Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

Quam vcneranda T'rinitatis el Eucharistia mysteria. personis, ul nullum tibi nomen sit in qualibct perso. Deus trine et une, scientiae lumen accende in me, na , quod ad aliam personam secundum relationis per quod te intelligere mercar trinum et unum Deum, regulam non referatur ; sicut Pater ad Filium, et Filius sicut es trinus et unus Deus. El ignorantiæ tenebras ad Patrem , vel Spirilus sanctus ad Patrem et Filium magis magisque sicut cæpisti renove a me, !!! spiri- verissime refertur. Ea vero nomina qux substantiam mualia spiritualiter videam, quantum possibile est vel potentiam vel essentiam tuam significant, vel bumanæ fragilitati. Da mihi in via hac, qua le duce quidquid proprie dicitur Deus, omnibus personis gradior, intellectum , atque inspira mihi , et semper æqualiter conveniunt, ut Deus, magnus, bonus, æterdoce per gratiam tuam, qualiter in te irreprehensibi. nus, omnipotens el omnia que naiuraliter de le Deo liter sit credendum , ut le unum Deum essentialiter dicuntur. Non est igitur aliquod naturæ nomen quod sapiam, el inconprehensibiliter lrinum personaliter sic tibi Deo Patri possit convenire, ut aut Filio 1910, capiam; Patrem ingcnitum, de Patre Unigenitum, de aul Spiritui sancio convenire nequeat. Dicimus le utroque procedentem et in ulruque manentem Spiri- Deum Patrem naturaliter esse Deum; sed naluraliter tum sanclum, nullum tribus anticipationis vel poste- est et Filius Deus, naturaliter est et Spiritus sanctus ritatis intervenire momentum, nec disperlitun habere Deus; non tamen tres dii, sed unus Deus, Pater it Fi. imperium; non in creandis consilium, regendis per- lius el Spiritus sanctus. Idcirco inseparabilis ei, sanficiendisque crealuris auxilium opusque divisum. cla Trinitas Deus, in personis sensu intelligenda , Quidquid illic nalurale est, indiruplum; quidquid quamvis in voce separabilia babeas nomina; quia personale est, inconfusuin. O mysteriuni ineffabile el pluralem numerum natur:e nominibus nullatenus repræ cæteris intellectu diflicile! Reliqua vero sacra- cipis. In hoc cnim ostenditur personas non posse menta que tenentur in Ecclesia lua, Domine, slupen- dividi in sancta Trinitale, que unus verus Dens est; da suni et veneranda; sed istud lui sacramenlum quia cujuslibet personæ nomen semper ad alteram præcellit universa. Hoc nempe luz individuæ Trinita

respicit personain. Si Patrem dico, Filium ostendo; iis mysterium, et illud cælestis mensæ Sacramentum, si Filium nomino, Patrem prxdico ; si Spiritum san. quze lideles et pias animas pascit carne et potat san- clum appello, alicujus esse spiritum necesse est inguine, ne esuriant, neque sitiant in clernum, fac mc,

lelligi : id est, Palris et Filii. 'l'u vero , unitas deitatis Deus meus, pura et simplici conscientia præcipue in

personarum pluralitate multiplex , numerabiliter es ter cætera sentire el credere, sumere et retinere. Ne innumerabilis, ac idcirco mensurabiliter immensusinas, quæso, Domine, lidem in eis meam aliquatenus rabilis, et ponderabiliter imponderabilis : non enim vacillare; sed ita semper in eis ct de eis pro lua tri- summæ bonitatis, quæ tu ipse es, profitemur origibuas pielate mihi credere ac intelligere, sicut verilas nem ex qua omnia, per quam omnia, in qua omnia ; eorum se habel. Intret in cor meum gratia tua, quæ sed ejus participatione dicinius bona omnia. sonet sine sono et sine strepitu, loquatur ibi tantorum CAPUT XXI. Quod in divinilale non est maleria. oninem veritatem mysteriorum; luce el dulcedine in

Nam lua divina substantia semper caruit ac caret lus ubique, el foris undique perfundal animam meam maleria, licet non careat forma : quam dum imprimis jila magistra virlulum, ei judex ' omnium veritalım; quasi sigillum rebus singulis , eas sine lui augmenti et sic irradiando el saporando cam in ipso veritatis all detrimenti mutabilitate procul dubio a lo facis centro slabiliit alqne confirmet, ul nec velim nec differri. (a) Quidquid in na:ura crealurarum est, creapossim de tantis mysteriis aliter sentire, nisi sicut tura lua esi, o Irina unilas et un: Irinilas Deus, cujus oportet et decel'. Omnipotens bonitas, cujus pietatis omnipotentia omnia gubernal, regil et implet que aures ipsis pauperum tuorum desideriis palent, intel- creavit. Nec ideo te omnia implere dicimus, ui le lige clamorem cordis mei, et lave volis meis. Prista, contineant : sed ut ipsa potius a le contincantur. Doinine, ut ipso mentis palato sentiam, guslem ei CAPUT XXII. Quod non est pars in Deo nec divisio.. sapiam hic ineffabilia sacramenta : magna enim sunt Nec particulatim imples omnia, nec ullatenus ita puet mira valle, el ego parvulus in eoruin considera- tandum est, ut unaqueque res pro magnitudine porLione duricio, quolies ad intuenda ca lidei oculos

