Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

ria beatorum, quam videre vila alerna est, et letitia vobis (Matth. vii, 7). Pulsant ad ostium tuum , paler sempiterna sanctorum. Lalelur ergo cor meum ut misericordissime, desideria rugientium prxcordiorum limeat nomen tuum', latelur cor quærentium Domi- meorum, el clamores lacryinarum oculorum meorum. num, sed multo magis cor invenientium. Si enim lir- Ante le est omne desiderium mcum, et gemituis meus Lilia est in querendo, qualis lætitia erit in inveniendo? a le non est absconditus (Psal. xXXVII, 10). El lli, Qurram ergo semper ardenter et indesinenter faciem Domine, non averlas faciern luam amplius a me, nec tuam, si quomodo tandem aperiatur mihi ostium et declines in ira a scrvo luo (Psal. xxvi, 9). Pater mi. porta justitiæ, ut intrem in gaudium Domini mei. Hiro sericordiarum , audi rjulalum pupilli lui, el porrige porta Domini, justi intrabunt in eain (Psal. cxvii, 20). manum tuam oplimain adjutricem , lil Irabiat me de

CAPUT XXXVII. Oratio ad sanctam Trinitalem. O profundis aquaruin, el de lacu miserie , el de luto tres cu:equales et coælernæ person:r, Deus u?'us et fircis : nc percam vidente misericordia oculorum 110verus, Pater et Filius et Spiritus sanctus, qui solus rum, aspicienic clementia viscerum fuorum (Psul. habitas alernitatem et lucem in: ccessibilem; qui XXXIX, 3) ; sed adam ad te Dominuin Deum nieum, fundasti terram in potentia lua, el regis orbem pril- ut videami divillas regni ini , et inlucar faciem wam dentia ; sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deiis sa - semper, et laudem dicam nomini luo sancio, Domine, baoth, terribilis et sortis, justus el misericors, admi. qui facis mirabilia, qui cor incum lacuum facis memo. rabilis, laudabilis, amabilis ; unus Deus, Ircs personie ria lia, qui illuminas juvenlitem meam, et non de. in una essentia; potentia, sapientia, bonitis, una el in. spicis seneclulem nicam, sed jubilare facis omnia ossa divisa Trinitas : aperile mihi clamanti portas justie niea, el rejuvenescere ' facis ut aquilax canos ineos (a). tie, el ingressus in eas coulitebor Domino. En ad Onuis gloria, omnis laus, omnis virlus, omnis polenostium luum, summe Paler familias, mendicus pulso. lia , omnis magnificentia, omnis beatiendo, omnis Jube aperiri pulsanti, qui dixisti , Pulsale et aperielur clementia sit Deo Patri ci Filio ct Spiritui sancto.

Amen. Næc verba : Lætelur ergo cor meum ut limoet romen tuum , desunt in Mss.

Sic MS. Colbertinus. At alii lilori, reririscere. *Er. Lugd. Ven. Lov., ape: i. M.

(a) Blic cluditur liber in Mss.

[merged small][merged small][ocr errors]

Librum hunc Meditationum inter germanos Augustini felus in tomo nono reliqucrunt Lovanienses, nequc de eo pronuntiarunt aliud, quam id quod antea dubitans incerliisque Erasmus iisdem fere verbis dixeral, Auctorem videlicet esse vel Augustinum, vel qui ejus libros non indiligenter legit. Bernardus Vindingus suspicatus est ab Anselmo Cantuariensi profectum, Augustini autem non esse his argumentis demonstravit. Nam cap. 31 dicit Meditationum scriptor filem suam ab ipsis enutrilam cunubulis, et illuminatam semper per intelligenliam gratiæ divinæ. Tum cap. 59 cl 41, ubi sua peccata dellet, multis quidem et gravibus post Baptismum, sed tamen ante Baptismum solo se originali peccalo obligatum fuisse significat. IIæc vero minime convenire in Augustinum, nemo cst qui Confessionium ipsius cognitis libris ignorel. Auctor præterea passit excerpit senlintias Augustini, casque interdum non sinceras, adhibet, nec germano earum scnsu. Exempli gratia, dixit Augustinus libri 1 Confess. capite 1, Laudare le rult homo aliqua portio creaturæ tuæ : lic autem in Bleditationum ca pilc 33, Laudel le homo magna portio creaturæ liæ. Ei illud libri 12 Confess. eap. 15, 0 domus luminosa el speciosa, elc., quod ab Augustino de cælesti opificio dictum est, transfert ille in capite Mcditationum 20 ad domnuin Dei spiritualem, beilorum scilicet sociclalem, a qua pro se cupit Deum orari Mulualur ction in cap. 22 quædam a Gregorio ex homilia 37 in Evangelium, el præterea ex ecclesiastico Oflicio verba quaiplura in capp. 14, 15, 17, 27, 33, 55, 39, etc. Ilymnum pro capite 26 inserit de gloria paradisi , qui Petro Damiani vulgo assignatur. Denique stilo el dictionibus illilur alienis prorsus ab Augustino, velini reciprocare pro repetere; proles, soboles el progenies poctico morc, pro Filio Dei; item gladius materialis, lumidare, morbidare, etc. Alque liæc plus sitlis erant, ut ist: Meditationcs abjudicarentur Augustino.

