Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

625
ADMONITIO IN SERMONES DE SYMBOLO AD CATECHUMEXOS.

626 rem; sed accepistis spiritum adoplionis filiorum, in quo nondum satiatorum : horum ergo panperum patientia clamamus, Abba, Pater (Rom. viii, 14-17).

non peribit in æternum (Psal. 1x, 19): non quia el illic CAPUT XXIX. 26. Patientiæ pauperum Christi patientia cril, ubi quod loleretur non erit ; sed non inerces alerna. Clamemus ergo spiritu charitatis, et peribil, dictum est, quia infructuosa non erit. Fruc!um donec veniamus ad hæreditatem in qua semper ma

gutem habebit æternum, ideo non peribit in æternum. nieamus, liberali amore simus, non servili timore pa- Qui enim laborat inaniter, cum eum spes fefellerit, lientes". Clamcmus, quamdiu pauperes sumus, donec propler quam laborabat, merito dicit, Perdidi tantum illa hæreditate dilemur. Magna quippe inde pignora laborem : quisquis vero ad sui laboris proinissa peraccepimus, quod ad nos dilandos pauper factus est venerit, gratulans dicit, Non perdidi laborem meum. Christus, quo in supernas divitias exallato, missis est Dicitur ergo labor non perisse, non quia manet perqui sancla desideria nostris cordibus inspiraret Spi- peluus, sed quia non est inaniter fusus. Sic et paritus sanctus. Horum pauperum adhuc credentium, lientia pauperum Christi, sed dilandorum hæredum nondum contemplantium; adhuc sperantium, nondum Christi, non peribit in æternum : non quia el illic tenentium; adhuc desiderio suspirantium, nondum fe- patienter ferre jubebimur, sed quia pro iis quæ hic licitate regnantium ; adhuc esurientium el sitientium, patienter pertulimus, æterna beatitudine persruemur. 1 In omnibus prope Mss., palientes; sed in quibusdam

Non dabit finem sempiternæ felicitati, qui donat lemsic verba interpuncta sunt : non servili timore. Fatientes poralem patientiam voluntati : quia utrumque munus clamemus, etc. in editis autem cum eadem verborum inter

donatz donatum cst charitati. punctione legitur , Patienter, elc.

[merged small][ocr errors][merged small]

Qualuor isti scrmones conjunctim vulgati alias fuerunt in lomo nono, el apud velcres codices Mss. permde atque apud excusos appellantur de Sy.uibolo libri quatuor , tribuunturque Augustino. Primus quidem sermo Augustinum omnino refert: non ita vero tres alii. Quippe in his tribus dicendi genus incultum el abjectum, non babet satis ingenii et gravitatis, sicuti videre est in sermone sccundo, ubi legitur, capite 2 : Habemus el nlos spirilualem nostrum aurigam, sanclum prophetam Eliam, qui quadrigæ iyneæ superimpositus tantum cucurrit, ul melas prenderet cæli. Scripturæ loca peregrinis verbis cilanlur interdum et explicantur eo modo ac sensu, quem Augustino adscribere non audemus, ut in cjusdem sermonis capile 5, an. 13 et 14. Hunc præterea sermonem tempore persccutionis Vandalicæ, demorluo jam Augustino habitum, cum Ariani Catholicos modis omnibus tentarent, beneficiis æque ac injuriis avocantes a lide, suspicamur ex illis in line verbis : Hareticus Arianus non insultet Ecclesiæ. Lupus est, agnoscile : serpens est, ejus capita conquassale. Blanditur, sed fallil : mulla promillil, sed decipit, etc. In sermone lertio el quarto morantur nos causz dubitandi etiam bene multæ, peque leviores. Possidius in Indiculo, cap. 10, recenset de Symbolo tractatus tres : scd bos in superiore 10mo Sermonum habes, ordine 212, 213, sqq.

