix in veteribus involvitur pannis : et si peccatis fucrit obnoxia,

Nemo, fratres charissimi, falsa securilale se deciæterno Judici præsenlatur, et tunc vera ejus ignomi pial, et pulet se ante tribunal Christi non esse velde nia apparebit. Nam cum anima in corpore suo caput lurum, elc. esse debeat, quicumquc carnem deliciis aut volupla

SERMO LII (b). libus nimium erigit, nutrit, fovel el palpat, animam

Propter quod volui et rogavi besterna die, ut hovero despicit el contemnit; pedes levai in alto, el

dierna frequentius convenirelis, hoc est quod dicurus caput imprimit in profundo. El qualis est in oculis

Suin, ele. hominum , qui inversis pedibus ambulare videlur, Lalis est in oculis Angelorum, cui caro propria domi

SERMO LỊII (c). natur. Sicut ergo supra dixi , fecit nos Deus ad ima- Charilali vestræ hodic de nobis ipsis sermo redilenginem et similitudinem suam : et cum deberet in dus est. Quia enim, ul ait Apostolus, spectaculum nobis bomo interior dorninari, in laulum Deum con

fucli sumus (Id. iv, 9), elc. temnimus , ul imaginem Dei miserabili limo servire

SERMO LIV (d). faciamus : el hoc est iniquum judicium , ut carnem nosiram animæ prieponainus. Sed hoc omnes homines Nibil sic Deo placet, quemadmodum obedientia. rccio judicio non faciunt. Multi enim sum honesti , Cham maledicliis fuil, el post multa siccutit manet sobrii ci bumiles, misericordes, casti, in quibus anima quod dicitur, eic. lenel imperium, et caro subjecta servil. Et ideo rogo

SERMO LV (e). vos, fratres, allendat unusquis,uc conscientiam suam :

DE OBITU VALENTINI EPISCOPI CARTHAGINENSIS (O: el si dominatur caro, cilo erigat dominam , el stimulet ancillam : ut non caro vincat animam, et ad luxus- Liber Sapicntiæ , fratres charissimi, multis inodis riam Irahat; sed magistra carnem suam regat, et per vias caslilaris et juslilize diical. Qui vero in se sentit (a) Exstat in Append. tomi 8 sermo 53, novem versil.us

initio bic detractis. animam dominari, teneat cum Dei adjutorio discipline

(b) Fsl sermo 335 trmi . continentiam , el per frula pelagi hujus mundi ila

(c) Est ejusdem tomi sermo 536. navigiuin corporeuin, rerilale gubernante, contendat,

(d) Habetur supra, col. 1221. pe inter Ouctus justitiæ naufragium incaulus incurrat.

e) sermonis hujus non alius stilus ac priorum. Ut eniin agnoscalır, qood ex nobis in veritale anima i Intolerabilis error est in hac ej igra, he, idqul 11 douineur, de substantia nostra viclum nobis sulli- pus. Elenim per Augustini lengora biter Ecclesiae Carha

commendat noniinis sapientiam : primo, quia homi. utiliora tibi erunt. Veruntamen certa valenter dum ponem a periculo liberal ; secundo, quia conserval les, quoniam reposita est tibi corona justitiae, quam red. liberalum; tertio , quia coronal conservatum. Quo- del tibi Dominus in illa die juslus judex. Posiquain auniodo autem liberal, exemplum palet de Noe, quem, lem crcus factus est videns, impius justus; iunc Decum aqua delcrel lerram, liberavit in arca. Quomodo duxit Dominus per vias reclas (Psal. cvi,7), cantare pole. aulem conservat, palet de Jacob, quomodo duxit rimus, fraires. Sunt enim, fratrcs, ul scholares nostri eum Dominus per yias reclas, el ostendit illi dor- vacui non recedant, tres species rectitudinis. Aliud est mienti regnum Dei. Qui evigilans ait : Vere hic est enim regi, aliud dirigi, aliud corrigi". Nam propheta di. domus Dei et porta coeli (Gen. XXVIII, 16, 17). De gloria cebat, Dominus regii me, et nihil mihi deerii (Psal. xxii, Dei vero quæ coronat, subditur : Reddel Deus merce- 1). Et iterum, Dirige in conspectu tuo viam meam (Psal. dem sanctis suis laborum suorum , el deducel eos in via v, 9). El iterum, In quo corrigit adolescentior viam mirabili (Sap. x, 17). Isti enim sunt tres stalus Eccle- suam (Psal. CXVIII.