Quod Anselmum spectat, ex Orationibus ac Meditationibus ipsius nomine vulgaris continentur hoc libro non pauce, scilicet in quatuor capitibus prioribus Oratio decima; in aliis qualuor proxime scquentibus, id est in 5, 6, 7 et 8, Oratio secunda : quarta decima in capite nono; in decimo vigesima prima. Nonnihil postea Meditationis 18 in capite 18 occurrit, et plura Meditationis 14 in capp. 22, 23, 29 et 30. Rursum in capite 34 Oratio Anselmi quinta, decima septima in 35, decima sexta in 36, decima ociava et dccima nona in 37, ac tandem in capite 41 vigesima illius Oratio exhibetur. Millimus sententias, quas reperire est hic capili 39 iuspersas cx ejusdem Proslogio, ex Meditationibus 2, 3 et 11, ex Oralionc 4, ci ex Orationc 62.

Calcrum nihil obstamus, quominus earum , quas modo recensuimus, Orationum Anselmi sive Meditationum, habeantur dubi:e quaedam et incerte, præsertim vero si que sont ex variorum auctorum laciniis consarcinatæ. Quinctiam consideralo veleri codice quodam ex S. Arnulpli abbatia Neliensi, de quo in Velcrum Analociorum tomo 1, pag. 161, facile arbitramur isihice subscquentis libri capila viginti quatuor, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 36 et 37, Joannis essc, abbatis uti creditur Fiscamncnsis, qui anno 1178 diem obiit, Anselmo abbate lunc temporis Beccensi. Nam Mettensis ilia Culex, cujus scriplura ejus:lem Joannis alalem redolet, libelluin repræscntat capitibus viginti quatuor supra dictis comprehensum, prefixa proxime apte, prologi vice, cpistola ad Imperatricem viduam Henrici Imperaloris (llenricum hunc lcrtium, illam vero Agnelem esse, monstravit D. Joannes Mabillon in prædictis Analectis, ubi epistolam eamdem pag. 133 publicavit), cum hacce in fine subscriptione : Ego Joannes ultimus servorum Christi , et qui mecum sunt fratres, Beatitudinem luam salutamus in Christo, etc.; qua nimirum epistola post commemoralas alias quasdam scriptiones pias el nonnullas qua; ex opusculis Palrum sententias se deflorasse dicit Joannes, libellus ille commendatur in hirc verba : Quia relatione amicorum didici, le desiderare el poscere, ut ipse quoque, quem de contemplatione divina Christique amore, el de illa superna Jerusalem omnium fidelium malre edilun hubeo, libi scribalur libellus.... ecce ego libens atque ovans, pro scire quod mihi dedit Deus, parutus sum, maler veneranda , luæ in omnibus obsequi voluntati.... Accipe, quæso, pervigili mente illud quod expelis, meæe per Christi gratiam deflorationis opusculum, in quo videlicet reperies magna ex parle cælestis theoriæ dulcia verba , quæ reverenler legenda sunt, el cum timore debito medilanda , ne forle de temerilale judicelur, qui tepidus et indevotus accesserit, elc.