Sub finem lomi item noni editionis per Lovanienses adornalæ referuntur quatuordecim tractatus, quos paucis exceptis dubios habemus ac subdilitios. Horum quidam in Appendicem rejecti sunt, quidam vero hic suo loco typis minutioribus impressi, ut sermo de quarta Feria, sen de Cultura agri dominici, in cujus capite 3 locus Acluum, I, 18, ct in capite ilem 6 locus Joannis, vi, 51, cilantur hand satis accurate : präelerquam quod in capile 7 persccutio Vandalica notala videtur. Sermo etiam de Cataclysmo, ubi cap. 2 dicitur, Baplismo restauratum corpus ad priorem slalun primi hominis ante peccatum. El Sermo de Tempore Barbarico, qui capite præsertim 4 nonnnulla continet minus consentanea sacra Bibliorum historix, necnon exhorta tionem in fine ad roborandos Catholicos contra persecutionem Arianoru:n. Stilus cerle horum trium æque rudis ac demissus minimeque Augustinianus. Denique cumdem auctorem sapiunt lum isti sermones, tum alii supra de Symbolo tres recensiti, aliquem forte ex discipulis Augustini, cujus sententias interdum, lacito S. Doctoris nomine, profert ; veluti illam in sermone de Cataclysmo, cap. 3, Tolle verbum, el quid esi aqua nisi aqua ? Accedil verbum ad clementum , el fil sucramentum : que nimirum ducta est ex Tractatu 80 in Joannem, 11. 3. Häsimus etiam aliquantum circa sermonem de Cantico novo, nec sine aliqua cunclatione pasi sumus, cum , nomine Augustini, quod olim geril, rursum excudi. In capite 7 plures habet sententias ex sequente paulo post sermone de utilitate Jejunii, cap. 3, desumplas, scilicel, Si.... jimento insideres, quod le gestiendo vellet præcipilare, cic., inque cjus line concionator ad baptizandos, Merccs, inquil, nostra est, ut in illo sancio fonte adjuvelis nos orationibus vestris : quod sermonis proxime subsequentis auctor non absimiliter exposcila baptizandis, Pro nostra mercede, in illo sacrutissimo fonte pro nobis orale

HIPPONENSIS EPISCOPI

DE SYMBOLO

SERMO AD CATECHUMENOS (a).

SERMONES
DE SYMBOLO.

DE CATACLYSMO.
DE DISCIPLINA CHRISTIANA.

DE TEMPORE BARBARICO.
DE CANTICO NOVO

DE UTILITATE JEJUNII.
DE QUARTA FERIA.

DE URBIS EXCIDIO.

8oC 6o18 CAPUT PRIMUM. 1. Symbolum regula fidei. visibilia et visibilia : invisibilia, sicut sunt in cælis Symbolum ex Scripluris collectum est. Deus omnipo- Sedes, Dominationes, Principatus, Potestates, Archantens. Parvuli exsufflantur et exorcizantur. Accipite, lilii, geli, Angeli, si bene vixerimus, cives nostri. Fecit in regulam fidci, quod Symbolum dicitur. El cum acce- cælo visibilia ; solem, lunam, stellas. Suis animalibus peritis, in corde scribite, et quotidie dicite apud vos : terrestribus ornavit terram, implevit aerem volatiliantequam dormiatis, antequam proccdatis, vestro

bus, terram ambulantibus el serpentibus, mare natanSymbolo vos munite. Symbolum nemo scribit ut legi tibus : omnia implevit suis creaturis propriis. Fecit possil : sed ad recensenduin, ne sorte defeat oblivio

et hominem ad imaginem et similitudinem suam in quod tradidil diligentia, sit vobis codex vestra memo- mente : ibi est enim imago Dei; ideo mens ipsa non ria. Quod audituri estis , hoc credituri; et quod cre- potest comprehendi nec a se ipsa, ubi est imago Dei. didcrilis, hoc etiam lingua reddiluri. Ait enim Apo- Ad hoc facti sumus, ul creaturis cæleris dominemur: stolus : Corde credilur ad justitiam, ore autem confessiu scd per peccaluin in primo homine lapsi sumus, et in fit ad salutem (Rom. x, 10). Hoc est cnim Symbolum, mortis hærcditatem omnes devenimus. Facti sumus quod reccnsuri estis el reddituri. Ista verba quz au- humiles mortales, impleti sumus limoribus, crroridistis, per divinas Scripluras sparsa sunt : sed inde bus : hoc merilo peccali; cum quo merito el reali collccia cl ad unum redacta , ne tardorum hominum nascitur omnis homo (Gen. 1- 111). Ideo sicut vidistis Inemoria laboraret; ut omnis homo possit dicere, hodie, sicut nostis, el parvuli exsufflantur ct exorcipossit lenere quod credit. Nunquid enim modo so- zanlur, ut pellalur ab eis diaboli polestas inimica, quæ lummodo audistis quia Deus omnipolens est ? Sed in- decepit hominem, ut possideret homines. Non ergo cipitis enm habere patrem , quando nati fueritis per crealura Dei in infantibus exorcizalur aut exsufflatur: Ecclesiam matrem.