tionis suæ capial te, id est, maxima majus, vel miniina altotlo. Sed quia uno modo utraque nobis necessaria minus; dum potius in omnibus tolus ipse sis, sive sunt ad salutem , Deus auctor omnium, invisibilis omnia in te. Cujus omnipotentia omnia concludil, nec ere:itor, qui es in substantia summa el una divinitas,

cyadendi potentiam quis aditum invenire poterit. Qui atque personaliter vera el perfecla Trinitas : lc Deum

enim to non habet placatum, nequaquam evadet ira Pairent exoro ex quo omnia, el Filium tuum per tum. Immensitas quippe divinæ inagnitudinis tuæ ista quem omnia , simulque Spiritum sancluin in quo

est , ul intelligamus le intra omnia , sed non incluomnia ; le Dominum mcam, quem unum el verum in

sum; extra omnia, sed non exclusum. trivitale conlileor Deum, quo crcali, liberali et illu

CAPUT XXIII. Quod Deus continet omnia. Et ideo minati sumus, supplex rogo lantorum avidus mysle- interior es, ut omnia contincas; ideo exterior es , ut . piorum, lacta me , antri me, el in mensuram ætatis

incircumscriplæ magnitudinis lue immensilale omnia usare perfecti viri meam exlende exiguitatem, ut so

circumcludendo regas. Per id ergo quod exterior es, Jidum hunc et perfectum cibum capere valeain. Imper. Oslenderis esse creator; per id vero quod interior seclum enim mieun viderunt oculi tui (Psal.cxxxvIII, 16). es, omnia gubernare el regere demonstraris. Ac ne ca. CAPUT XX. Quod divina subslantia individua esi.

qnæ creata sunt sine te essent , lu intra omnia es : Dator omnium bonoruin Deus Paler, cui nunquam

verum ne extra le essent, tu exterior es, ut omnia sine spc misericordie supplicatur, cum Filio luo ac concludantur a le, non locali magnitudine, scd polenSpiritu sancti), da quod a le desiderat el a le postulat

tiali præsentia , quia ubique es præsens, el omnia anima mea. Quorum cnim una est substantia , unum tibi præsentia, quamvis quidam hoc intelligant , quiest ot datum, ona et operalio, unum donum , unaque dam vero non intelligant. potestas :-ul in ipsa quoque personarum proprietate CAPUT XXIV. Quod non sit corporea deilas. Hæc juxta protimdiorem intellectum quodam unitas sen- et alia multa docuit me maler Ecclesia, maler sancia, Lulur. (n) Inseparabilis nimirum nalur:e lux unitas

universalis et orthodoxa, cujus nie lieri membrum non potest separabiles habere personas : quia sicuit

voluisti per gratiam luam; el de ejus cælesti doctrina trinitas es in imitate, el upilas in crimilate, sic sepa

me ita cerluin et securum in omnibus pro lua pielale rationem non potes habere personarum. Nominantur

reddere dignatus es, Domine, per assiduam lue inquidem ille persone aliquando singulie; sed ila vo)

spirationis illuminationem., ac si mulla quæc clausa Juisii le, Trinitas Deus, inseparabilem ostendere in

mysteriis latent, non per speculum, sed facie ad fa

ciem inluerer. Docuit igitur te solum vivum el verunn · Alias, index,

• Codex Bolerianus addit, mirum est quod gestio dicere ; sed lingua non c.xplicat quod mens opull.

(a) Alcuin. lib. 1 de Fide sancle Trinit , cap. 4, posi (..) Älenia. lib. 1 de ride sanctae Trisil., cap. 11.

Isidor. lib. I sent., cap. 2.