Epistola continuo subjungitur libellus diversis partibus et litulis bunc in modum distinclus : Incipit libellus de Scripturis el verbis Palrum colleclus, ad eorum præsertim utilitatem qui contemplativæ vilæ suul amalores. Psal. « Deus misereatur nostri ». Summa Trinitas, virtus una, et indiscreta majeslas, Deus noster, Deus omnipotens, confileor tibi, etc. Pars est libelli prima, incipicns a capire 12 Meditationum sequentium, el desinens ad finem capitis 17. Tum subjicitur : « Explicit de contemplatione divina pars prima. Incipit pars secunda de Christi amore, simul el de illa superna Jerusalem matre nostra. Psal. « Eruciavit. , Spes mea, Christe Deus, hominum lu dulcis amator. etc. Desinit hæc secunda pars ad finem capitis 25. Poslea legitur : Explicit pars secunda Theoreticae speculationis. Incipil pars lerria , ubi mens devola Deo ad altiorem contemplationis gradum ascendit. Psal. «Te Deum laudamus. » Psal. Benedicile omnia.» Psal.. Laudate Dominum. Benedic, anima mea, Domino, et omnia quæ intra me sunt nomini sanclo ejus, ) etc. Pars ilaque terlia prætermisso capite 26, incipit a 27, Desinit autem ad finem capitis 33. Deinde relicto c: pile 34 subsequitur litulus : Incipiunl preces ardentis desiderii , ul anima solum Christum possil amare, quia bonus el malus amor non se simul in uno capiuni pectore, sicut scriptum est, « Nemo polisi duobus dominis servire.» Psal. « Jubilate Deo, omnis lerra ). Moxque addilur totum caput 35. Jesu nostra redemptio, etc. Suscepit capul 36, cum hoc titulo : llic peccatrix anima gemit nimis et dolel, videns lerram sine aqua, el idcirco præ desiderio lacrymarum devotas preces sundit ad Dominum. Psal. «Quemadmodum. » Christe Domine, Verbum Patris , etc. Postea sequitur prima pars capitis 37, cum inscriptione : Hic oplat ardore nimio mens pia, el dalorem omnium bonorum Deum humiliter rogat, ul divinæ gratice sulta præsidio, hoc constanter agere possit, quod Apostolus præcipil dicens, « Si consurresistis cum Christo, que sursum sunt quærile, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quæ sursum sunt sapile, ron quæ super lerram , Psal. Quam dilecia.) Jesu Domine, Jesu pie, elc. usque ad isthæc verba : Dormial, obsecro, Deus meus, dormial memoria mea ab omnibus, (jam varia est lectio, sic pro conclusionc habens) quæ sub cælo sunt, vigilans in le, sicut scriptum est, « Ego dornio el cor meum vigilat. » Sit tula, sil semper securu sub pennis protectionis luæ anima mea, Deus meus, elc. Extremo loco ponitur reliqua pars capitis ejusdem 37, adjunctum habens exordium et lilulum, hoc modo : Vir desideriorum et cælestium coniemplalor, præsentia fustidiens, sulura desiderans, gemit ex fundo cordis, el imploral quotidie , dolens se ibi non esse, ubi dilectum suum revelata facie mereatur videre, sicut scriptum est, «Cupio dissolvi el este cum Chrislo. » Psal. « Jubilate Domino. » Christe Domine, virtus el sapientia Patris, etc.; quod exordium versibus fere quindecim constans annectitur ad verba illa capitis 37: Quid enim pulchrius , quidve dulcius, elc., desinitque ibi libellus : Ipsum laudo, benedico atque adoro, qui vivit et regnat Deus in sæcula sæculorum. Amen.

Regius codex ante annos ducentos descriptus libellum eumdem a capite 12 sic exorditur, ut in litulo præmillal caput 11. Atque ipsius libelli non seplem parles, quot allulimus supra ex codice Mertensi, sed tantum sex facil, capite videlicet 37, in quo pariter desinit, minime diviso. Juvat exhibere litulos ac initia partium singularum ex codem Regio codice, lametsi nomen Augustini falso præferat libellus, hac ibi ratione prænotatuis et digestus : Liber supputationum seu supplicationum beati Augustini episcopi, de divinis Scripturis collecrus, ad eorum præsertim utilitatem, qui contemplativæ vilæ suni amalores. El ante omnia dicatur psalmus,

Deus miscreatur nostri el benedical nobis, » etc., qui in primis dicendus est , quia in eo de summa Trinitale a linilale salis expresse loculus est Prophela. Quo finito addatur et hoc, Te Deum Patrem ingenitum, etc., scilicet caput 11, quod hoc loco lolum scribitur; el additur: Deinde cælera quæ sequuntur, menle devota, el corde puro, utpote laudes Der , Deo dicturus flebilis el supplex in modum orationis seu canonis perora : Summa Trinitas , virtus una el indiscrela Majestas , elc. Ibidem finito capile 16, Incipil secunda pars , ubi agitur de Christi amore el de illa superna civitale Jerusalem, quæ est muler nostra. El primo dicendus est iste psalmus, 1 Eruclaril cor meum verbum, , in quo de Chrislo et Ecclesia per Prophelam Spirilus sanctus salis expresse loquitur. Quo finilo, adde et hæc quae sequuntur : Spes mea, Christe Deus, etc. Ibidem post linem capilis 23 : Incipit tertia pars, ubi mens devota od aliiorem contemplationis gradum ascendit. Et in primis cantelur hymnus, « Te Deum laudamus. , Jiem alius hyrius, ( Benedicile, omnia opera Domini, Domino.) Ilem psalmus. « Laudate Dominum de cælis. » E, deinde calera que sequuntur, intenta el morosa medilntione dicantur : « Benedic, anima mea, Domino, , cle. Ibidem completo capite 33 subditur : Incipit quarta pars, scilicel preces ardentis desiderii, ul fidclis cuinea solum Christum possit amure. Et in primis dicendus est iste psalmus, « Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus. » Deinde derole dicantur sequentia : Jesu nostra redemptio, etc. Caput est 55, quo finito ibidem legitur: Incipit quinta pars, tibi vir desideriorum et cæleslium contemplator gemil quotidie aicens se ibi non esse , ubi dilectum suum mereatur videre, sicut Apostolus aiebal, «Cupio dissolvi et esse cum Christo.» In primis autem dicendus est iste psalmus, « Jubilate Deo, omnis terra, psalmum dicile, » elc. Deinde quæ sequuntur : Christe Domine, Verbum Patris, etc. Denique post capul istud 36, postrema pars ad capul 37 sic inscribitur: Incipil seria pars. Hic oplal ardore nimio anima sive mens pin, el dalorem omnium donorum Deum humiliter rogai , ul divinæ gratiæ sulla præsidio, hoc constanter valeal agere, quod Apos:olus ait, «Si consurrexistis cum Christo, quæ sursum sunt quærile. » Jesu Domine , Jesu pie , Jesu bone , etc. Finiloque boc caple 37, clausula apponitur : Explicit liber suppulationum beati Augustini episcopi, el finitus in anno Domini 1471.