sed ille sub quo sunt omnes qui cum peccato nascun2. Inde ergo jam accepistis, meditali estis, el me- lur; est enim princeps peccatorum. Ac per hoc prodilati tenuistis, ut dicatis : Credo in Deum Patrem

pler unuin qui lapsus est el omnes misit in 'morlem, omnipolcntem. Deus omnipotens est: el cum sit omni- missus est unus sine peccato qui omnes in se credcnpolens, mori non polesi, Billi non potest, mentiri non les perducat ad vitam, liberans eos a peccalo. potest; cl, quod ait Apostolus, negare se ipsum non CAPUT II. 3. Filium Dei Dominum nostrum vere polesl (II Tim 11, 13). Quam mulla non potest, et esse Deum et omni polenlem. Pater et Filius non dii duo, omnipotens est : et ideo omnipotens est, quia isla non sed unus Deus. "Filius omnipolens el æqualis a Patre potest. Nam si inori posset, non esset omnipotens; si genilus. Ideo credimus et in Filium ejus, id est, Dei incntiri , si Galli, si fallere, si inique agere, non esset Patris omnipotentis , unicum, Dominum nostrum. omnipotens : quia si hoc in eo esset, non fuisset di- Quindo audis unicum Dei Filium, agnosce Deum. Non gnus qui esset omnipotens. Prorsus omnipotens Pater enim Filius Dei unicus posset esse non Deus. Quod noster peccare non potest. Facil quidquid vult : ipsa est , hoc genuit; elsi non est quem genuil. Si verurs est omnipotentia. Facil quidquid bene vult, quidquid est autem Filius, hoc est quod Pater : si hoc non est juste vult : quidquid autem male fil, non vult. Nemo quod Pater, non est verus Filius. Mortales et lerrenas scsislil omnipounti, ul non quod vult faciat. Ipse fecit creaturas atlendile : quod est res quæque, hac genecælum et terram, mare cl omnia quæ in eis sunt, in- ral. Non general homo bovem , non generat ovis

ADMONITIO PP. BENEDICTINORUM. De Symbolo ad Caluchumenos Sermones cliendali sunt ad Diviouensem abbatix s. Benigni codicem annorum circiter 800, ad Gemmcticensen, ad manuscri, iam Ecclesiae Lauduneusis, ad manuscrilitum PP. Fuliensium coenobii S. Bernardi Tarisiensis, et ad editiones Er. el lor. Priuilis sernio repertus eliau est in Andegavensi manuscripto S. Albini annosum 800; tres vcro alii minime.

Comparurimus præterca cas omnes editiones initi: Rolr. et Confess., l. 1, memoratus, M. (35) Alias, ar primis, in anto odiii, 102. 9.