Deum non csse corporeum vel passibilem vel polpa- capere. Cæterum (a) quis in hac vita positus rel ery. bilem, nullam lui partem corporeis oculis posse sen- stallino pectore sufficiat penetrare tur ipsius Trinitatiri, nihil de substantia tua atque natura ullo modo lis interna mysteria, quomodo Pater, Filius et Spiricsse violabile, aut compositilium, aut lictum, (a) aut lus sanctus tres persona estis et una nalura; quomajus aut inserius; sed per omnem modum ex omni modo, lu Paler 'diceris ingenitus, Filius geniins parte sine deformitale perfeclum , sine quantitale Spiritus sanctus nec genitus nec ingenilus, sed pro magnum, sine qualitate bonum, sine lempore sempi- cedens dicatur ; quomodo Filius de le Patre nalus est, lernum, sinc morte vitam , sine infirmitale fortem, Spiritus sanclus de le procedit et Filio; quomodo Fisine mendacio veritatcm, sine loco ubique lolum, sine lius nascendo non procedit, Spiritus sanctus prucesilu ubique presentem , sine extensione omnia in- dendo non nascilar; quomodo Filius non de se , sed plenlem, sine contractionc ubique occurrentem, sine de le est, nec tamen tui est posterior de quo est ; molu omnia transcendentem, sine stalu intra omnia quomodo Spiritus sanclus de le procedit et Filio, nec manentem , sine indigentia omnia creantem, sine la- tamen a vobis præccditur'a quibus procedit; quo. bore omnia regentem, sine tui initio omnibus initium modo tria unum estis, et unum tria ; quomodo invi. dantem, sine tui mutatione omnia mulabilia facien- cem relative tria estis, essentialiter unum; quomodo lem , atque semper et ubique regnantem , sine fine Irinus et unus Deus, non localiter, sed ubique es; et manentem. Domine Deus une, Trinitas Deus, que non particulatim unique es, sed ubique lolus, ubique incomparabiliter rebus omnibus antecellis : adeo es präsens sine silu el loco el molu ? Quis ista, rogo , ineffabilis, infinita et incomprehensibilis, ut parvissi. consideret? Quis hæc comprehendat quantalibet promun sit valde omne quod de te dici potest. Multa bilale vel scientia pricdilus? Hoc tamen in spe pro. enim dicimus; sed plcne id quod es dicere non pos- missionis reposituin est, quia videbimus le, Domine : sumus. Et quia universirum consummatio sermonum el tanio unusquisque perspicacius, quanto hic vixerit ipse cs, cum ergo pervenerimus ad le, cessabunt purius. Quia mundi corde, teste Scriplura, Deum procul dubio multa ista que dieimus, et manebis unus videbunt (Matth. v, 8). Aperic namque videbitur omnia in omnibus, et sine fine dicemus omnia unum, cuncta mentis jam detersa caligine, quomodo Filius laudantes te unum, el in te facti etiam nos unum : qui oriendo esi , libi, o Paler, de quo oritur, subsevidentes le jugiter sine fine incorporalem, natiraque quens non est; el quomodo Spiritus amborum , qui immutabilem irinitalem, et in le omnia scientes, el in per processionem producitur, a vobis proferentibus te gaudium perpetualiter mansurum habentes, ab non pracjiur; quomodo el unum divisibiliier Iria, el tria oinni sanati languore, et in illam immortalitatis glo indivisibiliter estis unum. Visa cnim elaritas ad impariam transformati.

tefaciam nobis lue majestatis speciem purum aman.. CAPUT XXV. De visione Dei. Trinitas una. Cum lis inbuilum mentis rapicns sublevabil. Sed ipsa venerit visio hæc quæ danda facie ad faciem promil- claritas nalura est, et ipsa natura clarilas esl. Quie litur, quando palam de cunclis annuntiabitur mysle- nimirum visio nunc fide inchoatur, sed lunc in specie riis, et fidei species atque spei res succedent; tunc perficictur, quando Sapientiam libi coæternam, quam clarius certiusque scientes intuebimur, nihil creatum, modo per ora doctorum sumimus, in ipso fonte bibeaut serviens in te, Trinitas una, nihil inæquale, niliil mus. Omnia autem sacramcala ei cuncta nobis lunc gratia quale, nibil anterius posteriusve, nihil majus, apparebunt arcana , non doctorum verbis (non enim aut minus, nihil extraneum aut officiale alteri, nihil ullis indigebimus mysteriis , cum facie ad faciem vi. persuasione'aut subreptione insertum , nihil moribus debimus ie), sed iude, ni fallor, unde Angeli le vivel voluntate diversum, nihil officio singulare aut al- dent. Quid nos lunc latere polerit , quando lu, Dens teri communicabile, non confusum, loluin perfectum; noster vita viventium, causa causarum, forma formaquia totuin in uno el unium in toto, non tainen solita- riim, forma formosissima, forma iuformala, le nobis rium : quoniam summum bonum el summam sapien- clara visione insinuabis ? tiam, ct summam benign talcm te, sancte Pater, unum CAPUT XXVIII. Quod deilas materia carel. Non omnium principium ; ct Veritatem tuam, per quam le enim indignum tibi videtur cum te formam vocamus. intelligimus, nulla ex parte tibi dissimilem, quæ for Nam tua essentia, et species dici potest el forma (non ma esi omnium, et quæ sola implet hoe quod appe- frustra tam speciosissimum quam formosissimum in tunt omnia'; simulque ipsum utriusque Donum, quo laude lua ponitur); sed forma quæ maleria caret et be:ita sunt quicumque beala sunt, in le el cum te molu, tempore et loco, atque idco unum est , et est colimus et adoramus, unam scilicet incommutabilein id quod osi; reliqua vero non sunt id quod sunt. Hæc Trinitatem.