Additum opinamur Augustini nomen, quia liber ex Augustini maxime dictis compositus videbatur; vel cerle referendum id in librariorum errorem et incuri:ni, quam in co jam libro cxperius forte fuerat Joannes, qui ejusdein libri prologo seu cpistola ad Imperatricem scribit : Rogo Dilectionem tuam, ut si quoslibet inveneris, qui libellum hunc velint habere, moneas eos el diligenter transcribere , et scriptum frequenter relegere , usque adeo ut aliquid addi, vel subtrahi, aut immutari non patiantur in eo. Hoc autem dicimus propter incuriam librariorum, qui non solum veritatem corrumpunt, sed etiam mendacin mendaciis jungunt. Joannem porro non ca tantum spiunt, quæ libellus, uti vidimus, in Mellensi et Regio codice comprehendit subsequentium Mcelilationum capita viginti quatuor, sed capita quoque ordine 38 et 40, quæ plurimis ex Alcuino, quem etiam exscribcre solet Joannes , sententiis contexta sunt. Alcuini loca indicabuntur singula , nolalo e regione libro el folio editionis Parisiensis anni 1617 (a).

Ad extremum nonnihil referi observare hic rem, comperta Joannis et codicis ipsius Mellensis antiquitate, ceriam deinceps et exploratām, sententias scilicet quæ libri de Spiritu et Anima , de Diligendo Deo, Soliloquia, Manuale, (libri utique omnes Bernardo posteriores), similes sivc plane easdem habent cum subsequente Meditationum opusculo , non ex illis libris a Joanne decerplas esse, imo potius ex libro Joannis in eos libros recentius conditos transiisse.

(a) Loca er alcuino aut er ipso S. Doctore, aut ex aliis quibuslibet auctoribus decerpla notis al, Labelicis initio cujusque loci desumpli præfixis iudicabimus.

M.

MEDITATIONUM
LIBER UNUS.

KOO

CAPUT PRIMUM. Oratio pro viliis resecandis, el rir- dam, impotentum violentiam, innocentum calunnia:), tulibus obtinendis. (a)Domine Deus meus, da cordi meo subditorum negligentiam, circa domesticos severitale desidcrare, desiderando quzrere, quaerendo inve- tem, adversus familiares impietatem, erga proximos nire, inveniendu amare, amando mala mea redimere, duritiam. Deus meus misericordia mea, oro per diredempla non ilerare. Da, Doinine Deus meus, cordi lectum Filium luum, da mihi misericordiic opera, mco pænitentiam , spiritui contritionem, oculis la- pietatis studio, compati afflictis, subvenire egenis crymarum fontem, manibus eleemosyna largililem. succurrcre miseris, consulere crroneis, consolari Rex meus, exstingue in me desideria carnis, ct ac- moslos, relevare oppressos, pauperes recreare, flecende ignem ' lui amoris. Redemptor meus, cspelle biles refovere, dimiliere debiioribus, parcere in me a me spiritum superbir, et concede propilius thesali- peccantibus, odientes me diligere. Pro malis bona rum humilitatis lux. Salvator meus, amove a me su- reddere, neminem despicerc, sed honorare ; bororem ira, et indulge mili benignus serenum patien- nos imitari, malos cavere, sirlules amplecti, vitia liæ. Creator meus, cvelle a me animi rancorcm, et rejicere, in adversis patientiam, in prosperis contiJargire mihi milis mierilis dulcedinem. Da, clementis- neniam, custodiam oris, el ostium circumstantiæ labiis sime Paler, solidam mihi fidem, spem congruam, cha- meis, lerrena calcare, cælestia silire. ritatem continuam. Rector meus, averlc a mc vanila- CAPUT II. Misericordiæ Dei commendatio. Quid lem, mentis inconstantiam, cordis vagationem, oris Deus eyeril, el quid superesl ut bene vivamus. Ecce, scurrilitatem, oculorum clationem, ventris ingluviem, plasmaior meus, multa rogavi, cum nec pauca proopprobria proxiinoriini, scelera delractionum, curio- merni. Fateor, heu falcor ; non solum que positalis pruriginem, divitiarum cupiditatem, potenia- slulo non debentur dona, sed inulia mihi el exquisita lunm rapinam, inanis glori:e appetitum, hypocrisis supplicia. Animant vero me publicani, meretrices et malum, adulationis nuvum, contemplum inopum, latroncs , qui a faucibus hostis momentanee eruli' oppressionem dcbilium, avaritiæ ardorem, invidie ru- sinibus suscipiuntur pas oris. Tu cnim, factor omnium biginem , blasphemiæ mortem. Reseca in me, factor Deus , licet in cunctis operibus luis sis mirabilis, mi. mcus, lemeritatem, iniquam pertinacim, inquielile rabilior tamen crederis es-e in visceribus pietatis. dineni, oliositatem, somnolentiam, pigritiain, mentis Unde de lemclipso per quemdam dixisti servum, Mihcbeludinemn, cordis cæcitatem, sensiis obstinationem, serationes ejus super omnia opera ejus ( Psal. cxLIV, morum truculentiam, boni inobedientiain, consilii re- 9). Ei quasi de singulo loquentem , de universo popugnationem, lingua clfrenationem, pauperum pric- pulo luo ic dixisse conlidimus, Misericordiam auiein