623
DE SYMBOLO, S. AUGUSTINI SERMO AD CATECHUMENOS.

030 canem, nec canis ovem. Quidquid est quod generat, nuit omnipotenleni, non verum blium genuil. Quid id quod est general. Tenele ergo forliler , liriniter, enim dicimus, fratres, si Paler major minorem filium fideliter , quia hoc genuit Deus Pater , quod est ipse genuit? Quid enim dixi', genuit ? llomo enim major omnipotens. Creaturze iste mortales per corruptionem general lilium minoreni, verum est : scd quia senescit generant. Numquid sic Deus generat ? Mortalis natus ille, crescit isle, el ad formam patris sui vel creid quod est general, immortalis quod est general : scendo pervcnit. Filius Dei si e non crescit, quia nec corruptibilis corruptibilem general, incorruplibilis in- polest Deus senescere; persectus natus est. Perfectus corruptibilem ; corruptibilis corruptibiliter, incorru- quidem nalus, si non crescit, et minor non remansit; pribilis incorruptibiliter : usque adeo hoc quod est, ut aqualis est. Nam ut sciatis omnipotentem de omniunus unum, idco unicum. Scitis quoniam cum vobis polente nalum, ipsum audile qui Veritas cst. De se pronuntiarem Symbolum sic dixi, et sic credere de- quod dicit Veritas, hoc est verum. Quid ait Verilas? betis : quia credimus in Deum Patrem omnipotentem, quid ail Filius, qui est Veritas ? Quæcumque Pater fact in Jesum Christum Filium ejus unicum. Jam quan- cit, hæc el Filius simililer racit (Joan. v, 19). Omnido unicum, crede' omnipotentem : non cnim Deus polens est Filius , omnia facicndo quæ voluerit. Nam Pater facil quod vult, et Deus Filius non facit quod si facit aliqua Pater quæ non facit Filius, falsum divull. Una voluntas est Patris et Filii, quia una natura. xit Filius : Quæcumque Paler facil, hæc el Filius facil Nec enim voluntas Filii polest a Palris voluntate ali- similiter. Sed quia verum dixit Filius : crcdile, Quacquantulum segregari. Deus et Deus, ambo unus Deus :

cumque Paler facil, hæc et Filius facil similiter ; el crcoinnipotens el omnipotens, ambo unus omnipotens. didistis in Filium omnipotentem. Quod verbum ctsi ini

4. Non introducimus duos deos , quomodo quidam Symbolo non dixistis, tamen hoc est quod expressiintroducunt, et dicunt : Deus Pater et Deus Filius, sed slis, quando in unicum ipsum Dcum crcdidistis. Iabet major Deus Paler, minor Deus Filius. Ambo quid ? aliquid Pater quod nou babel Filius ? lloc Ariani hæVuo dii ? Erubescis dicere, crubesce credere. Domi.. retici blasphemi dicunt, non cgo. Sed ego quid dico? wus Deus Pater dicis, et Dominus Deus Filius : el Şi babel aliquid Pater, quod non habct Filius; mendicit ipse Filius, Nemo polest duubus dominis servire litur Filius, qui dicil, Omnia quæ habet Pater , mea (Matth. vi, 24). In familia ipsius sic erimus, ut, quo. suni (1d., XVI, 15). Multa cl innumerabilia sunt lestimodo in domo magna ubi est paterfamilias el habet monia quibus probetur quia Filius verus Dei : Patris filium, dicamus el nos : Dominus major, Dominus est Filius, el Paler Deus verum genuil Filium Deuni, minor? Aversamini talem cogitationem. Si vobis lalia et Pater ci Filius uinus cst Deus. feceritis in corde, idola ponitis in anima una. Prorsus CAPUT III. – 6. Filii Dei nativilas humana ex virrepellite. Prius credite, postea intelligile. Cui autem gine. Passio sub præside Pilato. Nalivilas Christi alerdonat Deus, ut cum crediderit, cilo intelligat; Dei na de Patre. Crucis supplicium cur cleclum a Christo. donum est, non humana fragilitas. Tamen si nondum Palientiæ merces non temporalis in præsenti, sed æterna intelligilis, credi:e : Deus unus Paler, Deus Christus sperelur in futuro saculo. Scd isic Filius unicus Dei Filius Dei. Ambo quid ? Unus Deus. Et quomodo ambo Pairis. omnipotentis videamus quid fecit propter nos, unus Deus dicitur? Quomodo? miraris? In Actibus quid passus est propter nos. Nalus de Spiritu sancio cl Apostolorum, El eral, inquil, credentium anima una el virgine Maria, Ille Deus lanlus æqualis Patri, nalus de. cor unum (Act. iv, 32). Mulia animæ erant, fides eas. Spiritu sancto el virgine Maria humilis, unde sanaret dem unam fecerat. Tot millia animarum erant; ama- superbos. Exallavil se homo, ct cecidit: bumiliavit so veront se, et mullae sunt una : amaverunt Deum in