verissime sola dicere potest, Ego sum qui sum (E.cod. CAPUT XXVI. Exemplum de igne el anima. Com III, 14). Hinc tanta ac lalis est, ut de ejus pulchrituenim tertio repelitur quod unum est , non numerus dinis visione nihil in bao vita sili usurpare mens bucoacervalur, sed unum esse illud asseritur. (6) Gi- mana audeat, quod solum eleclis Inis præmium, in gnens, genitus , et procedens, tres quidem persone, subsequenti remuneratione reservas. sed una substantia. Sicut ignis, candor, calar, Iria CAPUT XXIX. De siti sine necessilale. Inæqualiter nomina, sed res una; sic memoria, intellectuis, volon- vident Deum beati. Cum ergo ad le pervenerimus fonlas, sed una anima, qnæ inseparabiliter demonstran- tem vilie et lumen æternum, el dulcissimam speciem; tur, et inseparabiliter operaniur. Si hoc in creaturis er visione lua erit nobis delectabiliter impressa sitis invenilur, quid de le Criatore intelligendum est. Na- simulque salielas. Sed longe aberit a siti necessitas, lura quippe divinitalis tue immobilis est omni modo longe a satietale fastidium; quia sitientes satiabimur, et immutabilis; persone vero mobiles sunt secundum el satiali siliemus. Tu denique alerna nobis vila, relationem, non juxta proprielalem; et ideo in rela- gaudium, el corona eris. Tua beata visio erit nostri tione personarum trinitas, in nature vero substantie Jaboris premium, ut post mortalitatis hujus lencbris unilas. Unitas siquidem propter inseparabilem essen- accensa gloriæ tuæ luce gaudeamus. Videbimus itaque tiam deitatis; trinitas autem propter diversitatem no- tue incommutabilitatem essentie, ut per hanc el vas minum. Non enim nomina tantum, sed etiam nomi- efficiamur incominutabiles, sed non sicut lu vides le. nun proprietales , hoc est personas, vel, uli Græci in nobis enim quidquid crimus, polerimus nosse; in expriinunt, ÚTOSTÉTELE, id esi substancias, confitemur. le antem qui comprehendi non potes quod es, quid

CAPUT XSVII. De immulabililale Dei. Incom- quid illud est quando possuinus nosse ? Et si poieriprehensibile Trinitatis mysterium. Hæc lamen dicimus mius, nondum possumus : el tamen cum polerimus, de le, Deus noster, ut potest humana intelligentia numquid sic te nosse valebimus sicut le nosti, Deus!

Ipsa quo que rationabilis el clecla crcalura non xqua! Forle, pervasione. - Alian, nilril. (a) Alcuin. col. 136, a.

1 Alias, præscinditur. Ph. Eu isid r. lib. 2 differen'. spirit.,

(«) Isidor. lib. 2, 3, Different spirit., paucis vartalis.

981

litos visinuc lui polietus; unusquisque enim pro mer- lio; verum lumen, lumen ex lumine, vera illuminacede laboris siii, sed plene sibi snfliciet quod singulis tio; vivens vila, vita a vivente, vivificator viventium; dabiluir intueri. Quam magna multitudo dulcedinis lue, sons, flumen, irrigatio; unus a se, unus ab uno, anus Domine (Psal. ixx , 20)! Beati qui habitant in domo ab ambobus; ab uno omnia, per unum ommia, in lua, Domine (Psal. LXXXIII, 5). Felices qui jam pela- uno omnia; id est, se Pater, ab allero, id est, a gus bujus mortalitatis lrarisierunt, ci ad portum per- Patre Filius, ab utroque Spiritus sanclus, id est, a petur securitatis pervenerant. Infelices nos qui adlnic Patre et Filio : Hy a se, s ab altero, Ar ab utroque; ini salo hujus vitæ circumstantibus agitamur procellis, omne autem e semper in tribus, et omne cor qualitci et inter pericula mulla variosque casus incerti navein in singulis; verax Genilor, veritas Genilis, amor laborantes trahiinus.

amborum Spiritus sanctus, Una virtus, æqualis m:a. CAPUT XXX. De vita æterna. (a) Domine , da jestas, par gloria, una eademque essentia. Sapiens nobis le rectore, le duce inler Scyllam et Charybdiin Genilor, sapientia Genilus, et charitas Spiritus sanila tercre iter per medium , ut integra nave et salvis

ctus. mercibus pervenire possimus ad io portum lutissi- CAPUT XXXI. De luce divina. Dens trine et unc, mum. Felix anima quæ terreno resoluta carcere , Deus omnipotens, apud quem non est (ransmulario libera cælum pelil; que beatis jam admixta spiriti- nee vicissitudinis obumbraijo (Jacobi 1, 17), et ideo bus majcstati tuæ assistit , quae le incircumscriptum apud te cursus temporis diei nociisque alieruatione lumen cernit, quæ nullo metu vel mortis vel hostis: nequaquam variatur. Deus lux vera, qu.e sine accessu aflicilur, que incorruptionis perpetuæ munere læta- ea quze eligis illustras, et sine recessu ea qum: respuis lur. O vila vitalis , dulcis et amabilis, et semper deseris; et ideo in te nullus defeclus, nulla mutabi. memoriatis, ubi non est hostis impugnans, ubi nulla litas venit. Deus qui in lemetipso manendo immoula illecebra, sed summa el ceria securitas, et secura bilis es, sic in se transitoria condidişli, ut apud te tranquillitas, et tranquilla jucunditas, et jucunda transice nenaquam possint; et ideo in conspectu tuo felicitas, et felis æternitas, et æterna beatituclo, el tempus non defluit quod apud nos fine' decurrit. Deus beata tui sine fine visio atque laudatio, Deus ! Ulinam in cujus alernilale lixa manent ea, quæ non fixa exichæc siccedat, et mortale hoc induatur immortalitate! rius sæculorum volumina emanant; el ilco alernitas Utinam desinal et quam cilo finiatur ista vila”, vila lua dics esl una, quæ nec fine claudilur, ncc initio dubia, vita cæca , vila ærumnosa , quam humores aperitur. Tumidant, dolores exterminant, ardores exsiccant, CAPUT XXX!I. Quod sil immutabilis Deus. Deus aera morbidant, escæ inflant, jejunia macerant, joci qui sine mulabilitate lui simul cuncla respicis, sine solvint, Iristiliæ consumunt, sollicitudo coarcial, distentione comprehendis el bona quæ juvas, el mala securitas hebetat, divilize jactant, pauperlas dejicit, quæ judicas, et quae juvans remuncras, et que judijuventus extollit, senectus incurvat, infirmilas fran

cans, damnas, in his qike diverso disponis ordine yit, moeror deprimit; et post hirc omnia mors inter

diversus non es.