meam non dispergam ab eo (Psul. LXXXVIII , 34). 1 Ms. Meitensis, rim.

Nulluin enim pernis, nullum abjicis , neminem peri Alias, scrum (vel, sensum). ; sic ab. Mettensis. Alias, reneniom.

Apud Anselmum, momentancæ pæni!udinis humili: k (a) Anseliui Oratio 10.

eruli.

19).

horrescis, nisi qui furtc amcns le cxhorrueril. Ergo justiæ ejus obliviscentur ( Ezech. xvin, 21). Si jusii. non modo iralus non percutis , seul le irriiantibus lia abolellir jusli ruentis, quanto magis peccatoris dona , si quieverint', lribuis, Deus meus , cornu sa- poenitentia in idipsum reverlerlis ! Quoties ul canis lutis nex, el susccptor meus, ego infelix, cgo le ir- redii ad vomitum, el quasi sus repetii volutabrum rilavi , ego malum coram te feci, furorem tuum pro- (11. Petr. 11, 22). Fateri mihi', quia el recordari, vocavi , iram promerui. Peccavi, el passus es ; deli- impossibile est, quot mortalium peccare ignorantes qui , et adhuc sustines. Si pæniteo , parcis ; si rever- docui, nolentibus delinquere persuasi , resistentes lor, suscipis ; insuper dum differo, priestolaris. Revo coegi, volentibus consensi. Nepol sans gradientibus cas erranlein, invitas reprgnantem, excit:rs lorpentem, laqueum induxi, viam quirrentibus foveam releri, lit amplecieris redeuntem, doces ignorantein, mærentem patrare non liorrui, oblivisci non metui : sed lu, justo mulces, a ruina suscilas , post lapsuun reparas, le- judex, signaşii quasi in sacculo pecuniam : obsertenti largiris , qu:erenti inveniris , el pulsanti aperis. vasti omnes semitas meas , el cunclos gressus meus Ecce, Domine Denis salutis meæ, quid opponain

dinumierasti. Tacuisti , semper siluisti, patiens fui. nescio, quid respondeam ignoro ; nullum confugium, sli : væ mihi, demum loqueris quasi parturiens (Isai. nullum abs le palel mihi latibulum. Uslendisti inihi XLII, 14). bene vivendi viam, dedisti gradiendi scientiam ; mi. CAPUT IV. Judicium novissimium limelur Timendi nalus es mihi gehennam, el pollicitus es mibi para- ralio. Ratio fidendi. Deus deorum dumine , præslabi. disi gloriam. Nunc, paler misericordiarum et Deus lis super maliliam, novi quia manifestus renies, novi totius consolationis , conlige limore luo carnes meas quia non semper silebis , cum in conspectu tuo iznis ( Psal. cxvii, 120); qualenus quæ minaris, meluendo exardescet, et in circuitu luo tempestas ingriierit vacvadam : et redde mibi propitius lætitiam salularis lida, cum advocaveris cælum desursun et terrain tui (Psal. L, 14), ut que spondes, diligendo perci- discernere populum tuum (Psal. xlix, 3 et 4). Ecce piam. Fortitudo mea, Domine, firmamentum meum, lot millibus populorum nudabuntur omnes iniquilales Deus meus, refugium nieuin, el liberalor meus, sug- me:e, lot agminibus Angelorum patebunt universa gere quid de le cogitem , doce quibus le sermonibus scelera mca , non solum actuum, sed etiam cogitainvocem, da quibus operibus placeam. Scio namquc, lionuin , simulque locutionum. Tot judicibus inops scio unum quo placaris , et aliud quod non spernis. a-labo , quot me præcesserunt in opere bono ; 10t Esi utique libi spiritus contribularus sacrificium , el arguentibus confundar , quot mibi præbuerunt bene acceplas cor contritum et humiliatum (Psal. L, vivendi exemplar ; lot convincar lestibus , quot me Ilis me, Deus meus, adjutor meus, dila muneribus, monucrunt proficuis sermonibus, seque inilandos liis contra inimicum muni protectionibus, hoc de juslis dederunt actionibus. Domine meus, non suppe. flammis viliorum prästa refrigerium, hoc a deside- lit quid dicam, non occurrit quid respondeam. Er riorum passionibus pande, pius, refugium. Fac , Do- ceu jam illi intersim discrimini, iorquel me conscienmine virtus salutis meæ, le sim de numero eorum lia , cruciant cordis arcana , coarctal avaritia, accuqui ad tempus credunt, el in lempore lentationis re- sal superbia , consumit invidia, inflammat concupiceduni ( Luc. viii, 13). Obumbra caput meum in die scentia , insestil luxuria, dehonestat gula , consult belli (Psal. cxxxIx, 8), esto spes mea in die afllictio- cbrietas, detractio lacerat, anıbitio supplantal, rapanis, el saliis in tempore tribulationis.