Deus, elerexil. Mumilitas Cliristi quid cst ? Manum Deus igne charitatis, cl ex multitudine ad pulchritudinis hominijacenti porrexit. Nos cecidimus, ille descendit : unitatém venerunt. Si lam mulias animas fecit ani

nos jacebamus, ille sc inclinavit. Prendamus el surgamam unam claritas ; qualis charitas est apud Dcum, mus, ut non in pænam cadamus. Ergo inclinatio ubi nulla diversitas, sed integra equalitas ? Si in ler- ipsius hæc esl, Nalus est de Spiritu sancto et virginc ris et in hominibus poluit esse tanta charitas, ut de Maria. Et ipsa nativitas humana, humilis el excelsa. 194 animabus faceret unam animam ; ubi semper in- Unde humilis ? Quia homo natus est ex hominibus. separabilis fuit Pater a Filio, Filius a Patre, polue- Unde excelsa ? Quia de virgine. Virgo concepit, virgo runt ambo essc nisi Deus unus ? Scd illæ animæ, et peperit, et post partum virgo permansil. mult:r anime dici potueruni, et anima una : Deus 7. Quid deinde? Passus sub Pontio Pilato. Pricsi. autem , ubi est ineffabilis el summa conjunctio, unus dalum agebal, el judex crat ipse Pontius Pilatus, Deus dici potest, non dii duo.

quando passus est Chrisļus. Judicis nomine signala 5. Facit quod vuli Paler, facit quod vull Filius. No- sunl icmpora, quando passus est, sub Pontio Pilato; lile putare omnipotentem Patrem el non omnipoten

quando passus est, crucifixus, mortuus, ct scpultem Filium : error est, delete hoc in vobis, non biereat in memoria vestra, non bibatur in lide vestra, el

In Mss., dicitur.

juxta Er. Lugd. Ven. Lov., Filins vei non crescit ; omissi forte aliquis vestrum biberil, vomat. Omnipotens So, si. M. est l'ater, omnipotens Filius. Si onnipotens non ge

3 Mss., Deus.

Lov., Deus Dei Patris, elc. Abesi, Ecus, al editis aliis tiis Quis? quid ? pro quibus ? Quis ? Filius Dei unicus, virgine in plenitudine lemporis. Istam nativitatein Dominus noster. Quid ? Crucifixus, moriuus, et sepit antecesserant tempora. Opportunitate temporis quanlus. Pro quibus? Pro impiis el peccatoribus. Magna do voluit, quando sciebat, lunc nalus est : non enim dignalio! magna gralia ! Quid retribuam Domino, pro noicns natus est. Nemo nostrum quia vuli nascitur, et omnibus quæ retribuit mihi (Psal. cxv, 12) ?

el Mss. ! Sic Mss. Eilili vero, JCRAUC UndCon crede.

lernum, mortuus, hoc et prosimo loco abest ass.