Deus, qui opera lua exira circum-. init, universis gaudiis finem imponens, ila ut cuin das, et intra reples, supra legis, el infra fers; el licct desierint esse, nec fuisse potentur. Jamjamque adve- sis snperior per potentiam, interior per sustentanist, Domine, advolel, obsecro, regnum illud carens lionem, exterior per magnitudinem, interior per morte, vacans fine, cui nalla tempora succedunt per subtilitatem; tamen superior ei inferior es sine loco, ævum, ubi continius sine nocie dies nescit habere

amplus sine latitudino, subtilis sine extenuatione, ci lempus, (b) ubi illi Angelorum loymuidici chori et idco per molem corporis nusquam es, sed per incirsupernorum civium socielas, ubi dulcis solemnitas a

cumscripłam substantiam el immensilalem incommuperegrinationis bujus tristi labore redeuntium,

ubi

labilis naturæ nusquam dees. Scd quia longe distas providi Prophetarum chori, ubi judex Apostolorum Creator a creatura, cogitare quis valct qualiter sis in Humerus, ubi innumerabilium martyrum viclor exer- loco, qui non caperis in loco ? Omnino enim in loco cilus, simulque confessorum constantia pr:emii sui

esse non poles, quoniam ubique es cl non in loco. perceptione consolata, ubi fideles viri, quos a virili- Ipse tibi locus illecalis crederis esse spiritus incir. talis sus robore voluptas hujus succuli emollire non cumscriptus, unde difficile invenitur ubi sis, sed potuit, et sanct:r pariter muliercs, quæ cum sæculo multo difficilius, ubi non sis. Quis sine ic subsistere ses un vicerunt; ubi pueri, qui chun essent in carne, vel esse polesl? El lamen tecium non onines possunt annos suos moribus transcenderunt, atque senes esse. Omnia enim a le suni, cl per le subsistunt. quos las debiles reddidit, el virtus operis non reli- CAPUT XXII. De infinilale DeiGratiæ ayuntur Deo. quit. Ad horum omnium sanctam frequentiam, et Scopus hujus libelli. (a) Deus vera et infinila beatitudo, inæ inspiciendae pulchritudinis mansuram sine fine,

a quo et per quem et in quo beala sunt omnia qurcumlixtitiain, fro-mc, Domine Deus, lolo corde intendere,

que bcala sunt. Deus vera cl summa vila, a quo el per viriliter currere, feliciter pervenire. Tulerim dum in.

qucm.el in quo vivunt omnia qu:e vere sumncque viislo maneo corpore, in his semper meditationibus vuni. (6) Deus bonum et pulchrum, a quo el.pr quem mentem meam bonorum insinuator exerce. Munda

el in quo bona et pulchr: suul om: ia quizcumque boua ergo cordis intuitum , acue mentis intellectum, ac

cl vere pulchra sunt. Deus supra quem niliit, extra cende cælesti igne animum; ut le solen cogitein, lo

quem nihil, sine quo nibil, ulira quern niliil, infra solum amem, le solum in corde babeam el ingre, qui qnem nihil. Deus sub quo lolum, cum quo wium, iin es suturun nobis sine line præmium. Et, UL pondus quo lotum. Deus a quo omnia, per quem omnia, in mortalitatis mee levius ferain, da lumen in corde, quo omnia. Deus cujus nos lides excital, spes erigil, da verbum in ore, aperi sanctarum secreta Scripturit- charitas jungit. Dcus qui pelere jubes, ci invenire rum, et profunda mysteriorum regni- Lui visceribus

facis, el pulsantibus aperis (Mauh, vi, 7). Dcus a nieis propina. Da ex amore luo lacrymas, (c) da fidei quo averli cadere est, in quem converti resurgere, in virtutumque pennas, quibus indulus sursum ad le

quo

manere consistere. Deus, quem nemo amillit nisi volitem', el perosus terram, cælum pelam. Jauc

deceplus, nemo quærit nisi admonilus, nemno invenit fidem per le, de te, in to confiteor, o beala el bene.

nisi purus aut purgalus. Deus quem nescire mori est, dicta ei gloriosa Trinitas, o vem el sum ma et sempi- qnem nosso vivere, est, quem sperucre pcrire est, urna anilas, Pater et Filius et Spirius sanctus, Deus cui servire regnare est, Deus cujus pietatis ope et Dominus, Paracletus; charitas , gratis, coinmunica- bene servit subiectus, et bene dominatur prælatus;

el ideo sine le nemo corum recto incedii tramite vel 1 ms. Boherians addit, peccali, * Idem A's. aduit, quæ mors dicenda est, non vila. 3 Alias, eglenuant. Ex Gregorii lomil. 37 in Evang.

! Ms. Colberlinus, finem. Bernard., foris. Buher., foris.. o id la mil. 14 in Evang.