citas objurgat, discordia dissipal, ira perturbat, levitas CAPUT III. Quod oraniis fiduciam reprimal prava dejicit, lorpor opprimit, hypocri is fallit, adulatio conscientia. E., Dominc illuminatio mea, el salus me, fringil, favor allullit, calumma piingil. Ecce, liberarogavi quibus egeo, intimavi qu:e limco; sed remor- lor mens de gentibus iracundis, ecce cum quibus vixi dei conscientia , reprehendunt me cordis secreta , et a die nalivilitis meae, quibus :ludui, quibus fidem quod amor ministrai, timor dissipat, zelus incitat, servavi. Ipsa me , qu:e dilexeram, sludia damnant; melus increpat. Acta vila formidinem, sed lua ingerit que laudaveram, vituperant. Hi sunt quibus acquievi, piclas fiduciam ; qua hortatur benignitas, mea relare amici ; quibus parui , magistri ; quibus servivi, dodal malignitas. Et, lil verius falcar, occurrunt me- mini; consules , quibus credidi ; cives, quibus colimorize phantasınala viliorun, quic reverberant au- bitavi ; domestici , quibus consenui ". lleu mihi , rex daciam pr:esumeniium animorum. Cum enim odio meus el Deus meus, quia incolatus meus prolongatus quis dignus sit, qua frente gratiam requiril? cum esl. V:e mihi , illuminatio mea , quia habitavi cum hapæna debelur , qua lenicritate gloria poscilur ? La- bilantibus Cedur (Psul. cxix, 5). Et cum sanclus disecessit judicem, qui posiposita satisfactione delicti , rit, multum ; quanto magis dicere infelix possum, niquerit præmiis honorari Regi insullat obnoxius sup- mis incola suit anima mea ( Ibid., 6)? Firmamentum plicio, qui flagitat donari indebito bravio ; el dulcein meum Deus , non justificabitur in conspectu tuo onpatris affectum suullus exacerbat filius, qui post illa- nis vivens. Spes mea, non est in liliis hominum, quem ias contumelias, ante pænitudinem, hereditatis usur- si remola piciale judicaveris, justum invenias ; ct pal celsiuudinein. Quid, mi pater, cgisse me recolo ? nisi preveneris niserendo impium, non erit quem Merui mortem, cl pelo vilam. Conimovi regem meum, glorifices pium. Credo namque, salus mea , quod cujus impudens nunc invoco presidium. Coulempsi audivi, quoniain benignitas lua ad pænitentiam me judicem, quem tenere poslulo adjutorem. Insolens adducit ( Rom. JI, 4). Turris fortitudinis, sonuerunt renui audire patrem, quem demum præsumo habere hectarea libia, Nemo polesl venire ad me, nisi Paler lillorem. Ileu mibi quam sero venio ! heu quam tarde meus qui misit me , traxerit eum (Joan. 6, 44 ). Enim, festino ! heu me quia curro post vulnera , dedignals vero quia me instruxisti, lautaque propitius instiluincolumis pra'crivere jacula ! Neglexi prospicere leli, tionc formasti, lotis medulis cordis, loco aduisu modo vero sollicilor de morle vicina). Vulvera vulne- Juicntis le, omnipotens Paler, cum dilectissimo Filio ribus infixi : quia scelera addere sceleribus non timui. 1110 8; lcque, dulcissima proles, cum serenissimo P.ccenti cicatrices labe respersi ; quia prisca Nazilia invoco l'aracleto, trahe me, quiltenus post le curmodernis inquinationibus reciprocavi, ct quæ divina rere in odorem tuoruin selecter unguiculorum (a). solidaveral medicina, mea resolvit prurigo phrene- CAPUT V. Invocalio Patris

per
Filium

quam efficax. lica. Culis quic superducta vulneribus morbum cela- Lyoco lc , Deus meus, invoco le , quia prope e, onveral, sanie erumpente putruil ; quia iter:la iniquitas nibus in vocantibus le, sed invocantibus in veritate : concessam misericordiam exinanivit. N:»vi quippe scriptum, in quacumque die jus!us peccareril , omnes

Apud Ansclmum, Fateri miri itaque dificile est, qui et

recordari. 1 Apud Anselmum, quaesierint.