nemo nostrum quando vuk moritur : ille quando ve8. Nalus est ante omnia tempora, nalus ante om- luil natus est, quando voluit mortuus est; quomodo nia sxcula. Nalus ante. Anle quid, ubi non est anle? voluit natus est de virgine, quomodo voluit mortuus Prorsus nolite cogitare aliquod tempus ante nalivila- est in crice. Quidquid voluit fecit : quia sic eral lioicm Christi, qua nalus est de Palre : de ipsa nativiia- m), ut latcret Dens; susceptor Deus, susceplus homo, te loquor, qua est Filius Dei omnipotentis unicus Do- unus Christus Deus et homo. minus noster; de ipsa prius loquor. Nolite cogitare 9. De cruce ipsius quid loquar? quid dicam ? Exin hac nativitate initium temporis ; nolile cogitare tremum genus mortis elegit, ne aliquod genus mortis ullum sparinm æternitatis, quando eral Pater et non ejus martyres formidarcni. Doctrinam ostend iin hoerat Filius. Ex quo Paler, es co Filius. El quid est, mine, exemplum patienti demonstravit in cruce. Ibi ex quo, ubi non est initium ? Ergo semper Paler sine opus, quia crocifixus : csemplum operis, crux; præinitio, semper Filius sine initio. Et quomodo, inqnics, mium operis, resurrectio. Ostendit nobis in cruce nalus est, si non habet iuilium? De ælerno cozler- quid Lolerare, ostendit in resurrectiulie quid sperare nus. Nunquam fuit Pater el non erat Filius, el tamen debeamus. l'rorsus lanquom agonothcla summus Filius a Patre est genitus. Unile dalur qualiscumque dixit : Fac, el tolle ; fac opus, et accipe qiræmium; similitudo? In rebus lerrcnis sunius, in creatura visi. cerla in agone, el coronaberis. Quod si opus ? Obebili sumus. Det mihi similitudinem lerra : non dal. dicntia. Quod cst præmium? Resurrectio sine morle. Det mihi aliquam similitudinem undarum elemen- Quare addidi, sine morte? Quia surrexit Lazarus, et lum : non label unde. Det mihi similitudinem ali- mortuus est : resurrexit Christus, jum non moritur, quod animal : nec hoc potest. Animal quidem ge- niors ei ultra non dominabitur (Rom. vi, 9). peral, et quod gencral, el quod gencralur : sed prior 10. Scriptura dicil : Patientiam Job audistis, el fin est paler, et pisica nascitur filius. Invcniamus code- nem Domini vidistis (Jacobi v, 11). Job quanta perluvum, ct credamus coæternu!. Şi poluerimus invenire Ierit, cum 1 gilor ct exhorrelur, expavescitur, contrepalrem coaurum filio silo, ci lilium cox vum palri suo; miscitur'. Et quid recepit? Dupla quam perdiderat. credamus Deum Patrem coil vum Filio suo, el Drum Ergo ne homo propler premia temporalia velit habere Filium coxternuin Patri suo. In terra possumus iii- patientiam, et dicat sibi : To'ercm damnum, reddet venire aliquem cox vim non possumus invenire

mihi Deus filios duplos; Job omnia dupla recepit, el lot aliquem coxternum. lolendamus corvum , el .cre- filios genuit, quot extuleral. Non ergo dupla sunt? Prordamus coxlernum. Intentos vos faciet forte :liquis

sus dupla sunt, quia clilli vivebanı Ne quis dical, Feet dicet' : Quando potest inveniri paler coxvus filio ram mala , cl rcddel mihi Deus quemadmodum reda suo, ant filius coævus patri suo ? Ui generet pater, didit Job : ut jam non sit patientia, sed avaritia. Nam antecedit älaie; ul pascalur filius, sequitur a'lalc :

si patientiam ille sanctus non haberet, nec ca quæ sed hic corvus pater filio, vel lilius patri, quomodo contingebant fortiter sustineret; le limoniuin quod potest cssc? Occurrat vobis ignis paler, splendor fi..

ei llominus reddidit, unde haberet? Animadvertisti, lius; cccc invenimus coxvos. Ex quo ignis essc coe

ait Dominus, ad puerum meum Job? Non enim est illi pit, continuo splendorem gignit : nec ignis ante splen

similis quisquam in lerris, horno sine querela, verus Dei dorem, nec splendor postignem. Et si interrogemus, cultor. Quale, fratres, lestimonium hic salictus vir a quis quem generat, ignis splendorem, aut splendor

Domino meruit? Et tamen eum sua persuasione mala igncm ; continuo vobis occurril sensu naturali, pru

mulicr dccipere voluit, habens et hoc figuranı illius denția insila mentibus vestris, omnes clamalis : Ignis serpentis, qui sicut in paradiso decepil hominem prisplendorem, non splendor ignem. Ecce pater inci

mum factum a Deo (Gen. Mi, 1-6), ita clium siunc pic!s, ecce filius simul, nec antecedens, nec sequens.

blasphemiam suggerendo putavil posse decipere plaEcce ergo piiler incipicns, eccc lilius si:nul incipiens.

centem hominem Dco. Quanta passus est, fratres ! Si ostendi vobis patrem incipientem, ct filium simul

Quis polest lanla pati in re sua, in domo sua, in li. incipientem ; credite Palrem non incipientem, cl cum

liis suis, in carne sua, in ipsa que remanserat lenillo Filium nec ipsum incipientem; illum æternum,

tatrice uxore sua ? Scd ctiam ipsam qux rem:inserat, illum coæternum. Si proficitis, intelligitis : dale ope

olim anferret, nisi adjutricem sibi servissel : quia ram proficere. Nasci baberis, scd el crescere debetis ;

primum hominem per Evam debellaveral, Evam serquia nemo incipit a perfecto. Dei Filio licuit nasci