9) ? Et iterum, Mane, inquit Isaias, sic : slalus videlicet pænitentiæ, justitie, cl gloriæ. erigit mihi aurem (Isai. L, 4). Res enin), fratres, inaIn primo libcral, in secundo conserval, in tertio coronat nimala proprie dicitur regi, ut currus el navis. Res Dominus. In primo afficimur, in secundo reficimur, in sensata preler rationem dirigitur, ut equus et mulus tertio pcrlicimur. In primo est labor el dolor, in se- quibus non est intellectus. Res rationalis corrigitur, cundo sa por el decor, in tertio gloria ct bonor. Ve- scilicel cordc rcgitur, lit homo. Justus vero erigitur, rumtamen quia de his slatibus frequentius fratribus ut sapial que sursum sunt, et quærat. Sic enim volenostris canonicis frequens fuit lcctio el exhortalio, el bat Jeremias, dum dicebal, State in viis vestris, et in mensa quotidiana disputatio; fortasse in corde di- considerale quæ sil viu alerna (Jerem. vi, 16). Daniel eclis, Tirdium esl tantum de hoc nobis audire, quia ad majestatis visionem prostratus audivit ab Angelo, elian obsequium oportel, ut nos decet, reverendu Va. Sla super pedes tuos (Dan. X, 11). Quod tamen si non lentino episcopo exhibere. Sed non pigeal vos, fratres, credis Prophet:r, cretle poctie, scholaris perverse, me supportare. Quod si ladinm vobis esset, ad fratres cui Deus os sublime dedit, cælumque videre jussit nicos confugiam, qui me andire lola mentc et lolo af- (Ovid. Melam., lib. 1, vers. 85, 86)) : a quo dum quafeclu desiderant. Nam verbum notum el antiquum, reret Tyrannus el dicerel, Quare le Deus fecit: reboyun aliquando fieri potest. Cibus etiam diu masti. spondii, Ut contempler cælum el cælorum numina. calus citius digeritur. Ut ergo, fralres, distinctio triun Facinis est enim homo in lerra, non ad terram, sed ad slaluum clarius elucescal, conatus eis accommodemus cælum : et factus est de terra non propler terram, sed in hunc modum. In slalu penitentiæ circum reducit propter coelum. Quis fidelium plus dixissel, fratres, Domi:ius per vias duras, el pronuillit illi regnum Dei aut probabiliori argumento, nescio. Numquid etiam Patris sui. In slalu justitie jusluni deducit Dominus animal mulim el brulum novil argumentum agriluper vias reclas, el ostendit illi regnum Dci. Iu slalu dinis suæ ? Numquid leo infirmans, aniinal quod siglorize justuin el sanctum educit Dominus in via mi.

inia dicitur, quærit, qua deverala nios convalescil ? rabili, ei introducit eum in regnum Dei. Ecce, fratres, Numquid ciiam simia agrotans quarit sanguinem caquomodo reducitur cæcus de invio ad viam, de exsilio nis, ursus formicis, leopardus capreas, vilis serpentes ad patriam, de mansione ad mansionem, de virlulc ferculum? Homo vero altrilus in physica, harc omnia ad virtutem, de e-irporis carcere ad a'lernain gloriam. ignorare videtur. Unumquodque enim felicitatem alleEcce quoinodo reducitur cæcus ne sit sine Christo, clat: sed si homo affectat, opere lamen affectare non deducilur justus ut sit Christus cum eo, educilur san- videlor. Quære ergo, o bomo, cælum ad quod sactus (tus lil ipsc sit eum Christo. O fratres mei, ecce quo- es : noli quærere philosophiam, quoniam ad philosomodo esse sine Cbrislo miseruin est, Christum secum phiam sactus non es, nec expcdil libi scire qu:e sunt esse liitum est, essc cum Christo beatum est. Non