* Alias, conscnsi. • Alias, participem.

3 Mellensis 1.S., puero t que, cle. str. lugu. ven. Lov. sic exliveat mc locum : cui (a) Hic, lura aptid Auseluua el in colice Neuensi sub prna debelur, qua teme. itäle glo:ism depuscul! M. jiciuntur.

lui enim verilas es. Doce me.quæso, clementiam lius viam verita:is clgere. Oro te, rex sanclorum', liam, S:11icla Veritas , le invocare in le ; quia hoc per hunc sanctum sanctorum, per hunc Redempiofieri quomodo oportcai nescio, sed a le doceri, beata rem menm, fac me cuirrere viain nandaloruin iuo. Veritis, humiliter imploro. Abs le enim sapere, de- rum : ut ei valeam spiritu uniri, qui mea 11011 horruit sipere est ; le vero nosse, perfecium scire est. Erudi carne vestiri. Numquid non attentis, pie Paler, adume , divina sapientia , et doce me legem luam. Cre- lescentis Filij charissimi caput, nivea cervice deslexa do s:ne, quia quem tu erudicris bealus, et de lege preliosam resolutum in moriem ? Aspice, mitissime lua docueris eum. Desidero invocare le , quod quæso Conditor, dilecta sobolis humanitatem; el miserere ut in verito le fial. Quid est in veritate invocare veri- super infirmi plasmatis debilitatem. Candet nudatum talein , pisi in Filio Patrem ? Ergo, sancte Pater, peclis, rubel cruentum latus , lensa arenl viscera, sornjo luus veritas est, principium verborum tuorum decora langilent lumina, regia pallent ora, procera veritas. Hoc quippe est verboruin luorum principium, rigent brachia, crura pendent marmorea, rigal terequod in principio erat Verbum. In ipo principio le bralos pedes beati sariguinis unda. Specla, gloriose suminum adoro Principium. In ipso veritatis Verbo Genitor, gratissim:r prolis lacerata membra ; el mele, perfecta, invoco, Veritas , quo in ipsa eadem die morare benignus quæ mea est substantia. Conspicare rigas me verilale el doces. Quid enim dulcius, quam Dei hominis pænam; et releva conditi hominis mise. Ge..itorcm in nomine Unigi'nili cxorare, Palrein in riam. Vide redemptoris supplicium; el remille redem. recordatione Filii ad pietalem inflı ciere, regem cha- pli delictum. Hic est, Domine mi, quem propter peso rissinia sobolis denotatione ' miligare ? Sic rei solent cala populi lui percussisti , licet ipse sić dilectis in carceribus eripi , sic mancipali vinculis liberari , sic

quolibi bene complacuisti (Mallh. vii, 17). Ilic est ille tristem capitis cxcepli sententiam, non soluni vitam, innocens, in quo dolus inventus non est; el lamen sed insuper mancisci insolilam gratin, dummodo cum iniquis depulatus est (Isai. Lili, 9, 12). iralis principibus dilectx prolis intimaverint charita- CAPUT VII. Dei in passione Christi mira disposilem ; sic delinquentes servuli cvadunt supplicia do- lio. Unde hinc homo gratiam rependere queat. Quid minorum, dum pro eis intervenit dulcedo filiorum. commisisti, dulcissime puer, lit sic judicarcris ? Quid Sic le, omnipotens Pater, per omnipotentis Filii lui commisisti, amantissime juvenis, ui adeo : Iractarecharitatem pustulo, educ de carcere ad co:fitendum ris? Quod scelus luum , quir nosa lna; que causa nomini luo anim::m meam ( Psal. cxli, 8 ) : libera mortis, que occasio lue damnationis ? Ego enim sum me a vinculis peccatorum, per coæternum dagilo uni- tui plaga doloris, luce culpa occisionis. Ego luze pascum lilji Nalum ; meque, cui propria meril: letha- sionis livor, tui cruciatus labor. Ego tu r: mortis melem u.inantur sententiam, preliosissimx and destrain ritum, luze vin Nagilium. O mirabilis censura luam consedentis prolis interpell. tionc restaura pla- conditio, ci ineffabilis mysterii dispositio ! Peccat inicalus ad vitam. Quem enim alium dirigam intercesso