Saveral. Quanta ergo passus est! Perdidit oninia quæ picrseclum ; quia nalus cst sine tempore, coxternus

habebil, domus ipsius cecidit; utinam sola! oppres Patri, antcccdens omnia, non at:le, sed alernitate.

sit ei filios. El quia in illo patientia magnum locum Iste ergo nalus Pairi co.ctcrnus, de qua generatione disil proplieta, Generalionem ejus quis enarrabit (Isai. i sic legendum uxta Er. Lugd. et ven., Job quanlı perE.11, 8)? nalus de Palre sinc tempore, natus est cx

trileril, legilur (t horretur, e.rprovescil!r, contremi citur.

Juxia Lov., Job quonta pertulerit cum legitur, cxhuiretur, ! Mss., inicnlos vos fariit. rorle aliquis dicit.

expavescilur, cogit:cmuscitur. M.

1

[ocr errors]

tenuerat, quid responderit ille, auilile: Dominus dedil, finem Domini novimus. Quem fina'm Donini? Deus, Dominus abstulit ; sicut Domino placuil, ila factum est : Deus meus, ut quid me dereliquisti (Psal. xxi, 2)? Verba sit nomen Domini benedicium. Abstulit quæ dedit, sunt Domini pendentis in ligno. Quasi reliquit illum numquid periil qui dedit? Abstulit quæ dedit. Tan- ad presentem felicitatem, sed non eum reliquit ad quam diceret : Abstulit omnia, auserat omnia, nudum alernam immortalitatem. Ibi est finis Domini. Tedimillat me, el servet mihi se. Quid enim mihi nent Judæi, insultant Judæi, ligant Judæi, spinis codeerit, si Deum habuero ? aut quid mihi alia prosunt, ronant, sputis dehonestant, Nagellant, opprobriis si Deum non habucro? Accessum est ad carnem, per- obruunt, ligno suspendunt, lancea fodiunt, postremo eussus est vulnere a capite usque ad pedes ; sanie sepeliunt : quasi relictus est. Sed quibus ? Illis me diMuebat, vermibus scalebat: el se in Deo suo im- sullantibus. Idco ergo habelo patientiam, ut resurgas mobilem demonstrabat atque ligebal. Voluit illi nu- et non moriaris, id est, nunquam moriaris, sicut lier, diaboli adjutrix, non marili consolatrix, persua- Christus. Sic enim legimus : Christus surgens ex mordere blasphemiam : Quamdiu, inquit, ista et ista pa- luis, jam non moritur (Rom. vi, 9). teris ? Dic aliquod verbum in Dominum, el morere. CAPUT IV. – 11. Sedere ad dexteram Patris, quid Ergo quia humiliatus èrat, exallandus crat. El fecit sil. Dextera Patris, beatitudo. Ascendit in cælum : hoc Dominus, ut ostenderet hominibus : nam ipse credite. Sedel ad dexteram Patris : credile. Sedere, servo suo in cælo majora servavit. Ergo humiliatum intelligile babitare : quomodo dicimus de quocumque · Job exaltavil, elalum diabolun humiliavil : quia homine, In illa patria scdit per tres annos. Dicit illud

hunc humilial, el hunc exallal (Psal. Lxxiv, 8). Ne el Scriptura, sedisse quemdam in civitale lantum quis autem , fratres charissimi, quando aliquas ejus tempus (III Reg. II, 38, sec. LXX). Numquid sedit , modi palilur tribulationes, bic exspcciei mercedem :

el nunquam surrexit? Ideo hominum habitationes verbi gratia, si damna aliqua patiatur, ne forle co sctes dicuntur (a) Ubi habentur sedes, numquid animo dicat, Dominus dedil, Dominus abstulit ; sicut

semper sedelur? non surgitur, non ambulatur, non Domino placuit, ita faclum csl: sil nomen Domini bene

jacetur? el iamen sedes vocantur. Sic ergo credite diclum, ut duplum accipiat. Patientia Dcum laudet,