super terram, sed tantum quæ sursum siini. Sia igi. enim exi:timandum est idem esse, secum esse Chri- lur super pedes tuns, sta in viis tuis naluralibus, and slum, el esse cum Christo. Apostolus enim habebat

quas factus es, el dirige cas, si necesse est in dando secum Christum, dum dicebal, Non ego solus sum, el dimiltendo. Dale, ei dabilur vobis. Et tunc Domised gratia Dei mecum est (1 Cor. xv, 10). Nonduin eral nus tibi dicet, Amice, ascende supcrius; intra in gaucum Christo, dum dissolvi cupiebal, ei esse cum Chri- dium Domini lui. Sed dicct quis, Quomodo et qualislo. Latro secum habet Christum, cui promillebat ler egredietur spiritus de corpore?

Numquid Salomon Christus, llodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, hoc ignorare videtur, dum se dixit penitus ignorare 43). Reducitur itaque cæcus per vias duras. Sane du- viam aquile in calo (Prov. xxx, 18 el 19)? Quomodo rum est relinquere consueta, durius aggredi incon

ergo Denim videl, quomodo angelum, quomodo se suela; sed durissimnuin est in fornace decoqui contie ipsum, quonodo spiritum alium bonum vel malum? nua, in qua necesse est ut decoquatur taliter, til velut Super boc hodie ille magnificus philosophus admiracarnes possit amputari, el velut virga ad omnem mo- lur. Nam in libris de Animalibus, quinque sensus cor• dum revolvi. Ista sunt viie peccatoribus dura super poris communes esse nobis ad usum cum brutis peOnnia dura, amare super omnia amar:r, odioscut suit, non ad oblectamentum. Ilomo in omnibus delemors. Quæ sunt istic viie, fratres, nisi relinquere quæ

clalur : pecus vero tantum in duobus delectalur, scimundi sunt? O quam durum cst, o quam mortale vi- licet in gustu et laclıı; in aliis vero movelur quandodeur, o quam amarum, relinquere que mundi sunt!

que cl excitatur, sed non delectatur. Unde ergo est, Sed quia dura, quia amara, quia poenosa; ideo cen

quod spiritus egressus a corpore, duos quos habet lupluin accipics, et vitam aleruam possidebis. Eia,

communies cum bestiis penitus amittit. Non enim gw. milites, surgirc jam, quia diu dormisiis : armate vos slu vel taclu ulilur vel oblectalur: sed alios tres ad contritione cordis, confessione oris, asdictione car- usum relinel el oblectamentum. Mirabile tamen videmis; quia ccce venict Salvator, et non tardabit. Ecce lur ei, scilicet quod spiritus sine corpore sensibus corjam in janua est, ecce jam le vocal, ecce le venire

poris utölur. Quod tamen pliilosophus si forle plane coinpellit. Sed dices, o miser, lu contritione est dolor,

non intellexit, verum est lamen, et omnino verum et in confessionc rubor, in afdictione labor; quid crgo fa

irrefragabile, quia spiritus liber videt Deum, delecta ciam ? Eia, o miles Christi, civis cælorum jam denun

tur in Deum, ne semper sibi dicalur: 0 anima, ubi liaris ab illo qui super le est, ipse qui laborem el duo est Deus tuinis? Audiei etiam Angelos cantantes et julorem considerat. Verumtamen quanto duriora, lan:0 bilintes. Videbil eliam el audiei, Esto super quinque

civilales, id est, beariludincs, el sic unicuique secunginensis episcopos nullum novimus Valentinum. Dum Augustinus ad presbyteratum raperetur, Ecclesiæ Carlba

dum opera sua. El si dicelur a nobis, Domine, quiil ginensi præsidebat s. Aurelius, seditque usque ad mortem

facics, quando hrc omnia meruimus a le largiri? propemodum S. Augustini. Proxime ei successit Capreolus, porro respondebil illc magnus paterfamilias, velut Cal reolo Quoclvulidens, Quodvulleo Deogratias, Deogratias Eugenius : nulius omnino Valentinus.

foric, aliud erigi.

1

« ͹˹Թõ
 »