quus, el punitur justus; delinquit reus, et vapulat rem tibi nescio , nisi hunc qui est propitiatio pro picc- innocens; offendit impius, el damnalur pius : quod catis nostris (1 Joan. 11, 2), qui sede! ad dexteram merelur malus, patitur bonus; quod perpetral servus, luam, qui eliam interpellat pro nobis : (Rom vill, exsolvit dominiis; quod commillil hoino, sustinet 31). Ecce advocatus meus apud te Deum et Patrem. Deus. Quo, Nale Dei, quo liia descendit humilitas? Ecce pontisex summus, qui non alieno eget expiari quo lua Nagravit charitas ? quo processil pietas? quo sanguine, quia proprio fulgel perfusus cruore. Ecce excrevit benignitas? quo lollis älligit amor ? quo perhostia sancia , bene placens el perfecta, in odorein venil compassio? Ego inique cgi, 1. pæna multaris ; suavitatis el oblala el acccpla. Ecce agnus sine ma- ego facinus admisi, ili ullione plecteris ; ego crimen cula, qui coram se condentibus obniuluii (Iszi. Lin, 7),

edidi, lu torture subjiceris : ego superbivi, il lumiqui alapis cesus, sputis illitus , opprobriis affectus,

liaris ; ego lumui , lu allenuaris; ego inobediens exos suum non aperuit. Ecce qui peccatum non fecit, stiti, tu obediens scelus inobedientir luis; ago gule peccata mea perlulit, et languores meos suo livore parui, lu inedia alliceris; me ad illicita rapnil conicilsanavil (1 Petr. 11, 22, 21). CAPUT VI. Passio Filii repræsentatur Putri. Aspi

piscentia arboris, le perfecla charitas ducit ad cru

cem; ego præsumpsi jelilun, lu subisti equuleum ; ce, Paler pie, piissimum Filium pro me tam iin

ego delector cibo, in laboras patibulo; ego fruor de pia passiim. Respice, clementissime Rex, qui palitur,

liciis, lu laniaris clavis; ego pomi dulcedinem, lu felel reminiscere benignus pro quo patitur. Nonne hic

Jis gustas amaritudinem ; nihi ridens congandel Eva, esi, mi Domine, innocens ille, quem, ut ser um redi

libi plorans compatilur Maria. Ecce, Rex gloriæ, erce meres, Filium tradidisti ? Numquid aucwr vilæ lic mea impielas, el ina claret pielas. En mea injustitia, est, qui ut ovis ad occisionem duclus (Isai. Lui, 7),

et tua liquet justitia. libiquc obediens usque ad mortem faclus (Philipp. 11,

Quid, Rex meus et Deus meus, quid retribuam tibi 8), atrocissime non timuit necis subire genus ? Rc

pro omnibus quæ tribuisti mihi ? Non enim inveniri cole, lolius salutis dis;.ositor, quia hic ipsc est, quem

in corde potest hominis , quod condigne talibus reseelsi tua : ex virtute genuisti, nee tamen infirmitatis

ratur præmiis. Numquid sagacitas niachinari polest pórticipem fieri voluisti. Vere hæc est lua deitas,

humana , cui comparelur miseratio divina? Nec est quix nieam induta naturam, crucis ascendit patibulum, creaturæ moliri ofliciuni, quo juste Creatoris recomguc in assumpla carne iriste Iulii supplicium. Reduc,

penscl præsidium. Est aulem , Nate Dei , in hac lua Domine Deus meus, oculos majestatis luie super opus admirabili dispositione , est cui fragilitas mea in aliineffabilis pielalis. Intuere dulcem natum lolo cor

quo suppeditet, si tua visitatione compuncta mens pore extensum, cerne manus innoxias pio manantes

carnem suam crucisigat cum vitiis el concupiscentiis sanguine; el remille placalis scelera que patrave- (Galat. v, 24): el si lioc a le conceditur, quasi jam runt manus mee. Considera inerme latus crudeli per

tibi incipil coinpati, quia el lu pro peccato dignalus fussum cuspide; el renova me sacro-sancio fonte illo,

es mori. Sicque per interioreni victoriam le duce quem inde fluxisse credo. Vide immaculata vestigia, armabitur ad exteriorem palmam : quatenus devicta que non sleicrunt in via peccatorum (Psal. 1, 1), sed

persecutione spirituali, non vereatur pro amorc luo semper ambulaverunt in lege lia, diris coulixa ci: vis; et perlice gressus nieos in semitis tuis, facque odio habere benignus omnem viam iniquitatis. Viam iniquitatis, misericors, amove a me, Pacque me propi

Alias, rex sæculorum per hunc Redemptorem. 9 Ajud Anselmuin additur, dure.

a sic Ms. Melt. Apud Anselmum , ad illicitam concupi. 1 Alias, denominatione.

scentia rapuit arborem; vel, ad illicilum rapuil concupi. * Additur in Ms. Mellensi, unde glo ia sisi et; omisso, scentia ardorem. At edili, ad illicilam concupiscenii.mi ra

puil arbor. • Alias, una.

* Sic Ms. Melt. Al edili, per interio:is honinis. Sanci August. VI.

(Vingi-neuf.)

ессе. .

« ͹˹Թõ
 »