habitare Christuis in dexlera Dei Patris : ibi est. Noc non avaritia, Si ea que perdidisti, dupla qucris reci- dicat vobis cor vestrum, Quid agit? Nolite quærere pere, et ideo Deum laudas; de cupiditate laudas, non

quod non licet invenire : ibi est; sullicit vobis. Bcade charitate. Non tibi occurrat ipsius sancti viri

tus est, el a beatitudine, quix dexlera Patris vocalur, exemplum: fallis te. Quando Job omnia colerabat, du

ipsius bcatitudinis nomen est , dextera Patris. Nam si pla non sperabal. Et in prima ejus confessione quan

carnaliter acceperimus; quia sedet ad dexteram Pado damna perlulit et Glios cxtulit, et in sccunda cum

Iris, illc erit ad sinistram. Numquid fas est ut sic illos jam tormenta vulncruin pilerelur in carne, polest

componamus, Filium ad dexteram, Patrem ad siadverli quod dico. Prioris ejus confessionis hæc vera

nistram? Ibi omnis dextera est, quia nulla ibi est ba sunt : Dominus dedit, Dominus abstulil ; sicut Do

miscria. mino placuil, ila factum est : sil nomen Domini bene

12. Inde venturus judicarc vivos et mortuos. Vivos, ciclum. Poteral dicere : Dominus dcdit, Dominus

qui superfuerint; mortuos, qui processerint. Polest abstulit; polest ilcrum dare qui abstulit, polest plura

el sic intelligi : Vivos, justos; morluos, injustos. revocare quam tulit. Non hoc disit, sed, sicul Domi

Utrosque enim judical , sua cuique retribuens. Justis no placuil, inquil, ila factum est : quia ei placet, pla

dicturus est in judicio : Venite, berelicti Patris mei, ceat mihi; quod placuit bono Domino, non displiceat percipile regnum quod vobis paratum cst ab initio sulidilo servo; quod placuit medico, non displiceat

mundi. Ad lioc vos parale, hæc spcrate, propterca agroto. Aliam ipsius audli confessionem : Locuta es,

vivile, el sic vivite, propterea credite, propterea bainquiluxori suze, lanqunni una ex insipientibus mulieri

plizantini, ul possit vobis dici : Venite, benedicti Pabus. Si bona percepimus de manu Domini, mala quare

tris mei, percipite regnum quod vobis paratum est a non sustinebimus (Job. I el 11) ? Non addidit, quod si

constitutione mundi. Sinistris quid ? Ile in ignem ælerdiceret, verum diccrel, Polens est Dominus el meam

num, qui paralus est diabolo et angelis ejus (Matth. xxv, carnem in pristinum revocare, et quod nobis abslu

34, 41). Sic judicabuntur a Christo vivi ct mortui. lil multiplicare : nic isla spe illa tolerassc viderelur.

Dicia est prima sine tempore nativitas Christi, dict: Ista non dixit, isla non speravit. Sed ut nos docere

est alia in plenitudine temporis de virginc nativitas mur, non speranti Dominus preslilit, quo nos doce.

Christi, dicta est passio Christi, dictum est judicium remur, quia Deus illi adfuil : quia si et illa illi non

Christi. Totum dictum est, quod dicendum erat de redderel, occullam coronam ejus videre minime po

Christo, Filio Dei unico , Domino nostro : sed nonleramus. Et ideo quid ait Scriptura divina, cxlorlando

dum perfecta est Trinitas. ad patientiam cl spcın futuroruin, non mercedem

CAPUT V. – 13. Spiritum sanctum esse Deun. Sepresentium ? Patientiam Job audistis, el finem Domini

quitur in Symbolo, El in Spiritum sanctum. Ista Trividistis. Quare patientiam Job, ét non, Finem ipsius Job

nilas unus Deus, una natura , una substantia, una vidistis ? Fauces aperires ad dupla ; diceres,

Deo

potentia , summra :equalitas, nulla divisio, nulla di. gralias, sustincam, duplum recipio sicul Job. Palientiam Job, finem Domini. Patientiam Job novimus, et (a) Confer scrm. 214, n. 8, lon. ä.

« ͹˹Թõ
 »