Ҿ˹˹ѧ
PDF
ePub

CONTINENTUR HOC VOLUMINE:

PRAELECTIONUM IN DUODECIM PROPHETAS MINORES

PARS ULTIMA: SOPHONIAS - MALACHIAS.

SOPHONIAS.

nomen honoris causa, sed potius contumeliae. Et CAPUT I.

forte voluit propheta notare quod tunc satis com

pertum omnibus erat, populum scilicet ita obduruisse 1. Sermo Iehovae, qui fuit ad Zephaniam filium in suis superstitionibus, ut non facile esset ipsum Chusi, filii Godoliae, filii Amuriae, filii Chizkiae in rovocari ad sanam mentem. Caeterum nihil possudiebus Iosiae filii Amon regis Iehudah.

mus afferre praeter coniecturam: ideo relinquo hoc

in medio. Quantum attinet ad genus ipsius proSophoniam ultimum ordine statuunt inter pro- phetae, diximus alibi quid Iudaei affirment. Quoties phetas minores, qui functi sunt suo munere ante enim prophetae apponunt nomen patrum, putant exsilium babylonicum. Et inscriptio ostendit tri- fuisse genitos etiam ex prophetis. Atqui Sophonias ginta fere annis antequam populus excisa urbe et non patrem modo et avum, sed proavum et abayum templo everso, in exsilium abiret, exercuisse docendi etiam nominat. Vix autem credibile esset fuisse munus simul cum Ieremia. Ieremias autem cursum omnes prophetas, et nullum prorsus exstare verbum suum prosequutus est etiam post mortem Iosiae, in scriptura. Ego, sicuti alibi testatus sum, non quemadmodum initio libri sui testatur: quum So- puto hic statuendam esse legem. Atque ita suo phonias prophetaverit tantum sub rege Iosia. Summa more temere nugantur Iudaei: quia in rebus ignotis porro libri est, quod initio denuntiat ultimam cla

semper asserere audent quidquid illis

ait in mendem populo iam adeo contumaci, ut nulla spes esset tem etiamsi nihil sit coloris. Potest fieri ut pater, resipiscentiae. Deinde temperat minas illas quum avus, proavus et abavus prophetae pietate excelluedenuntiat etiam hostibus tam Assyriis quam reliquis rint: sed hoc quoque incertum est. Praecipue vero Dei iudicium, quod crudeliter tractassent ecclesiam operae pretium est notare quod praefatur se nihil Dei. Fuit autem haec non levis consolatio, quum afferre proprium, sed fideliter et quasi per manus audirent Iudaei Deo se caros esse ut causam ipso- tradere quod a Deo accepit.

tradere quod a Deo accepit. Quantum igitur ad rum susciperet, atque vellet ulcisci iniurias. Postea eius progeniem spectat, in ea parum est momenti: iterum obiurgationes repetit, et commemorat bre- sed magni refert intelligere Deum esse huius docviter scelera quae tunc regnabant in electo populo trinae autorem, et Sophoniam fidelem fuisse eius Dei. Sed interim convertit sermonem ad fideles, et ministrum, qui sua commenta non attulerit, sed eos ad patientiam hortatur, proponens spem gratiae, tantum interpres fuerit coelestis doctrinae. Nunc modo semper respiciant in Dominum, et innixi gra- veniamus ad res ipsas : tuito foederi, quod cum Abraham pepigerat, non dubitent ipsum sibi fore in patrem, et exspectent 2. Perdendo perdam (vel colligendo colligam) etiam tranquillis animis redemptionem sibi pro- omnia ex superficie terrae, dicit Iehova. 3. Perdam missam. Haec igitur summa est: initio notatur (vel colligam) hominem et bestiam: perdam avem coetempus quo prophetavit Sophonias, nempe sub rege ìorum, et pisces maris: et offendicula erunt impiis : et Iosia. Cur autem adscriptum sit nomen patris excidam hominem e superficie terrae, dicit Iehova. Amon, mihi ratio non constat. Nam propheta noluit honoris causa proferre in medium genus illud, Posset videri primo intuitu nimis durum quod quod erat plenum probri et infamiae. Amon filius propheta tantum fulminat contra suos gentiles, quia erat Manasse impii et scelerati regis, et nihilo initium potius facere debuerat a doctrina. Hic enim patre suo melior. Videmus ergo non recenseri eius | videtur esse ordo legitimus. Iam propheta cladem

Calvini opera. Vol. XLIV.