(a) Alcuin., loco cilalo. (0) Alcui, in lnvocazione sanciæ Trinit., col. 756.

6) Ex lib). 1 solul. Augustin., cap. 1, or. Jeti.

ordine. Deus invisibilis et immense, ineffabilis et infantium facis disertas (Sap. 1, 21). Verum quia xterne, incomprehensibilis el incorporee, immorta- parvulis licet laudes luas vel balbutire, suscipe s1 lis et perpetue, incommutabilis et incircumscriple, crificium, precor, de manu linguæ meæ, de cordis mirabilis et benedicte, indicibilis, cui esse est vivere,

amore, sapere et intelligere, seire et posse, pulchrescere et Sed ignosce, rogo, Domine, indignissimo et infelici clarescere unam et idem est; quia simplex es, et di- lecuin de te diutins loquenti servo. Ignosce, pie, quia vidi non poles. Tu es Deus meus vivus et verus, Deus non temeritate presumptionis, sed aviditate ini dupius, rex meus wagnus. Te unum Deum colo, unum siderii huic defloratiunculæ operam dedi : ut breve nalurarum principium, a quo universitas et inchoatur et manuale verbum mecum de te seinpưr haberem, el perficitur et continetur : unum Deum a quo'sumus, ex cujus lectione quoties lepelio, in luin reaccendar per quem sumus, in quo sumus, a quo discessimus, amorem. Sumus enim in medio laqueorum positi, et cui dissimiles facti sömus; principium ad quod re- ideo facile a coelesti frigescimus desiderio. Unde indi currimus, et formam quain sequiinur, et gratiam qua gemus assiduo monimento, quo expergefacii ad le reconciliamur; unum quo auctore conditi sumus, et nostrum verum summumque bonuni, cum defluimus, similitudinem per quam ad unitatem reformamur, et recurramus. Multe denique sunt contemplatiosies, pacem qua unitati adhæremus ; unum Deum quo quibus anima devota tibi exercitatur et profieit : sed creatore vivimus, quem diligentes, et quo fruentes nulla earum ila me oblectal, aut mens mea intendit, beate vivimus ; le laudo, benedico atque adoro, luze sicut illa quæ de lua agitur proprietate. Idcirco necesclementiæ et bonilati gratias refero pro universis sarium duxi hunc mihi solum decerpere sermuncadonis luis ac dalis, et pro omnibus beneficiis miseri. lum, ubi de omnipotentia majestatis Luze, sicut corde cordiæ tuæ, quæ animæ corporique meo largiris, et credo ad justitiam, ita ore confiteor ad salutem semper largitus es a puero et a cunabulis meis pro- (Rom. x, 10), te Deun Patrem ingcnitum, te Filium pier te et nomen tuum sanctum. Unde expertus di- unigenitum, le Spiritum sanctum paracleluin, sandici, quia lu Deus noster, Deus cs infinitæ misericor- clam et individuam Trinilalem unum Deum, (a) in diæ, et majestatis immensæ pietatisque graluitæ : qui magnitudine inlinitum, in virtule omnipotentem, in servos luos inter adversa et prospera mirabiliter di- bonitate summum, in sapientia inæslimnabilem, in rigis atque cuslodis, sicque moderaris vilam illorum

consiliis terribilem, in judiciis justum, in cogitatiouiin utraque parle, nit adversa prosperis, et prospera bus secretissimum, in verbis veracem, in operibus succedant adversis. Confiteantur ergo tibi, Domine, sanctum, in misericordiis copiosum; crga delinquen. omnia opera lua, et sancli lui benedicani tibi (Psal.cxliv, les patientissimum, erga pænitentes piissiipum, sem10); et ut confitendo resipiscani, non cessent a lau- per idem ipsum, æternam ac sempiternum, immordibus luis ipsi etiam peccatores. Quorum unus ego ialem alque incommutabilem; quein nec spalia dilalicel in peccatis pronior, corde lamen desideranli lant, nec brevitas locorum angustal, nec receptacula luas decanto laudes, si non ea qua debeo laude vel ulla coarclani, nec voluntas variat, nec necessitudo dignilale, facio qua valeo facultale : respice, quæso, corrumpit, nec mesla perturbani, nec læla demul. sereno vullu ad hoc meæ exiguilalis obsequiuin, et cent; cui nec oblivio Lullit, nec memoria reddit, nec propitiabili dignatione accipe tantillum sacrificium

præterila transeunt, nec futura succedunt; cui nec confessionis fidci meæ, ut ad le redeat quod a le origo initium, nec tempora incremenlum, nec casus venit; non respiciens lantum ad id quod devotus of- finem dabit : sed ante secula, ct in sæculis, et per sero, quantum ad ca qui devotissimo dicere volui et

sæcula in æternum vivis, et est libi laus perennis et volo. Quidquid enim dedecct vel te offendit, abhorret alerna gloria, summa poleslas el singularis honor, anima mea. Ulinam possem talia qualia illi hymnidici perpetuum regnum el sine line imperium, per infiAngelorum chori! O quam diligenter me in laudibus nila et indefessa el inmortalia sacula saculurum. Luis totum effunderem, el luculenler in medio Eccle

Amen). siz carmen gloriæ lux infatigabilis perorarein ! Sed quia ut illi nequco, prorsus tacebo? Vie, Doinine, tacentibus de le, qui ora muloruny resolvis, cl linguas (W) alcuin. verba, col. 136, a.