1

denuntiat: et interim non ostendit cur tam graviter | hiberi incurabili morbo. Unde facile apparet, quamoffensus sit Deus populo. Sed tenendum simul est vis Iosias nihil praetermitteret quominus cultus Dei prophetam quum esset coniunctus Ieremiae, re- purus et integer vigeret in Iudaea: tamen non fuisse spexisse ad contumaciam populi, quae iam satis voti sui compotem. Caeterum hinc etiam colligere superque convicta erat. Ergo prosilit quasi ex ab- promptum est, quam duras tentationes sustinuerit, rupto, et pronuntiat iam detectam esse malitiam quum videret se nihil proficere, etiamsi cum summo populi, ut non sit amplius litigandum, quia matu- regoi discrimine renovaret cultum Dei: quum tamen ruerit iniquitas. Et certe prophetis hoc semper videret se operam quodammodo perdere, non dubium fuit propositum, coniungere suas operas ut alter est quin difficiles luctas sustinuerit: quod nos etiam alterum vicissim iuvaret: atque haec consensio vi- ipsi discimus propria experientia. Si spes successus gere etiam debet inter omnes Dei servos, ut nullus nobis effulgeat, iam facile superamus omnes moseorsum quidquam agat, sed ut coniunctis studiis lestias in negotio quamlibet arduo. Sed ubi frustra eundem teneant scopum : et simul etiam conentur videmus nos eniti, deiicimus animos: deinde si tanultro citroque confirmare communem doctrinam: sic tum videmus ad paucos annos laborem nostrum ergo nunc agit noster propheta. Videbat Deum profuturum, etiam animi nobis flaccescunt, Iosias variis rationibus usum fuisse, nisi desperata fuisset utrumque certamen superavit: quia pervicacia popravitas populi: quoniam videt alios omnes hactenus puli satis manifesta erat. Deinde admonebatur a lusisse operam, aggreditur impios homines, qui velut duobus prophetis, Ieremia scilicet, deinde Sophonia, ex professo reiecerant omnem Dei metum et ex- populum adhuc fovere impiam contumaciam. Quum cusserant etiam pudorem. Quum ergo palam con- ergo palam cerneret laborem suum fere esse irritum, staret ipsos destinata malitia Deo resistere, non potuit deficere in medio cursu, vel etiam in ipsis mirum est quod propheta tam duro exordio utitur, carceribus ut loquuntur. Iam quum tam exiguus sed hic nascitur nobis altera difficultas. Dixit primo profectus esset ipso regnante, quid sperare post versu se ita loquutum esse sub Iosia. Scimus au- mortem suam potuit ? Hoc exemplum diligenter tem tunc purgatam fuisse terram superstitionibus. hodie notandum nobis est, quia etiamsi nunc Deus Nam ex quo adolevit pius ille rex, scimus quam pleno fulgore apparuerit mundo, tamen paucissimi strenue incubuerit ad restituendum Dei cultum : sunt qui sese eius verbo subiiciant: deinde ex tanquia omnia referta erant impiis superstitionibus, tillo hoc numero pauciores adhuc sunt, qui sincere non modo tribum Iehudah coegit pure Deum colere, et absque ulla simulatione amplectantur sanam sed etiam stimulavit suos vicinos, qui residui erant doctrinam. Iam videmus quanta sit inconstantia et et dispersi per terram Israel. Quum ergo tam se- levitas. Qui enim prae se ferunt ad tempus aliquod dulo et animose pius rex studium suum impenderit mirum zelum, paulo post evanescunt ac diffluunt. pietati, mirum est cur tantopere excandescat Deus. Quum ergo tanta sit mundi perversitas, quae deSed notandum est etiamsi ex animo Iosias Deum iicere centies posset animos servorum Dei, discamus coleret, tamen populum non fuisse vere conversum, respicere ad Iosiam, qui suo tempore nihil omisit, quemadmodum saepe contingit ut Deus excitet op- quod faceret ad stabiliendum Dei cultum: et tamen timos duces et antesignanos: sed pauci aut fere quum videret se parum vel fere nihil proficere, non nulli eos sequantur, quin potius detrectent omnes destitit, sed constanter et invicta animi magnitudine obsequium. Sic haud dubie expertus est Iosias, ita perrexit in stadio suo. Deinde colligenda etiam est alienatos fuisse populi animos a Deo et vera pietate, admonitio non minus utilis, ne scilicet putemus ut mallent putrescere in suis sordibus, quam redire saeculum nostrum esse aureum, ubi aliqua pars se ad genuinum Dei cultum : et hoc facile etiam ap- Deum pure colere profitetur: quemadmodum multi paruit ipso eventu. Non diu regnavit Iosias post- alioqui non mali homines putant cunctos fere morquam terram purgaverat illis inquinamentis. Suc- tales esse similes angelis, statim atque uno verbo cessit Ioachas: statim populus relapsus est ad suam testati sunt se accedere ad evangelium: et nomen idololatriam: et quanquam tribus mensibus tantum hoc sacrum reformationis hodie profanatur, ubi regnavit successor eius, abolita fuit exiguo illo tem- quispiam solo nutu ostendit se non prorsus esse pore religio. Hinc facile colligitur, semper populum hostem evangelii, statim laudatur pro homine exillum fuisse deditum impietati, et occultas fuisse cellentissimae pietatis. Quamvis ergo multi studium radices in cordibus: quanquam fingebant in speciem aliquod pietatis ostendant, sciamus in magna multise libenter Deum colere, et in gratiam regis am- tudine esse multos hypocritas, et esse multum paplexi fuerant cultum divinitus praescriptum in lege, leae admixtum tritico: et ne fallat nos sensus nostamen eventus docuit fuisse meram simulationem, ter, quasi in speculo hic licet cernere quam difficile imo perfidiam. Iam post Ioachas sequutus est le- sit mundum revocare ad obsequium Dei, et prorsus hoiakim: nihilo etiam melior status fuit usque ad evellere omnes corruptelas, quamvis idola tollantur, Sedechiam. Denique nullum potuit remediam ad- | quamvis aboleantur superstitiones. Procul dubio

« ͹˹Թõ
 »