ADMONITIO IN LIBELLUM QUI DICITUR SPECULUM PECCATORIS, Incerti auctoris esi istýd aliud Specolimm, et Augustini alale-multo posterioris. Palel ex illis verbis, capite 7 : « El salanas ausus fuit cum furore impetum facere in sanctissimam beati Mitriini animam, qui eral, ut dicitur, gemma sacerdotum : quia nimirum verba respiciunil in Marlini laudes ab Odune Cluniacensi abbate conscriptas. Adde præbendæ vocabulum, in capite 7, pro beneficio Ecclesiastico usurpari, significatu ante sæculum decimum, ut opinamur, ignolo. Qux præterca in capite 5 leguntur, ea videntur supponere Hugonis Victorini librum de Modo orandi, el magnam babere consensionem cum libro supra excuso de Spiritu ct Anima, cumque opusculo de Conscientia in Bernardi Appendice. Cullatus fuit hic libellus cum duobus Mss.'uno bibliotheca Regir, et S. Mcfardi Suessionensis altero, in quo Leo papa cilatur. ing.

Online 29143888

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

jus sæculi fugientis sumus, dies nostri sicul umbra prætereunt. Necesse est igitur corde sollicito sa pius memorari, quod nostra fragilitas, nostra mortalis infirmitas lolies cogit oblivisci. Quid csl illud ? Quod ipse omnid lens Dominus nostrum sui gratia volcus

I MS. Medardensis, hic el infra, fratres charissimi ; sed

non consta

profectum, per beatum Moysen nobis consuluit dicens, morlem et damnationen sadunt. Ut igitur mens noUrinan saperent et intelligerent , ac novissima provides stra circa prudentiæ sludiuin evigilet, dominica nos rent (Deul. III, 29). Eia, frater mi, ecce feliciler horlalur sententia dicens, Uinam sapereni , etc. polerimus evadere mortis periculum, si diligenter Ilanc admonitionem salutiferam oculo rationis consisludeamus sequi divinum consilium, quod nobis ioli- deres, charissime, non in Lransilu , sed cum studio mat Dominus dicens, Unnam saperent, ele. O felix el el deliberatione sacpissime revolvendo : quia sicut ulile consilium, mortis remedium, salulis antidolom, thus non redolet , nisi ponatur in igne, ila nulla peccaloris speculum, Ulinan saperent, elc. O salutis sacre Scripturae sapit sententia , nisi cocta sit in fera nostri Redemploris sententia, ex qua nobis in- corde. struclio sapientiæ, admonitio continentie, speculum CAPUT III. Quorum scientia , intelligentia a pru. providentie, cxaliatio pænitentir, acquisitio divine dentia ibi desiderentur. Consideratio brevilalis vitæ pa. gratiae datur! Ait crgo, Utinam sapereni, etc. O admi

rit mundi contemptum. Utinam saperent, etc. Ecce randa bonitas nostri Crcatori.! o inftabilis charitas hic, frater nii, iria in, hoc versu proponuntur : scinostri Redemploris ! o prædicanda benignitas nostri licet scientia , intelligentia el providentia. Vult ergo Salvatoris ! Nos servi nequam sumus, servi negligen- Dominus ut scias, et intelligas, insuper et provide:is, les, servi inutiles, qui nostris exigentibus pierilis Vull ut scias vilam priusentem sugitivam, periculo, mortem meruimus potius quam vitam : el ecce pius Sitin, brevem, iniseriis labescentem, universa vaniauctor vitæ, ipse dalor veniæ, ipse largitor gratiæ nos lali subjeclam, peccatorun sordibus pollulam , cupi. invitat ad salutem, dicens, Ulinam saperent, clc. dilale corruplain, in brevi perituram; qualenus quanto Quis, nisi periturus homo, hec audiens, ista consi- infelicior mundus iste esse conspicitur, tanto facilius derans, non vehementissime gratuletur, et ultra quam pro amore cælestis patrian contemnatur. Vult itaque fari possil, exsultel in gaudio spiritus in utero ejus, Dominus ut fragilem luam conditionein intelligas, sic quod ipsi omnipotenti Deo, ipsi regi sæculorum, ipsi meditando videlicet, quia nudus egressus es ex ulero Domino Angelorum, ipsi Creatori omnium creatura- matris luæ, el nudus reverteris illuc (Job 1, 21); quia rum cura est de nobis infirmis et miseris ac mortite icrra es, et in terram ibis; in hujus vilic miseriain libus? Cura ergo permaxima nobis inesse debel, qua: nudus inirasti , lugens dics luos in dolore ct ærumna lenus pre omnibus et super omnia sacris ejus præe. pertransisti, cum luctu el labore hinc exilurus es. Inceplis diligenter obediamus; el ea devole diligamus, lelligas crgo quantum sit exitus ci ingressus luus fleet studiose ea impleamus. Væ nobis in perpetuum, bilis, progressus tuus debilis, el egressus horribilis. Inquoniam, lcsle Apostolo, miserabiliores omnibus hoc lelligas ergo quantum sis in hac ralle miseri.c essul et minibus erimus (1 Cor. xv, 19), aut deteriores, si hæc ægrolus, virtutibus pauper el modicus, labilis et innon fecerimus. Vere ad essequenda Dei mandala firipus, ac in proximo moriturus. Fraler, felix cris, si oliosi el inanes existimus, nisi in primis omnia odio hujusmodi admonitionem intelligas, el in corde luo habeamus, quæ ipsi Domino displicere cognovimus; quasi in libro scribas, et hanc unam quam libi tradu el illa fideli corde diligamus, que tremendiu cjus qua- regulam, servare studeas. jeslati placere credimus. Proinde die noctuque exo

Vive Deo gratus , loti mundo lumulatus, randus est ipsc cleniens el misericors Deus et Domi

Crinine mundatus, semper transire paralus. pus, ul nobis largiatur auxilium, qui suuin lam salutare præstal consilium, dicens, Ulinam saperent, elc, O quam beatus vir , cujus anima circa hujusmodi Valde mira el utilis esl sententia illa, non semel lan- studium cvigilat! quam prudenter sapil et intellilum, sed saepius repelenda, Ulinam sapcrent, etc. git, ac novissima providei ! Charissime, el lu fac si

CAPUT li. Senientiæ hujus consideratio quid effi- militer. Legisti jam in hoc speculo peccatoris , quid ciat. Paucorum est. Hinc lapsi Samson, David ac Su- sane sapias, quid intelligas : restat ut novissima lomon. Lapsus eorum cur in Ecclesia legantur. Scriplura provideas. Ora ergo, el dic cum l'rophela, Nolum fuc non sapil, nisi ardenler amanti. Fraler mi charissime, mihi , Domine, finem meum, el numerum dieruni meu. intellige, quxso, quæ legis. Consideratio cnim hujus rum quis est, ut scian quid desil mihi (Psal. XXXVIII, sententic, destructio csi superbis , exstinctio invi- 5). O ulilis oralio, o felix contemplatio, o necessaria dia, medela malitiæ, elugatio luxurir, evacuatio postulalio! Non planc icmpora vel momenta quie

Pavanitatis et jactantie , constructio disciplins, perfe- ier posuit-in-sua potestate, præscire deposcas; sed clio sanclinonize , præparatio salutis æternæ. Ail quod scis advena el peregrinus in hujus peregrina: ergo, Ulinain saperent, ele. lleu, hcu! quam pauco- lionis ærumnose exsilio, homo, infirmus et csigui rum est isla virtus! Pauci sunt qui salutarem hanc temporis super terram, intelligas el cognoscas. Ergo, Salvatoris nostri sapiant sententiam : pauci sunt qui- Ulinam saperent, scilicet peccata pralepita quam sint bus est ante oculos propriæ fragilitalis cognitio, cor- amara. Unde Jeremias ; Vide quam amarum est et ruptibilis carnis corruptio, peccatorum recorditio, malum , dereliquisse te Deum tuum' (Jeremi. I1, 19). instantis murtis meditatio , fetentis" gehennæ pulei Malum est in culpa , el amarum est in pena. El in. consideratio. Ecce quam ulile spoculum peccatorum. telligerent, scilicei præseulia quam sint vana, Eccle. Revera , bone fraler, si le sæpius in bujusinodi spc- slasics : Vanitas vanitatum et omnia vanilas (Eccle. culo prospexeris, eris absque dubio Samisone fortior, 1, 2). El novissiina providerent, scilicet æternitatem Davide ciutior, Salonone sapientior. Illi autem in gloriæ quantum ad bonos, et eternitatem mortis hoc speculo se sepius considerare neglexerunt; ideo quantum ad malos; ut sibi providerent contra stericarnis suze desideriis curcati corruerunt. Igitur si Lanti litulem suturam, sicul Josepl. (Gen. xli, 35). Unde viri lam horribililer lapsi sunt in culpami, quibus lanta

Salomon : In omnibus operibus luis memorare norissiadfuil fortitudo et sapientia ; quanla cautela, quan- ma tua, et in æternum non peccabis (Eccli. vu, 40).

4 แ canla Revera, charissiine fraler , si prascntis vitir lilie debilitas , tanlaque imperitia ? Porro isti

brevitatem allendas, et quid tibi deest in agenda Deo validi ideo leguntur in sancta Ecclesia , ut fidelibus condigna penitentia , in disciplini præceptorum ejus non ad exeniplum sint ruinæ , sed ad speculum cau- observanda, in sanctitale coram ipso perficienda , salelæ : qualenus nemo nostrum in sua confidai forlilu- peres et intelligeres, el moriem ante oculos prospicedine, nemo præsumat de sua sapientia , imo semper

res; procul dubio mox sine mora , sprctis pompis, timidi, scmper realus nostri conscii , semper de postpositis mundi curis, Jespectis carnis illecebris , nostra salute simus solliciti , nunquam nostra cor- projectis voluptatibus, contemplis deliciis , in tui curuptionis et nostrc mortalitatis obliui. Qui vero stodia vigilares , ac novissima prudenter providercs. hujusmodi verba negligenter attendunt , non sapiunt, Sapientis enim est nou tam cujuslibet rei principimin licc in!elligunt, nec novissima provident : ce sir in prospicere, quam finem exitumque provideru. DeniAlias, ferventis.

· Alias, mendious.

« ͹˹Թõ
 »